tm̄mō cogitantes dicūt iuriſtas etpͣcticos t̓rena tractātes. et diuitijsvel edificijs vel epulis agregādisoccupatos vtiliores ī ecc̄ia qͣꝫ ꝯtēplatīos bone vite ⁊ ſpūalibꝰ exercitijs intēdētes. qͦs deliros vel fātaſticos vel inutiles reputāt. qꝛ aīal̓hō nō ꝑcipit ⁊cͣ Et allegāt ꝙ ſpiritalia abſqꝫ tꝑalibꝰ diu ſtare n̄ pn̄tqd̓ dictū abſqꝫ dubio niſi ſane ītelligat̉ blaſphemiū ē Nūqͣꝫ em̄ ecc̄iafuit melior qͣꝫ dū vixit ī pauꝑtate.qd̓ etiā Iero. ponit ī vitā malchi.et de romāo iꝑio dicūt hiſtorici. etrecitat Augꝭ. ⁊cͣ. Potiꝰ et veriꝰ dice̓t̉ecōtra ꝙ tꝑalia ⁊ p̄ſertī ī ecc̄ia diuabſqꝫ ſpūalibꝰ eſſe n̄ pn̄t. Et certūē ꝙ cū eis nō adeē nō pn̄t. Alio qͥnfalle̓t xp̄s qͥ dixit. Primū q̄ri. re d̓iet hͨ oīa adij. vo. nō dixit ecōtra. pͥmū q̄rite ditatōeꝫ et pꝰ hec regnūdei et iuſtitia eiꝰ vob̓ adijcient̉: imoſic̄ alias memini declaraſſe nimiuſtudiū ī multiplicatōe bonoꝝ tꝑaliū et iuriſdictionū ī ecc̄ia non ꝑuacā ē ſue deſolatōis tā ī ſpūalibꝰ qͣꝫtꝑalibꝰ et hͦ maūducebat̉ ꝑ ſil̓itudine corꝑis miſtici ecc̄ie total̓ ad corpꝰ verū hōis. Nā ītende̓ nimis regimini ſenſualitatꝭ. ſpreta directōnerōis ē vtrūqꝫ tā ſēſualitatē videlꝫqͣꝫ rōeꝫ extingue̓. Hinc eſt ꝙ multiꝓboꝝ et ꝯtēplatiuoꝝ ī ecc̄ia parūcurāt ſi depauꝑet̉ ecc̄ia vel ꝯculcet̉ī tꝑalibꝰ iſtis vocatis bonis videntes tot vicia et abuſus ex his ꝓuēire ī ꝯuiuijs ſuꝑfluis. ī venatōibꝰ. inſymonijs et p̄dis et violētꝭ. ꝓmotionibꝰ īdigniſſimoꝝ. ī ābitōibꝰ p̄laturarū et bn̄ficioꝝ. ī ſuꝑbijs diſſolutiſſimis. ī voluptatibꝰ effeminatꝭ.ceterisqꝫ īnumēabilibꝰ et nefandisabuſionibꝰ ī qͥbꝰ ſe reputāt gere̓ vitā actiuā. dendo onera gͣuia ⁊cͣ. Ethec oīa ceſſarēt aut n̄ ita ſaltē abū

darēt ī pauꝑtate modeſta Amplin̄ ita diuerterēt ecc̄iaſtici etiā de pr̄imonio xp̄i dotati ad traditiōes etadiuētōes hoīm ꝓ diuitijs cumulādis ſpreta lege xp̄i ſic̄ nūc face̓ ꝯſpicimꝰ. fornicacōe qͣdā ſpūali ꝑnicioſiſſīa Et ad grādē tēpeſtatē moderni tꝑis et ſciſmatꝭ. ꝯſolādā poſſēt applicari q̄ omitto qꝛ facile ē exp̄cedētibꝰ elice̓ ¶ Septima ꝯcluſio.Uita Io. bap. pꝰ vitā xp̄i et mr̄iseiꝰ fuit āgelica ⁊ int̓ viatores ſaltēqͦ ad aliqͥd ꝑfectiſſia. Pro cꝰ declaratōe aduertēdū ꝙ vita ioh̓is p̄tꝯꝑari ad vitā alioꝝ t̓plicit̓. Uel qͦad ꝓphetiā vl̓ qͦ ad auſtēitate victvel qͦ ad me̓itū iteriꝰ. Si ꝯꝑemꝰ ꝓphetiā ioh̓is ad ꝓphetias alioꝝ. qͦad hͦ ioh̓s ē ꝑfectior. qꝛ mō cētioriet clariori demōſtrauit xp̄m ꝓpt̓ ꝙͣꝓph̓e oēs illuſtrati ſt̓ et ſuas ꝯtexuerūt ꝓphetias. Et hͦ forſā īnuē volebat ip̄a ꝟitas cū ait ꝙ int̓ natos⁊cͣ. Nec moueat aliꝙͣ ꝙ ioh̓es videbat certa exꝑiētia xp̄m et ob hͦ nōꝓphetabat de eo. De certis em̄ etpn̄tibꝰ nō ē ꝓphetia. Fateor em̄ ꝙaliqͣ ī hōie illo videbat re ſpc̄ū qͦꝝnō erat ꝓphetia. ſꝫ ſcia vel exꝑiētiavt ꝙ h̓ eſſet vnꝰ hō ſic ambulās ⁊cͣ.Sꝫ alia erāt q̄ nō videbant̉ vt ꝙtalis hō eēt deꝰ et meſſias ī lege ꝓmiſſus et agnꝰ dei qͥ tolle̓t pcc̄a mūdi ⁊cͣ. Si dicat̉ vlteriꝰ ꝙ ioh̓s interrogatꝰ rn̄dit ſe nō eſſe ꝓph̓aꝫ. Dicūt aliqͥ eū hͦ dixiſſe ex hūilitate. nōex ꝟitate. qͣi videlꝫ aliqͣ eēt humilitas ſine ꝟitate aūt qͣi hūilitas permēdatiū adqͥrat̉. Et iō veriꝰ ⁊ aꝑtiꝰ d̓r ꝙ ioh̓s negans ſe ꝓph̓aꝫ rn̄dit ad intētionē q̄rentiū iudeoꝝ. ſciebāt itaqꝫ iudei ſcpͥtū eē ī lege eorūDeut̓. xviij. dicēte dn̄o. Prophetetibi ſuſcitabo poſt me ⁊cͣ.Finis