Marcum

cccxxxvj

qͣſiſſe hūilitatē ꝑ mēdacij culpā Abſit hͦ vt catholicoꝝ qͥſpia ſic delirinueniat̉ qͦ hͦ dicat. Ierax igit̉ fuitioh̓es mō qꝛ negauit ſe ꝓph̓aꝫ. negauit dico nō ſimplicit̓. ſꝫ ad intētionē q̄rētiū. Scriptū erat i lege deiDeut̓. xviij. ꝓph̓aꝫ ſuſcitabo eis d̓medio fratrū ſuoꝝ ſil̓eꝫ tui ⁊ ponāꝟba mea ī ore eiꝰ. loquet̉qꝫ ad eosoīa q̄ p̄cepero illi. Qui āt ꝟba eiꝰ q̄loq̄t̉ ī nōie meo audire nolue̓it egovltor exiſtā Int̓rogauerūt gͦ iudeiioh̓eꝫ an ꝓph̓a eēt. nō qͥcūqꝫ ſꝫ qͣlēlex ip̄a pollicebat̉ affutuꝝ Et ꝯfeſſus ē et nō negauit. qꝛ nō erat illeꝓph̓a ꝓmiſſus ī lege. Xp̄s itaqꝫ nōioh̓s fuit ꝓph̓a ille ꝙͣ ibidē moīſesventuꝝ ꝓphetauit. Cuiꝰ p̄curſor etāgelꝰ iohs extitit. vt quēadmodūIſa. olim an̄ ꝓnūciauerat dicens.vox clamātis. Ibi liceat attēdereqͣnte dignitatis ioh̓s fue̓it atqꝫ auctoritatꝭ. vt ec̄ a ꝓph̓a tali de eodēfieret ꝓphetia et ſue p̄dicatōis clamor tāto an̄ ꝓderet̉. qͥnetiā ioh̓esillud eē ꝓphetatū de ſe ip̄o nō hūana ſꝫ ꝓphetica inſtructōe cognouit.Intrauit em̄ puer deſertū vbi de libris Iſaie aut alijs ab hōie neqͣqͣꝫinſtructꝰ eſtHic orit̉ difficultasnō mediocris de mō ꝯgnoſcēdi veras ꝓphetias et de mō diſtinguendi eas ab illuſiōibꝰ et d̓inatōibꝰ demonū qͥ aliqn̄ trāſfigurāt ſe ī angelos lucis ẜm apl̓m et de cautelis ſehabēdi/ hō ī talibꝰ ne ſeducat̉. ſedad pn̄s dicta ſufficiāt. Sequit̉ Fuitioh̓s ī deẜto. vbi de hͦ et de ioh̓isꝑfectiōe qͦ ad auſte̓itatē vite ⁊ meritorū multitudineꝫ videbimꝰ dn̄o

ꝯcedēte ꝓpheciā Ioh̓. i. dū q̄rit̉ Tuqͥs es; Ego inqͥt vox cl. ⁊cͣ. dirigiteviā dn̄i. Et egrediebant̉ a d eū hieroſolimite vniuerſi et oīs regio iudee et baptiſabāt̉ ab illo in iordānis flumīe ꝯfitētes pcc̄a ſua. Et eatIoh̓s veſtitꝰ pilis camelorū ⁊ 3ona pellicea circa lūbos eiꝰ. et locuſtas et mel ſilueſtre edebat Iā ꝑ aliqͦt dies ioh̓eꝫ ī deſerto tenuimꝰ. dūem̄ ſcrutari pia curioſitate conatꝰſū qͥd ageret ioh̓s. et ſolꝰ. et in deẜto. Dū p̄te̓a ſuꝑ hͦ āmiratōeꝫ aliqͦrū carnaliū turbā tumultūqꝫ gaudentiū ꝯtētare ſatagerē. inductꝰ ſūreferre qͦ pacto verū eēt de eodemIoh̓e et ſibi ſil̓ibꝰ he̓micolis in ꝯtēplatōe ſuſpēſis. nūqͣꝫ minꝰ ſolꝰ qͣꝫ cūſolꝰ. hͦ apd̓ Ciceronē dixiſſe celebrat̉ ſcipio ſuꝑior africanꝰ. Hac occaſion ī materiā ꝯtēplatōis incidi latiſſimā vtiqꝫ et nōdū fūditꝰ exhauriēdā vt ī ip̄a explicāda ſꝑ ſit vltraqͥcqͣꝫ inuenire. ⁊ veniēdū cū hieroſolimitis ⁊ om̄i regione iudee. tandēhinc ad ioh̓eꝫ ī iordāne p̄dicanteꝫet baptiſātē. Sꝫ tādē egrediēdū ēab hͦ deſerto ꝯtēplatōis. materie ſilentiū indicēdū qͣtinꝰ ſb̓ſequēs euāgelij nr̄i textꝰ loqͣt̉. Spero em̄ deoꝓpicio me ſr̄ hac matēia ꝯtēplationis certe pulcerrīa ⁊ ſb̓limiſſima q̄dā poſteriꝰ locuturū atqꝫ nō tā exnr̄a qͣꝫ aliorū ſnīa neqꝫ taꝫ mgr̄alilocutōe qͣꝫ collocutōe familiari. nōdemū polito curioſoqꝫ ſermōe ſꝫ qtidiano loquēdi more et exͣ lcōnesordinarias int̓ audire volētes ꝓpoſui diſſere̓. Placuit itaqꝫ pr̄ne ꝓuidētie ſuꝑne maieſtatꝭ. me ꝑ aliqͦt iā