Lectiōes ſuperMarcum cccxxxi

Incipiūt lectiones dūeputiles ſuꝑ marcū et ad cōmendanem ꝓpoſiti noſtri et voti multū faciunt et valent doctoris IohannisGerſon Cancellarij paripIcut ſcriptū eſt in Iſay.ꝓpheta. Ecce ego mittoangelū. meū ante facieꝫtuā qui preꝑabit viamtuam ante te. Textus pn̄s hodierne lectionis ẜm diuerſas punctuationes et poſtillaꝝ ſententias ad p̄cedentia et ſubſequentia varie coaptat̉. Nam qꝛ auctoritas iſta. Ecceego mitto angelū meū. nō de Iſaīaſed de Malachia. Malachie tertioſampta eſt referri poſſe dixerūt qͦdam hanc particulā ſicut ſcriptumeſt in Iſaia ꝓpheta/ ad illud quodimmediate premittit̉ tanqͣꝫ in eiusꝯfirmationē atqꝫ fulcimentū. vt ſitſenſus. Initiū euangelij Ih̓u xp̄i filij dei. id eſt qui fuit filiꝰ dei ⁊ quaſi paꝝ ſibi abſqꝫ ꝓphetico teſtimonio iſtud poſuiſſe. addidit ſicut ſcriptū eſt in Iſa. ꝓpheta. Poteſt enimab hoc ꝓpheta trahi xp̄m fuiſſe deum atqꝫ dei filiū. vel qͥa vocatꝰ eſtemanuel Iſa. viij. et. liij. Generationem eius quis enarrabit. De eterna eius a patre ꝓductione dictumeſt. et ex pͥmo capl̓o et alijs ibidemelicit̉. Diſſoluit̉ hoc modo impiaPorphirij heretici blaſphemia quaniſus eſt ꝓbare euangeliſtā noſtrūdamnare mendacij. qꝛ illud qd̓ di-

ctū eſt. Neqꝫ tn̄ coartat talis obiectio vt ad hac expoſitione fugiamus ¶ Conſtat itaqꝫ ꝓphetas oēsvno et eodeꝫ ſpū ſuas ꝯtexuiſſe ꝓphetias ac perinde qd̓ vnꝰ poſuiteqꝛ nō tā ip̄e qͣꝫ ſpūſſanctꝰ loq̄bat̉pōt ab altero (qui ſimiliter eſt ſpūſſancti inſtrumētū) intelligi quodāmodo dictū ſeu poſitū. etſi nō explicite tn̄ implicite. Dicūt igit̉ alij velijdem aliter duas in textu particulas a duobꝰ ꝓph̓is excerptas. Prima eſt malachie tā ſenſu qͣꝫ verbisScd̓a eſt Iſa. que cū prima ſimileꝫſatis explicat ſententiā vbi d̓r vox.Et qm̄ Iſa. pͥncipalior fuit atqꝫ famoſior et legentibꝰ notior. qꝛ inſuꝑfinis plerūqꝫ rem totā denominatPlacuit euāgeliſte nr̄o qui etiā breuiata ſtudebat nō duos ꝓphetasſed vnū et hunc maiorē nōiare. Etſub hoc ſenſu recepit eccleſia ſiue originale Marci euangeliū ſic habuēitvt tenet Geda in cōmento. ſiue a qͦbuſdā nō recte ſcribentibꝰ addituꝫfuerit quēadmodū ſenſiſſe videturHieron̄ ſuꝑ pͣs. ¶ Incipit igit̉ ẜmhūc expoſitionis modū euāgeliſtanoſter ſuā texere rationē vbi notandū occurrit qd̓ ait in ꝯmento. Scripturꝰ inqͥt euangeliū marcꝰ cōgruepͥmo ponit omniū teſtimoniā ꝓphetaꝝ qͥ hoc futuꝝ p̄cinebāt vt eo cūctis vera et ſine ſcrupulo dubietatis ſuſtinēda q̄ ſcriberet intimaretquo hic a ꝓph̓is ſpūſācto impletisantea p̄ſcita et p̄dicta eſſe monſtraret. ſimulqꝫ vno eodeꝫqꝫ euangelij