Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCCXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

C C Cxxv-

Iohānis Riſylbroichet ẜm eſſentialē exiſtentiā vnū cuꝫillo eſt ſic accipienduꝫ eſt. ꝙ mentinr̄e diuina eēntia realiter et pn̄tia:liter cōicatur Ibiqꝫ totus eſt deꝰper exn̄tiā ſed nō in ſingulis eqͣlit̓ꝑ efficientiā Et licꝫ ex toto ſe vbiqꝫ oꝑetur tn̄ nō totū qd̓ potentieſue eſt vbiqꝫ imo potiꝰ nuſqͣꝫ oꝑat̉In̄ qꝛ ꝓpriū ē diuine nature rebꝰillabi et eoꝝ intimis ꝯmorari ⁊ ꝑſui illapſū cōſeruare rerū naturasne decidāt in nō eſſe. idcirco dicitꝙ nr̄m eſſe creatū dependet ab eēet̓no. iuxta illud qd̓ ph̓us dicit inlib̓ de celo et mūdo Ab hoc qͥdeꝫente ſcꝫ deo depēdet celū et terrāEt qꝛ ex nat̉e ſue ꝓprietate ꝯpetitipſi deo vt inhabitet in intimo aīeratōnalis. ꝓpter qd̓ dicit Augꝭ. tuintimior intimo meo ꝓpterea dicitꝙ eſſe nr̄m creatū ẜm eēntialē exiſtentiā vnū cuꝫ illo eſt. diuerſe ſb̓eſūt ſpūs dei et ſp̄s homīs et ergoſpūs hoīs nō eſt ita vnus cū ſpūdei ſicut filiꝰ cū pr̄e vnus eſt deusSed qꝛ illapſu ſue pn̄tialitatis inhabitat aīam rōnalē quā int̓ oīacreata imagine ſua inſigniuit. penes quā imaginē tranſformat̉ t̓nitati ꝑſonaꝝ ⁊ ꝑticipabilis eſt diuine nature et beatitudinis illiꝰ. id̓odicit ꝙ eſſe nr̄m creatuꝫ ẜm eſſentialē exn̄tiam vnū cuꝫ illo eſt Deꝰenī ſc̄is ſuis triplicē vnionē t̓buitſcilꝫ nature gr̄e et gl̓ie Et de hacvnione naturali ꝑ quā deꝰ cōmoratur in intimo anime rōnalis dictum iſtud eſt intelligendū Qual̓r

aūt illd̓ ſit accipiēdū Iniuerſi qͦꝫſupͣ ſui creationē in vite ꝯtemplatiue altitudine ſublimati vnū ſuntcuꝫ hac deifica claritate. imo ipſaclaritas ip̄i ſūt. atqꝫ in eo quo vident ⁊ qd̓ vidēt lumine ideꝫ fiūt.ſatis patet ex p̄dictis ⁊ ſpēalit̓ exhis q̄ dicta ſūt in illa clauſula. Acſine intermiſſione fit ipſa claritasquā accipit. Nō enim vult aucͣtoriſte dicere ꝙ ſpūs adherēs deo ꝑamplexū vnitiuū ⁊ ſupra ſe raptꝰvirtute extatici amoris ꝙ fiat vnꝰvel idē cū deo ſimplicit̓ ſubſtantieidentitate qꝛ hoc eſt impoſſibile ſꝫfit vnus cū deo tranſfoͣrtionis ſimilitudine gr̄eqꝫ et btītudinis ꝑticipatōne feruidi amoris āplexūet inheſione Et hoc ſatis innuit inhis ꝟbis que poſtea ſubiūgit vniuerſi deuoti ſpūs vnū cū deo ꝓfūdo amoris defluuio ſūt effecti nōquōlibet quidē vnū ſꝫ id ip̄m qd̓ ēip̄a in ſe eſſentia dei. eo mō quemdeifica beatitudo reqͥrit. Et iſtudidē multi ſācti doctores dixeruntſcꝫ btūs dionyſius. bernar. hugoſicut patet ex ſupͣ allegatis Sicutin ipſa btiſſima t̓nitate a pr̄e filiꝰegredit̉ ab vtroqꝫ ſpūs ſc̄us āorverus ꝓcedēs ꝯnectit pr̄eꝫ ⁊ filiūſic a fonte bonitatis ſuꝑne ſapientia vnitiua ꝓcedēs menti deuoteillapſa tāta vnione ip̄am ꝯnectitſpūi in tāto vt mereat̉ vt vnuꝫ dicatur eē cū ip̄o Hāc vnitateꝫ petebat xp̄ūs cuꝫ dicebat Rogo pr̄vt ip̄i vnū ſint ſicut ego ⁊vnuꝫ

T ꝯ