ſcoenhauia dictoꝝDefenſio Ioh̓is de
conſcīa cū mō ineffabili incogitabiliqꝫ fieri meret̉ hō dei nō deus.ſed tn̄ qd̓ eſt deꝰ Ecce quō iſta ſētentia bn̄ oīno ꝯcordat doctrinefr̄is Ioh̓. de Ruyſbroich ⁊ mutuoſibi ꝯſonat Hoc idē patet ex epl̓ainferiꝰ anotata. quā quidā vir deuotiſſimus et doctiſſimꝰ cōpoſuitin qua ſub breuibus verbis deſcriptus eſt totꝰ ꝓceſſus libri fratrisIoh̓is Ruyſdroich de ornatu ſpiritualiū nuptiaꝝ cū his ꝯcordatgilbertus ſuꝑ cātica ẜmōe. ij. vbidiſtinguit de t̓plici lectulo Primꝰeſt ꝓprius ſpōſe Scd̓s ē cōis ſponſe et ſpōſi Tertiꝰ ꝓprius eſt ſponſiSponſe lectulus ē cū quietis ⁊ pacatis et ꝯpoſitis moribus intra ſecollecta reqͥeſcit Cōis eſt cū iā incipit oblectari in ſpōſo Sꝫ ꝓpriusſponſi eſt qn̄ ſui oblita penitꝰ et exſe exuta totā trāſit in ip̄m et quaſiinduitur ip̄o dilc̄a ip̄iꝰ In lectuloſuo nō effluit ſponſa exͣ ſe nec turbatur in ſe In lectulo cōi affluuntilli delicie q̄dā de pn̄tia ſponſi. Inillo lectulo qui ſolꝰ ē ſponſi āorisexagitata incendium ebullit et excreſcit. effuſa et effluēs tota trāſfūditur in ip̄m. et in ſil̓em abſorbet̉qͣlitatē In pͥmo penes ſe ē. In ſecūdo penes illā ſpōſus In tertiopenitꝰ eſt ip̄a penes ip̄m. etſi dicipōt nō eſt niſi ip̄e In pͥmo queritIn ſcd̓o adheret In tertio vniturilli In pͥmo tranquillitatē ꝓpriampoſſidet In ſcd̓o qͣndā meret̉ cōitatē cū dilecto In tertio abſumit̉et abſorbet̉ in qͣndā charitatis etgr̄e vnitatē Hec gilbertꝰ vbi ſupͣ
Cū p̄dictis ꝯcordat dionyſiꝰ magnus ſic̄ ptꝫ in aucͣte ſuꝑius allegata ⁊ pl̓ibus locis librorū ſuoꝝEt hugo de ſc̄o victore ꝯm̄tatorp̄fati dionyſij ſuꝑ ſeptimū ōgelice hierarchie dicēs Sic intelligasqͣnta eſt vis veri amoris et dilc̄onis ſi tn̄ intelligi pōt qm̄ dilectioſuꝑeminet ſcīe et maior eſt intelligentia plus enī diligit̉ qͣꝫ intelligitur. Intrat dilectio ⁊ aꝓpinqͣtvbi ſcīa foris ſtat Et reddit rōeꝫiſtius Quia verus amor ſiue caritas nullū patit̉ medium inter ſe ⁊obiectū qd̓ eſt deꝰ ſed vehemētertendit in ip̄m immediate. Et ideonunqͣꝫ quieſcit donec oīa tranſeatet ad ip̄m dilectū ⁊ in ip̄m veniatInde ſubdit ibidē Dilectio ſiueamor impetū ſequēs ardentis defiderij ſui nec diſſimulare valensdonec ad amatū ꝑuenerit amatoaꝓpinquat qͣntū pōt et eo apliusficiens intrare ip̄m cupit ⁊ eſſe cūip̄o et eē tā prope vt ſi fieri poſſethoc idē ip̄m ſit qd̓ ip̄e Nihil enimvelocius nihil acutius nihil ſubtilius amore aut penetrabiliꝰ. quianatura ſua n̄ qͥeſcit donec naturaliter amabilis totaꝫ penetraueritꝟtute et ꝓfunditate ⁊ totalitateꝫqͣntū pōt Huic etiā ſn̄ie alludit ꝑom̄ia vercellēſis ſuꝑ cātica dicēsꝙ affectus et intellectꝰ ſiml̓ coābūlant vſqꝫ ad nouiſſimū defectū intellectꝰ vbi habet ſue cognitioniset ſui lumīs ꝯſummationē Affectꝰautē adhuc cōtinet principalia indeuꝫ ſuſpiria et ſuꝑ intellectualesextēſiones ⁊ immiſſiones feruidos