Super Canticacanticorū
etiam ſingulariſſima. Damnat ꝙpoſitiones oppoſitas que ſi forſāaliqn̄ viſe fuerint diſputabiles. tn̄veritas iſta ꝑ poſteriores certiſſimis demr̄ationibꝰ cōꝑta eſt nll̓atenꝰ eſſe dubitabilis In̄ ꝟmiculꝰeq̄ ꝑticularit̓ ⁊ īmediate ꝓducit̉a deo ſic̄ angelus qͣꝫuis in hoc ſitdra ꝙ ad ꝓductionē ꝟmiculi concurrūt alie cāe ꝑticulares cū deo.nō ſic cū āgelo dū creat̉. Ino ſiqͥdem amore penitꝰ inuariabili ꝓducit̉ ꝟmiculus quo ⁊ qͣli ꝓductꝰeſt āgelus ſic̄ eodē ꝟbo de oībusip̄e dixit ⁊ facta ſūt Erat āt iſtuddicere dei ideꝫ penitꝰ qd̓ amare.dicere videlꝫ practicū. appropriatū ſpūi ſācto. nō ſpeculatm̄ tm̄mōqd̓ interiꝰ ꝓpriū eſt ꝟbi dei Accipimꝰ gͦ amorē dei ꝓ feruore actuali. ⁊ ſil̓it̓ amorē ſpōſe ad ſponſū ꝓferuore ſe actual̓r exercēte Cōſtatnanqꝫ aīam qͣꝫdiu eſt in charitateꝯiūgi hītualit̓ ⁊ īmediate deo ſcꝫactu pͥmo Poſſumꝰ cōſil̓i rōne itaſētire de feruore quē dicimꝰ actuꝫſcd̓m ꝯꝓductū a feruoe̓ dei qui ꝑſp̄m ſc̄m agit in filios dei Amo tevel oſculor te dictū veracit̉ a ſpōſa. ſpōſo ſuo deo Iūgit eā īmediate ſibi ſuauit̉ ⁊ qͥete vt dicat Dilectus meus mihi ⁊ ego illi. intervbera meā ꝯmorabit̉ et dexte̓a illius āplexabit̉ meCōſone ad illd̓de benyamin adoleſcētulo in mētis exceſſu. q̄ mēs paulo queꝫ nūcrecolimꝰ amātiſſimus dn̄i hītabitconfident̓ in eo tanqͣꝫ in thalamotota die meditabit̉ et int̓ hūerosillius reqͥeſcet brachijs .ſ. ſuſpēſis
⁊ innexis ad collū ¶ Qua ī re notādus eſt ꝓceſſus redeūdi in deūvt innoteſcat qͣliter tandeꝫ et vbifiat qͥes ¶Conſtat in pͥmis nō eēquiete in viribꝰ vegetatiuis ꝓpternc̄arios ⁊ aſſiduos in nutriendo.yegetādo ⁊ augēdo motus et alterationes Cōſtat inſuꝑ ꝙ necin viribus aīalibus ſenſuū exteriorū ſed nec interioꝝ ꝓpter variasobiectorū ⁊ nc̄arias īmutationesCōſtat ampliꝰ ꝙ nec in in viribꝰrōnabilibꝰ ⁊ q̄ ſut odibiles rōni q̄ſūt rōnal̓ ⁊ ꝯcupiſcibil̓ ꝓpt̓ diſcurſus vagos ⁊ varios qͥbꝰ agitant̉¶ Conſtat amplius ꝙ nec in portione vel vi intellectiuā. q̄ naturā/liter mouet̉ ab obiectis q̄ ſūt fantaſmata. aut ſpecies intelligibilesetiāſi negociet̉ intellectꝰ circa prima pͥncipia. q̄ ſūt infallibilis et inuariabilis ꝟitatis. Suꝑeſt igit̉ ſidēat eē qͥes ⁊ finis motꝰ in ſponſa. ꝙ q̄rat̉ in volūtate ſua. cuiꝰ eſtſolius pͥncipalit̓ dice̓ deo ſicut obiecto et fini ſuo vltīo. Amo te. maneo in te. ⁊ tu in me ſicut ꝓmittitxp̄ūs fruēti ſe ſac̓mētali māducatione Dicit aūt māſio fineꝫ motꝰ⁊ quieteꝫ Tali mō redit vltimusamor charitate foͣrtus ad primūquietū naturalit̓. qͣꝫuis liberaliterinſitū circulo qͦdā vbi eſt pͥncipiūmediū et finis qͣſi triplicato ꝟboAmo te ¶ Deniqꝫ conſtat iſtic eēquietē. in amādo. in cognoſcēdo.in memoriter retinēdo ẜm hītumetiā in via. niſi ſpōſe volūtas auerterit faciem ab oculo ſponſi. ⁊ abamplexū peccando ſe ſubtraxerit