Super canticacanticorum.
ſi expoſitor es plenariꝰ. qͥd oſculumº. quid os. quis oſculans.quis oſculatꝰ. qͣlis oſculatō. Dicq̄ ſūt oris duo labia. in oſculanteſil̓ et oſculato Sꝫ neqꝫ t̓minꝰ hicerit inqͥſitiōis. fiet ꝓceſſꝰ ad oēsſymbolicas ſignificatiōes. qͣs textꝰ canticoꝝ decurrit vniuerſꝰ. devberibꝰ de vnguētis. de cellarijsde tabernaculis cedar. de pellibꝰſalomonis. et ceteris in hūc modū. Sꝫ iā p̄tacta ē nr̄i ſuꝑ his cāfilētij plꝰ itaqꝫ ſuſcepimꝰ vmbraset fumos excutē qͣꝫ diſcutere Sane diſtinctiōes et mgr̄ales ſermones. omelie p̄terea ſāctoꝝ copioſiſſime ꝓ incipiētibꝰ et ꝓficiētibꝰhec docebūt Sꝫ nūc ꝑfectis (qͣꝫuis imꝑfectꝰ) debitor ſū. qͥ ꝓ cōſuetudine exercitatos hn̄t ſenſusUeniēt vltima duo ſympſalmata ꝓ minꝰ exꝑtis. ¶ Ponit Hugo tres in cōtēplatiōe ꝓceſſꝰ inſtar ignis. qui cū accēdi q̄rit̉. primo fumoſꝰ eſt ſine flāma. deindecū fumo flāmā miſcet̉. tādeꝫ purꝰet qͥetꝰ ignis ē in carbone Grādūhūc tertiū tenet igneꝰ amor ſponſe. qͣ fortis exilit ſcintillat et emicat̉. nec inter fumos late̓ groſſoset inqͥetos volūtat̉ Deniqꝫ qꝛ nōde ſingulis oīa ſil̓ dici pn̄t etiā q̄ſūt accōmoda. tranſeat ſermo nr̄grādātim ad reliqͣ Inꝰ itaqꝫ ſolet paſſꝰ in ſcripturis mutuo cēteros expone̓. imo qd̓libet verbump̄t intelligibilit̓ loqͥ cū alte̓o. qm̄ē igneā lex. ſciam hn̄s vocis. et o-
mniū linguis loquēs. Dū em̄ ſpirituſſāctꝰ afflat. ſicut fugiūt fantaſmata. dant̉ chariſmatā. ſpirātaromata ſic reſonāt idiomata.Scd̓a conſideracio.De ſecunda ꝓprietateMor delectat. Exilit hecignea lingue ꝑticula ex ſequētibꝰ ꝟboꝝ ſymbolisQuia meliora ſunt vbera tua vino fragrātia vnguētis optimisSiqͥdem iſtā delectāt vtētes Inuenit̉ em̄ dictū apud ſapiētem ꝑinſipiētē mulierē Ieni īebriemurvberibꝰ. Uinum qͦꝫ letificat corhōis. et odoribꝰ atqꝫ vnguētiscor delectat̉ ¶ Preterea delectatio ſortit̉ hͦ noīe a ſil̓itudine lactētiū pueroꝝ. quaſi dulcis lactatio.Cauſat̉ aūt ab amore. imo nonniſi ab amore ab amatione delectatio. hinc illud ppl̓are Iā hōmenara voye ſe damour ne vient.Gaudiū niſi de amore nullū eſſep̄t ¶ Eſt itaqꝫ delectatio ꝑceptōꝯueniētis ꝯiūcti. Amor aūt nonē niſi cōueniētia et adaptatio reiad ſuū ꝯueniēs Porro. nullū eſtobiectū cōueniētiꝰ ſponſe. qͣꝫ ipſedeꝰ. ſūmū bonū. ad qd̓ capiēdū ⁊poſſidēdū facta ē. Quare ſuꝑeſt.dū ſibi cōiūgit̉. inhēt ⁊ vnit̉ tanta ꝓpinquitate. qͣnta ſūt os et osoſculātia ſe mutuo. Et cauſat̉ exhac vnitiōis ꝑceptiōe delectationō qͣliſcūqꝫ. ſed in ſuo gene̓ ſuprema. qꝛ ſuꝑiꝰ eſſe bonū nō p̄t. pro-