Partitioſecunda cclxxxij

tio¶ Dicuntur vero cantica canricorum per excellentiam vel athonomatice. quia ſola in eis ratio cantandi eſt amor pure gratuitus. non liberatō ab hoſtibusvt primum illud canticum Tantemus domino glorioſe Non a viſitatione et redemptione dei ſicut illud benedictus dominus deus iſrael. Et ita de reliquis ſuo modo. ſed in his canticis ſola cātandi rō. eſt ipſa cantatio ſe exercēsin amore non qualicunqꝫ ſed diuino et ſupremo qui ſeraphicusiure dicitur. eo ꝙ ad eius ſimilitudineꝫ ſit exemplatus Dicitur nihilominus amor ſponſe. quoniā talis amor caſtus et zelotes et ſūmus eſſe debet quali ip̄m nomine pro qualitate materie duximus in ſequentibus appellandum. Placuit igitur duce ſpirituſancto. veſtrarum ope precumcoartare ſermonem et aptareprincipaliter ad ſenſum anagogicum de amore ſponſe qd̓ vt ſincerius fiat et abſqꝫ inuolucris ſimilitudinū. expediens eſſe cenſuiconditiones vel effectus et ſignavel proprietates huius amorisſub quinquaginta conſiderationibus quaſi totidem ſcintillisaut linguis igneis annotare.Ueruntamen ne videamur nimis a littera exorbitare. ſtuduimus iſtas amoris proprietatesab inuolucris et fumis littere

quadam exagitatiua depuratione in emicationem deducere Hicenim modus tractandi proximior eſt ſcholaſtico qͣꝫ rethorico.ſtilo. quali hactenus vtique ſtuduimus. permixtione quidem facta. qͣꝫ accommode vel. vtiliteriudicet lector ſed benignus.Gratus inſuper accipiat pro ſuccincto quaſi prohemio in auxilium memorie decādem verſuumelegiacoruꝫ in qualibus nunc oblectat ſe ociā ſenectus meā ſtudijmemor puerilis.Sympſalma primū.