anagogicūde verbo
anagogicū
hr̄e erroris admixtū vel fātaſmatis nihil create defectibilitatis niſi infidiarū diaboli. vbi ē altiſſimūr̄fugiū vbi ſolus vnit̉ deo ⁊ vnicꝰſoli ⁊ vnico ſpūi Si q̄ras quō fiatiſtud Audi nō me ſed diuinū dionyſiū Ineffabilibꝰ inqͥt et ignotismēs ineffabiliter ⁊ ignote ꝯiūgit̉Quis poſt hec ꝟba p̄ſumeret ineffabilia fari ⁊ incognitiom̄ ignotaꝓferre. Poſſumꝰ itaqꝫ doctrinal̓ret ſpeculatiue ꝑ qͥd noīs veritatēeloqui myſterij Sola ve̓o t̓nitasper exꝑimentū rei Suꝑſūt alia deverbo et hymno gl̓ie noīatim ſuꝑhoc ꝟſiculo Sic̄ erat in pͥncipio ⁊nūc et ſēꝑ et in ſecula ſcl̓oꝝ amenDifferat̉ in ꝑtitionē altera Et ꝓꝯfirmatōe dictoꝝ ſimul et refectōne animoꝝ iūgant̉ vltima verbahugonis in ſuo de arra aīe Ibiſic aīa ꝯquerit̉ aſſerēs ſe in ꝯgnoſcendo deficere Anima Quid ē illud dilecte ꝙ in eius recordatōnealiqn̄ me tāgere ſolet et tam vehement̓ atqꝫ ſuauit̉ afficere vt iā tota qͦdāmō a memet ip̄a abalienari et neſcio quo abſtrahi incipiamexhilarat̉ ꝯſcīa In obliuioneꝫ venit om̄is p̄teritoꝝ malorū memoria Cor illuminat̉ Deſideria iocūdatur Iāqꝫ alibi. neſcio vbi me eēvideo et qͣſi qͥbuſdā āplexibꝰ amoris intus teneo Et neſcio qͥd illudſit Et tn̄ illud ſemꝑ retine̓ et nūqͣꝫperdere toto aīo meo laboro Luctatur qͦdāmō debilit̓ animus nerecedat qd̓ ſemꝑ āplecti deſide̓atet qͣſi in illo oīm deſideriorū fineꝫinuenerit ſūme et ineffabiliter exul
tat. nihil āplius q̄reis. ſemꝑ ſic eēvolēsNūqͥd ille eſt dilc̄us meus;q̄ſo dic mihi vt ſciam ſi ille ſit vt ſidenuo ad me venerit. obſecreꝫ eūNe recedat. ſꝫ ſemꝑ ꝑmaneat hōvere ille eſt dilectus tuꝰ qui viſitatte ſed venit inuiſibilis venit occultus vt tāgat te Id̓o vt videat̉ ate Ienit nō totū infūdit ſe ſed vttrahat affectū pͥmicias quaſdamporrigit ſue dilectiōis nō plenitudinē exhibet ꝑfecte ſocietatis Ethoc eſt ꝙ maxīe ad arrā deſponſationis tue ꝑtineat. quā ille in futuro ſe tibi videndū et perpetuopoſſidendū dabit Nunc aliqͣndovt qͣꝫ dulcis ſit agnoſcas ſe tibiad guſtandū p̄bet Simul etiaꝫ vtinterim. de abſentia eius ꝯſolerisqn̄ eius viſitatione ne deficias inceſſanter reficeris.Sequit̉ quarta partitōDe verbo glorie.lorif̓icatō mutusApatris et filij et ſpūſſanctipoſtulabat̉ fieri cū xp̄s ait Pat̓venit hora clarifica filiuꝫ tuū vtfilius tuus clarificet te. Potueratquoqꝫ rex glorie xpūs ſed hͦ ꝟ̓būglorie ad pr̄em deū glorie dicereſed expͥmens exteriꝰ oculis ſubleuatis in celū fecit de ꝟbo glorificationis hymnū glorie dū armoniam addit vocis. hymnū quippedicimꝰ laude dei cuꝫ cātico Hūceſſe hymnū cōijciunt doctores dequo matheꝰ et Marcus Et hynoinqͥt dc̄o abierūt in mōtē oliuarū