ec hymnoglorieC Clxix.
fetit aliqͥd. Si agit aliqͥd. Si meretur aliqͥd. Si diligit aliquid. Sinouū ſemꝑ fiat ⁊ ſuꝑnaturale miraculū Rurſus qͣlis eſt dr̄a talisdefectiōis vel abnegatiōis in viavel in pr̄ia? qꝛ blaſphemū videturdicere ignorantiaꝫ eſſe in pr̄ia qͥanec aīa xp̄i habuit in via Rn̄deāmus ad ſingula. ꝯiūgentes alphacū o. initiū ſcꝫ creatōnis cum fineglorificatiōis. Uerbū glorie ẜmmyſteriū fidei nr̄e trahit hominēfoͣrtū eſſe ad imaginē et ſimilitudinem dei. vn̄ et apl̓s dicit. ꝙ vir ēimago et gloria dei. in hoc āt nōeſt diſtinctio viri et mulieris Cōſideremꝰ hāc imaginē ſimilitudinēet gloriā dei in pͥma creatiōe ſuaConſideremus in ea eēntiā ſuamfecūdaꝫ quā per memoriā capaxeſt dei et per intelligentiam et voluntatē particeps eius eſſe poteſtQuid aūt eſt aliud iſta capacitas⁊ iſta ꝑceptibilitas niſi quedā impreſſio pͥme et et̓ne vnitatis ꝟitatis ⁊ bonitatis ꝓut aīa naturalit̓ex imp̄ſſione pͥma ꝯfigurat̉ et coaptatur btīſſime t̓nitati in memorādo ꝯgnoſcendo ⁊ amādo ſuuꝫpͥncipiū efficiēs exēplans ⁊ finiēsDicit̉ aūt aīa rōnalis ẜm hec t̓anaturalit̓ agi vt meminerit dei ẜꝫimp̄ſſionē pͥmā vt inſuꝑ ꝯgnoſcateū ⁊ diligat indelibili ꝯfiguratōead ſuū pͥncipiū effectiuū exēplatiuū Quocirca vocabit̉ hec vitalisoꝑatio vel actio aptiudinalis reſpcū dei naturalit̓ deiformis ſimplex ⁊ quieta que deleri nō p̄t etiāin damnatis vt naturalis e quia
naturalia in eis dicente dionyſioremanet ſplendidā. qͣꝫuis in malūfinē ſicut et in abuſū reſplendeantUerbū glorie ẜm myſteriū fideinr̄e tradit hoīem reformatū eē inbaptiſmo ꝑ gr̄am. infuſionēqꝫ virtutū habitualiū et hec reformatioveluti quedā ſuꝑinductio colorūdeiformiū ad liniamenta natural̓imaginis et ſil̓itudinis Eſt inſuꝑtante pulcritudinis ⁊ decoris vtreddat aīam deo placitā gratamet acceptabilem. adeo ꝙ ſi migretſtatiꝫ a corꝑe ſpūs mox ſtola glorie decorat̉ Eſt autē hec vita gr̄eſpūalis ⁊ hitualis oꝑatio ſuꝑnaturalit̓ deiformis et ſimplex et qͥeta ꝑficiens et ornās ſil̓itudineꝫ etgloriā create rōnalis aīe Trāſeamus mediā viā ꝑegrinatiōis iſtiꝰque eſt vtiqꝫ diſcōtinua multiplexet inquieta ⁊ veniamus ad vitaꝫglorie q̄ ꝑficiendo vitā nature etgre ꝯformiter ad illas eſt ꝯtinuaſimpliciſſima qͦetiſſima ⁊ et̓na Cōcludamus igit̉ ꝙ qͣntū vita ꝑegrinationis gr̄e ꝯformat̉ inicio creationis et recreationis ſue necnonfini glorificatiōis ſue in pr̄ia tantundeꝫ ꝑficit̉ ſimplificat̉. et qͥeſcithic in via iuxta pſalmiſte q̄ſtionēDn̄e quis hītabit in tabernaculotuo. aut quis reqͥeſcet in mōte ſc̄otuo; De beniamyn quoqꝫ eſt habitat ꝯfidēter in eo ſicut thalamotota die morabit̉ et int̓ humerosillius reqͥeſcet Requiē hanc optabat petrus in mōte fc̄us in extaſidū poſt voce̓ allatā a magfica
M 4