Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCXVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

ParitioPrima

ccxx

ParitioIcut locutꝰ eſt ad patres nr̄os MagiſterMultifarie multis qͣꝫmodis olim deꝰ locutus eſt in pr̄ibꝰ ꝓphetis Nouiſſime locutꝰ eſt in filio.ſeruabat āt maria. ſic ſcribit Lucasom̄ia verba hec ꝯferens in cordeſuo. Cōſeruabat nedū noua ſed vetera Sil̓is erat pr̄ifamilias ꝓfertde theſauro ſuo noua et vetera Similis et ſponſe dilecto ſuo ſeruatom̄ia poma vetera et noua. Diſcipulꝰ. Quo pacto obuiat dc̄mIob. Semel loquit̉ deꝰ et ip̄m nonrepetit. Qūo p̄terea verbū pͣs.repugnat. Semel locutꝰ eſt deus.duo hec audiui. qꝛ ptās dei eſt. tibi dn̄e miſericordia? ¶AAgr̄ Locutus eſt ſemel deꝰ. locutꝰ eſt etiā multipliciter Semel in eternitate. multipliciter in tꝑe. verbū ſemel in eternitate locutū noͣ repetit. Ex verbotꝑali multa audiunt̉ Inter precipue ſūt duo miſericordia et veritas ſeu poteſtas. Cōtexit̉ inde verſiculus cantici huiꝰ. Et miſericordia eiꝰ a ꝓgenie in ꝓgenies timentibꝰ. Suꝑ quo tractatꝰ habituseſt Diſcipulꝰ. Habitꝰ eſt memini. Eſſet āt iocūdā nec infructuoſacollocutio ſi recenſerent̉ collatōesmarie ſuꝑ verbis illis que locutuseſt dn̄s in pr̄ibꝰ et ꝓph̓is. prete̓alocutꝰ ē in filio qui fuit ſemē abraecui dn̄s locutꝰ eſt 7Mgr̄. Uocasad magnificā valde. et cuiꝰ magnitudinis ſit finis. Dicā tn̄ ex

infinitis pauciſſima maria ꝯferebat in corde ſuo de locutōnibꝰ dn̄iTu ex minimis collige quantū magna potueris. Interroga pariterquantū volueris ſuꝑ his om̄ibꝰꝯtemplata eſt mens marie ſapient̓Uideor aūt ita ꝯueniēter inciꝑe fidixero ꝯtuliſſe mariā in corde ſuo.quēadmodū ꝑfecerit om̄ia que ſibi dicta fuerant ab eo iuxta cognate Elizabeth vaticiniū. Eſt enī magnificentie ꝓprietas. ꝯſūmatio fortis inchoatoꝝ. ſicut ad magnanimitatē ſpectat agreſſio ꝯſideratamagnoꝝ. Laudans igit̉ et magnifice gras agens dn̄o cuiꝰ perfectaoꝑa ſt̓ cōcinebat in pſalterio hocdecacordo mentis iubilū. ADiſcipulus. Placent iſta Agr̄ Licetaūt de multitudine magnificatio.nis marie multa ꝑquirere. Multaiam ſane dicta ſūt ſed eo plurā ſuꝑſūt tanqͣꝫ de infinito quodaꝫ pelago cuiꝰ quantitatē molis ſedvirtutis accipientibus ſemper vltra contingit accipere. Neqꝫ videmus idcirco ab hauriendo deſiſtere. ſed inſiſtere ad refocillationemanimaꝝ noſtraꝝ non areſcent ſiti. dum fons ortoruꝫ. dum puteusaquaꝝ viuentiū fluunt impetu nonimpediti de libano candoris virginei ſcaturientis in abundantiade fontibus ſaluatoris chriſti ſui.Ceteris quippe per partes datur. marie autem Hieronymo teſte ſe infundit gratie plenitudotota. Ideo ſalutatur anthono-