ParcitioPrima
ccxi
ſibi cōiunctū. ſi preterea generaretſibi ſimile ad ꝯẜuationē ſue ſpecieinatura non curaſſet adiungē delectationē in ſenſibꝰ guſtꝰ et tactꝰ plꝰqͣꝫ in igne qui fert̉ ad locū ſuū ⁊ generat ſibi ſil̓e ſine delectatione. Siaūt aīalia dimiſſo ſibi vtili vel ſueſpēi. querūt ſolū delectai. fit hoc p̄ter intentionē nature principalē Sivero ꝯiungūt vtrūqꝫ nō errant vtdelectatio teneat oꝑationē et foueat. ¶ Diſcipulꝰ. Dicis ea q̄ ph̓ieꝯſonāt et exꝑientie. cōclude ꝓindeqꝛ delectatio nō fit ſine oꝑatiōe aliquā cognitiua ſimul et motiua. qͥanec motiua vis ſola ſufficeret plusqͣꝫ in rebꝰ ſine aīa. Hec rurſus ſoladiſcretiua ſine motu virtutis appetitiue ſatis eſſet ad delectationis originē. ¶ Agr̄. Tenſes acute. porrocernas acutiꝰ volo. qualis ſit heccōbinatio ſenſus ꝑcipientis et appetitꝰ mouētis. Nec ideo q̄ſiuerimſi ſint due potētie realiter et eſſētialiter diſtincte. vel ſola ratione. Eufficiet ꝙ ad cauſādaꝫ delectationeꝫmutuo ſe p̄ſupponūt ¶ DiſcipulusPreſupponūt ſcio nō alit̓ qͣꝫ formalr̄aꝝ p̄ſupponit oculū dirigenteꝫ etmanū mouentē vbi neutrū ꝑ ſe ſufficeret ¶ Agr̄. Exemplū placet. etſinō penitꝰ adequātū. Exēplū aliudeſt de libertate arbitrij q̄ nō vna ſꝫduas p̄ſupponit potētias aut potētie vniꝰ eſſentialis. duas rationes.Quero tn̄ q̄ potētia pͥus occurratad cauſatiōeꝫ delectatōis. apprehēſiua vl̓ motiua; Aūt ſi ſit penitꝰ res
eadē querit̉ ſub qua rōne pͥus ip̄acōcurrit. vel apprehēdendo vel mouēdo; ¶ Diſcipulꝰ. Cur hoc ī queſtionē vocas. cū vis appetitiua aīalis nō mouet̉ niſi pͥus obiectum ſitapprehenſū et ſibi pn̄tatū. ꝓpte̓a etnō ob aliud vocat̉ aīalis. ¶ Agr̄.Quid ſi tibi monſtrauero cōuerſuꝫordinē inueniri. Exēpli gr̄a. in hōieqͥ potentiā hꝫ reflexiuā ſuꝑ ſe delc̄atur ip̄e in obiecto ꝑ apprehēſioneꝫ⁊ vim motiuā volūtatis Cōuertatet reflectat apprehenſiuā ad cognoſcendū qͥd et qualis ſit hec delectatio cauſata ex ꝑceptiōe pͥma ꝯiūctionis obiecti cōueniē̓tis cū appetituqͥ eſt vis motius ſolū vt ſit non cognitiua nec ꝑceptiua. Attēde ſolerter hoc dictū. Cuiꝰ ignorātia vel inconſideratio multos fallit et inuoluit. Neſciūt em̄ ſecerne̓ id qd̓ attribuat̉ virtuti motiue vt ſic a virtutediſcretiuā et hoc ꝓpter cōtinuitatēmutuā ⁊ circūinceſſionē ſeu coexigētiā 7 Diſcꝭ. Inꝰ ex illis vſqꝫ nūc fuiUn̄ frequent̓ turbatū ⁊ circundātū me tenebris inueni ne cognoſcerē illud dilucide ad qd̓ quantū iaꝫcōiecturo ducere me ſatagis Magiſter. Nil admirandum. ſi diſcretaconiunctim. et coniuncta diſcretimconcipiantur aliter qͣꝫ oportet confuſio ſubſequat̉. Cōcedis ꝙ in prima cauſatione delectationis neceſſe eſt vim apprehenſiuam in actuſuo p̄cede̓. ſi nō tꝑe tn̄ ordīe natureNūc aīaduēte poſtqͣꝫ delc̄atio cauſata ē ſi vis ꝯgnitiua ꝯgnoſcit hāc