Tractatus .lx.ſuꝑ magnificat
ſaltē ꝑ intelligentiā diſcretiuā et ꝑceptionē directiuā. Conceſſū inuenio et deductum a magnis mundiph̓is maxime platonicꝭ. ꝙ ꝑ virtutes purgati animi p̄t intellectꝰ ſeꝑatꝰ a corꝑe vniri. formari ſuſtentari in deo pͥmo et vnico oīm cētroCōceſſit hoc aduerſariꝰ noſter ꝓcaciſſimꝰ Auerrōis. Errauerūt tn̄ iſtiet defecerūt ſcrutātes ſcrutinio. qꝛviā ⁊ hoſtiū ſcalā et vehiculū ꝑueniendi nō habuerūt aut reieceruntdn̄m nr̄m Ih̓m xp̄m. Rurſꝰ qꝛ deūnō ſicut deū glorificauerūt bn̄ viuēdo et humilit̓ gr̄as agendo pie qͣꝫcolendo Erat eoꝝ intelligentia diſcretiua nō ſatis qͥdeꝫ clara de deoſuꝑ hic ⁊ nūc. qualē habēt ⁊ demones. ſed ſine humilitate pietate etdeuotione et caritate. In elationeoculoꝝ. in exaltatione cordis. in ſuis nō dei viribꝰ ſpeꝫ habētes. Ienit xp̄s tuus et noſtēr o bn̄dicta ſeviā et exemplar oppoſite humilitatis exhibuit factꝰ obediēs deo vſqꝫad mortē. mortē āt crucis. quia nilabiectius poterat cogitari Cur ſic.vt eleuatꝰ a terra .i. ab om̄ibꝰ q̄ terreni hoīes quere pn̄t trahēt ad ſeom̄ia. tā exemplo tali. qͣꝫ auxilio inuiſibili Poſtremo qꝛ tranſiturꝰ eratad pr̄eꝫ. etiā corꝑaliter videntibꝰdiſcipulis cū quib eras humillimacreaturaꝝ. reliqͥt hoc pignꝰ dilectionis hanc arrā euchariſtie que nosꝯſūmat in vnū. Dā qͥd dici p̄t vnitius qͣꝫ qͥ manducat meā carnē etbibit meū ſanguinē in me manet et
ego in eo. De ineſſe et manſione ſuꝑadmirabilis ꝓrſus iſta ſententiaQui māducat meā carneꝫ et bibitmeū ſanguinē in me manet et egoin eo. Nec minꝰ admiranda ſimul etamplexanda que ſequit̉. Sicut memiſit viuens pater et ego viuo ꝓpt̓pr̄eꝫ. et qͥ māducat me et ip̄e vinetꝓpter me. Deniqꝫ ſubdit̉. Qui manducat hūc panē viuet in eternū. Etqm̄ alio tꝑe et loco xp̄s ait. In domo pr̄is mei manſiones multe ſuntEt iteꝝ de diligēti ſe. Et pr̄ meꝰ inqͥd diliget eū. et ad eum veniemꝰ etmanſionē apud eū faciemꝰ Subdamus aliqua de hmōi manſione perquā noſter emanuel qd̓ interp̄tatūeſt nobiſcū deꝰ manet in māducante ſe. et manducās in eo. Manſio inalio p̄ſupponit eſſe in. Sūt aūt ẜmgrammaticos. xvi. modi eſſendi inquos ph̓us reſtringit ad octo. addūt aliqui nonū Sed ſub ꝯpendiodicamꝰ ꝙ eſſe in alio maxime ꝑ māſionē dicit duo. Dicit em̄ diſtinctionē aliquaꝫ qꝛ nihil vnū penitꝰ ſinequauis diſtinctione reali. vel ratione ſubſtātiali vel accidentali abſoluta vl̓ relatiua dicit̉ eſſe in aliquolicet bn̄ ꝯcedamꝰ aliqͥd eſſe idē ſibiip̄i reſoluēdo locutionē ad hāc negatiuā ꝙ idē nō differt a ſe ip̄o. Dlterū qd̓ importat manſio d̓t qͣndāvnionē ſeu ꝯuenientiā duoꝝ in aliquo quaſi tertio. ſiue illud tertiū ſitſubſtātia ſiue ſit res aliqua relatiua ſiue ſit accidēs abſolutū ſiue relatiuū Sublata em̄ ꝑ intellectū om̄i