vitractatus.

bonū nullo addito .i. bonū ſimpliciter qꝛ ſimpl̓r. dico qd̓ ſine addito dico Oīs itaqꝫ talis accipit ꝓreliqͣ re cali p̄ſtantiſſima. quā ceteris oībus an̄ponit. hoc nomenbonū et hoc nomē deꝰ. ita ꝙ conuertibil̓r ſe hn̄t bonū ſimpl̓r ⁊ deus Cōſtat ita fieri potuiſſe. et factū eſſe. et ita retineri Quo p̄ſuppoſito voluit Anſelmꝰ et quidaꝫalij demōſtrare. deū eſſe ſicut putabāt. euidēs eē. ꝙ bonū qͦ maiꝰcogitari nō poterat. nc̄ario eratAlioquin ſi poſſꝫ nō eſſe: iā nō eſtſet bonū qͦ maiꝰ cogitari nō poſſet Sed ſcd̓m veritatē. ꝓceſſus eſtſophiſticꝰ et inualidꝰ ſi nō aliterꝯfirmer̉ Diceret em̄ infipiens cōtra que arguit ſe admittere iſtd̓qͦd noīs. ꝙ deus eſt bonū qͥ maius cogitari nō p̄t. negaret tn̄ ꝙaliqd̓ tale ſit in re. ſed tm̄ in noīeſic̄ ſi deꝰ imponeret̉ ad ſignificandū bonū ſūmum in tribꝰ ſuppoſitꝭ.abſolutis. nihil in re noī rn̄deret.Propterea reſtat ſcd̓us modꝰ qͥnc̄arius eſt accede̓ volēti ad deūcredere .ſ. voluntarie. ꝙ aliqd̓ tale bonti eſt vere in reꝝ natura .i.mo ſuꝑ oīa qͥ cogitari pn̄t in reꝝnatura ꝑ aliquā imaginatōeꝫ. ratiōem vel intellectū Hec aūt voluntaria et fidelis acceptio. q̄ nedum concedit qͦd noīs ſed quidrei firmiter credit. et ita in om̄i locutiōe ſibi ſupponit. hoc nomē deus. qꝛ ſuppoſitio eſt acceptio t̓mini in ꝓpōne ꝓ ſuo ſignato vltima

to ¶ Ex hac acceptiōe ſcd̓a. ꝓtinus elucidare poſſemꝰ queadmodū deuotiſſima mēs laicoꝝ ſimpliciū ꝑtingere p̄t ad exꝑimentalem dei ꝑceptiōeꝫ ſeu theologiāmyſticā q̄ in vniōe ꝯſiſtit mentisad deū dū ꝯiūgit eos ſibi dū diſꝑgit ſuꝑbos mētis ſui ¶ Pergamꝰ actn prius ad aliquē modoꝝalioꝝ numeratoꝝ declaratiōemEt qͥdem tertiꝰ p̄t a ſolo deoīfieri. redigendo oīs bona in vnū ſebonſ qͣliter erāt ab eterno antemundi ꝯſtitutioneꝫ in architipomūdo ſolo. ſed nō ml̓tū facit adꝓpoſitū. niſi ꝓ qͣnto faciliꝰ venit fidelis ſimplex vel theologꝰ ad cognoſcendū. ſuꝑeminentiam bonieterni ſuper omne aliuo boni nōmen quādo credit vnū poſſe neceſſario mane. alijs nō exiſtētibꝰvel deſtructis. Quartꝰ modꝰ maxime ꝯgruit. Poſito auguſtini ẜꝫquē ꝓceſſit in ſuis ꝯfeſſiōibꝰ imoin oībus pene libris ſuis. etiā cuꝫſimplice mr̄e ſua. dū colloq̄rēturvalde dulcit̉ ad feneſtraꝫ Peputabat itaqꝫ mr̄em deuotā tal̓ abſtractōnis ph̓icalis eſſe capaceꝫꝓut colligit̉ ex libro ſuo ſecūdode ordine dū vult deduce̓ ꝙ oīsphyloſophica traditio. ordinateproceſſit ex amore preuia grammatica. de hinc logica et conſequenter ſuo ordine de reliquisAmor enim cum fuēit humaniconuictus ad quem loquela requiritur: nec ſufficit niſi polita