ſuper Magnificat
cxxxviij
deniqꝫ modꝰ alter cognitiōis. qͣꝫꝑ experiētiam qͥ diſciplinalis velſcholaſticꝰ vel doctrinalis appellat̉. per voces et ſcripta. qm̄ alit̓nō poſſumꝰ. ꝯceptꝰ pͥmos per experiētiaꝫ habitos expone̓ Cōſurrexit etiā diſtinctio vetꝰ. de ꝯceꝑtibꝰ prime intentiōis. et ſcd̓e veltertie. et de modis ſignificādi. etde ſuppoſitiōe naturali. Tota poſtremo ꝑs ph̓ie q̄ rationalis d̓rꝓpterea nc̄ariū ſūpſit exordium.¶ Suffecerit ad pn̄s ꝯmemoratio diſtinctiōis vt on̄damꝰ pͥmoꝙ vnio mentis de qͣ nūc loqͥmurꝯſiſtit in experientia ꝓpterea trāſfundi nō p̄t in alios ꝑ doctrinaꝫſicut nec viſio. nec aliqͣ ſenſatio exterior aliter in alios trāſfūditur.nec amor nec odiū. nec leticia neqꝫ dolor. neqꝫ general̓r aliqͣ exꝑimentalis cognitio ¶ Nihilominꝰdoctrinalis traditio nō ē fruſtra.Primo ꝓpter inductiōem vt fiatamplificatio. potētiaꝝ ꝑceptiuarū. cū obiectis exꝑimental̓r ꝑcipiendis. Dein̄ notificatio fiat īpedimentoꝝ qͣtenꝰ auferant̉. Hecem̄ duo ſufficiūt ad experiētiam.Ita tn̄ ſi obiecta moueāt naturaliter Alioqͥn tertiū remoueret̉ .ſ.actualis et libera motio obiectal̓qualē hꝫ extra ſe deus. qͣlem hꝫlibertas arbitrij ſuꝑ actꝰ ſuosNullꝰ idcirco putet vel expectetꝙ ab hoīe de ꝑ ſe ſibi tradi poſſit cognitio: ſuꝑ vniōe mentis cūdeo. Merito quidē. qꝛ nec de qͣcū
qꝫ experiētia p̄t hec fie̓i circa creaturas. Nemo p̄terea ſperet experimentū. niſi ſublatū fuerit impedimentū7 Eſt igit̉ cōe ſtudium.oīm qͥ de theologia myſtica. queꝯſiſtit in vniōe locuti ſunt inducēad tria q̄ requirūtur et ſufficiuntvidelꝫ deſiderium diuini obiecti.Remotio impedimenti Imploratio diuini beneplaciti. Primū fitinſinuādo pulcritudinē et valorēScd̓m fit aperiēdo defectū nr̄met lāguoreꝫ Tertiū fit per orōnisvehementiā et ardorē. Hec autētria ꝯplectit̉ ip̄a deuotio. q̄ eſt eleuatio mentis in deū. ſicut in obiectū ꝓpriū et hͦ per piū et hūileꝫaffectu. in quo ſꝑ eſt deo beneplacituꝫ¶ Occurret forſan aliqͥs etdicet Quid ad te de doctrina myſtice ſapiētie qͥ non es particepshuiꝰ experiētie? Rn̄deo Credidiꝓpter qd̓ locutꝰ ſum. Credidi ſermonibꝰ expertoꝝ. ꝓpter qd̓ ꝯformit̉ ad eos locutꝰ ſū. qͣtenꝰ inducar. ⁊ inducā. quātū dn̄s adiuuerit. ad deſideriū tāti obiecti cumiſto qͥ dicebat. Inā petij a dn̄ohāc requirā Unā videliꝫ p̄cioſāmargaritā euangelicā qͣ habitadicamꝰ. ſufficit. qͣ non habita ſaltem deſiderare ꝯcupiſcamꝰ Enitamur deniqꝫ. ꝓ remotiōe cuiuſlibet impedimenti. cū imploratiōedīni bn̄placiti Sanabit ita forteoculū mentis. ⁊ ei ſe pn̄tabit exꝑiendū. guſtandū ⁊ vidēdū. qͣꝫ ſuauis ipſe ē. qͣꝫ magna multitudo.
.ſ. 4