ſuper Magnificat
exxxvi
poſitores ſui ꝙ appellat theologiam myſticā experimentatm̄ vl̓guſtatm̄ amoreꝫ de qͦ St vnꝰ; int̓ceteros ꝙ amor hmōi cabaturſine cognitione p̄uia vel cōmite.Qd̓ an̄ veꝝ ſit. et qūo p̄t accipiractū ē alibi ſub xij. ꝯſideratiōibꝰet hic ſuꝑaddent̉ aliqͦ Certiſſimū quidē ē. ꝙ amor oīs ꝯgnitionem p̄ſupponit. vnam aut alteriHabemꝰ ecce tria pͥncipal̓r in deſcriptiōe deuotiōis Primo. ꝙ eſteleuatio mētꝭ. in deū. ſcd̓o ꝙ heceleuario ſit ꝑ piū et huilem affectū. tertio ꝙ hmōi affectꝰ. debꝫ eſſe. fde. ſpe. et charitate ſubnixusſeu formatꝰ. ¶ Pnt hic explicariqͣttuor eē deuotionis finalis. materialis. efficiens et foͣris. Poſſetinſuꝑ aꝑiri. quid intelligimꝰ ꝑ eleuatiōeꝫ mentil. in deū. qꝛ nō fit hͨſermo de eleuatione locali cū deꝰſit vbiqꝫ et ſēꝑ intimior menti qͣꝫmens ſibi ip̄i Sed intelligimꝰ deeleuatiōe ſpūali. nō ſcd̓m eſſe mētis. ſed ẜm bene eſſe habituale etactuale ꝑ affectū .ſ. piū. et hūilemqui qn̄qꝫ ſtat in habitu ſolo. qn̄qꝫꝓcedit ad actū. quēadmoduꝫ fidem ſpem. et charitatē. Nūc prohabitibꝰ. nūc ꝓ actibꝰ accipimus¶ Accipiētes aūt ꝓ actibꝰ. cōuenitter in primis coartamꝰ ſermoneꝫ ad tria hec vocabula. affectꝰpius et hūllis. Ita vt abbreuiando dicere poſſemꝰ ꝙ deuotio eſtaffectꝰ pius et hūilis Quiſqͥs ergo plene cognouerit. quid eſt af-
fectus piꝰ et hūilis. ſciet vtiqꝫ qͥdeſt deuotio Et qm̄ finis legis eſtollectio ẜm apl̓m. cōformiter adxp̄m teſtificātem in duobꝰ mādatis dilectiōis. tota lex pendet. etꝓphete fuit opinio celebrꝭ. ꝙ theologia xp̄ianoꝝ. magꝭ. eſt affectiua ꝓprie qͣꝫ ſpeculatiua vel practicaNon em̄ data eſt lex xp̄iana vthic intelligamꝰ deū. ſed vt captiuemꝰ oēm intellectū. in obſequiūxp̄i. Nalet hec ꝯſideratio ꝓ ſimplicibꝰ xianis. et militat aduerſus ſuꝑbos mente cordis ſui. quinihil credere volūt. niſi priꝰ intelligāt. qͥles erāt ph̓i. qͦs damnantꝑifienſes articuli de errore. quaſiper oīa ſpecial̓r dn̄ dicebāt. ꝙ nihil ſcit qui ph̓ie nō ſtuduit Ꝙ inſuꝑ nō eſt alia felicitas hoīm qſtudere ph̓ie. et ꝙ nō eſt curandūde fide Procedit rurſus hec cōfideratio. cōtra ſuꝑbos. ſolo noīeet vanitate theologos. qui ſtudētſolū vt ſciāt. vel ſciant̉. nihil verotraijciant ad effectū. nihil ad mores et virtutes Et cū dixerit eriam gentilis ph̓us Inquirimꝰ qͦdſit virtus nō vt ſciamꝰ. ſed vt boni efficiamur ¶ Cognouimꝰ ꝓchdolor aliqͦs quibꝰ oīs doctrinamiſcens cū ſpeculatiuaⁱ. pietateꝫfidei ad effc̄m reddebat̉ grauismoleſta. nauſeās et oneroſa Itavt doctoe̓s deuotos derideret vt(deotas et vetulas. quales ſūt apud tl̓es. Sregꝭ. bernardusſmo
ſ 2