ſuper Magnificat

cxxvii.

Mlupturbinibꝰ qͣꝫqͣꝫ non ignoret bellaopiniōes ve belloꝝ cū ceterꝭ. Dequibus ait gregꝭ. ꝙ neceſſe ē multa mala p̄uenire vt malū valeantſine fine nunciare Aut ſi ſit talisin ſeculo ad quē nihil de regimīepublico ſpectat tꝑali vel ecc̄iaſtico Aut forte nihil ꝑcipit auditude talibus qualis erat in baliuavas baſamite ꝯtemplationis etſeraphice ſurſuꝫ deuotiōis mariamagdalene. qualis altera mariaegyptiaca qualis primꝰ heremicola paulꝰ Queritur ſi fas ſit cuilibꝫ taliū nec luge̓ nec gaude̓ ꝓꝓximis qͦs r̄tines mūdꝰ exagitatviciſſitudinibus infinitꝭ. Hoc nōabſurde queri. ſciet ille qui ꝯgnouerit plures acerrimos pati ſcrupulos. ſi non defleant belloꝝ varios euentus mutationes qͣꝫ regnoꝝ Sapiens eſt dicūt alij quinon curat in cuiꝰ manu mundusſit Quid ſi pereūt ꝑitura. Talescōtrarie conditiōis referūt ſeneca. et flaccꝰ ph̓s Inꝰ puto eraclitꝰ ad oēm occurſū hoīm ridendocachinnabat Adeo nihil ſeriū ſibi fieri videbat̉ Aliꝰ democritushūanos inceſſanter deflebat errores. de quo mirandū dicit flaccus. vnde oculis tantus ſuffecerit humor. ¶ Nemo in primis obligat̉ ad lacrimas exteriorꝭ. oculiſufficiūt ille cordis. ſeu iudicij rationis que nihil aliud dicūt qͣꝫ cōpaſſiōem aliene miſerie. que compaſſio interior deſiderat ſubleua-

tionē facere ꝓvt oportet et qū̓ooportet cū ceteris circūſtātijs. ſifacultatē haberet. ¶ Nullꝰ p̄tereatenetur pro quolibet tꝑe vel incōmodo. ꝯpaſſiōem affectualeꝫ veleffectualem acciꝑe. dū occupatioſuppetit in affectionibꝰ. et operibꝰalijs ſaltē bonis. et ſi nō eque velmagis bonis Non em̄ tenet̉ homo ſemꝑ ad meliꝰ faciendū Tollit hec doctrina ſcrupulos ab oībus de quibꝰ inquiris. ſi ſe circadiuina et ſpūalia ſepius afficiāthumanis affectionibꝰ non inſpectis. quibus obuiare ſuū non eſt.nec ex officio vt ſupponitur. nec exnc̄itatis articulo. dum p̄t afflictꝭ.probabil̓r aliunde ſuccurri. Ceterū nemo pius et ſapiens imitator eſſe debet alterutrius ph̓orūquos inducis. quia miſeriam alterius ridere. intēperantis eſt etſuperbi. Dole̓ ꝟo quālibꝫ ſorteꝫhūanam. intolerabilis eſt miſerievel inuidie ſtultiſſime. de qͣ. in iobStultū occidit inuidia. Et ſatyricus Inuidia ſeculi non inueneretyranni. tormentū maiꝰ Et flaceInuidꝰ alteriꝰ rebus marceſcit opimis Hinc qͦdam cū vidiſſꝫ triſtem alium. Euenit tibi inquit aliquid mali. aut alteri aliqͥd boni.¶ Rurſus appropriate. pro xp̄ianis ſcientibus illud apl̓i. Diligentibus deuꝫ omnia cooperant̉ inbonū. et ꝙ dei ꝓuidentia in ſuidiſpoſitiōe nō fallitur. Addimuspro ſerenatiōe. conſciaꝝ de qͥbꝰ

.r .i.