Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

ſuper Magnificat

.cxxiij

nibus Anſelmi. bernardi. Auguſtini. Iſidori et ſimilium. fas eſſetnos remittere ad actiones. et nihil quod nouiter efficeremusafferre. ne corniculam alienis ornatam plumis. riſui nos preberemus. Diſcipulus Non ita certe deſipio. non ita glorior in arrogantia nouitatum vt ita ſapiam.Sed conſilio ſenece ſunt apes imitande. colligentes ex multisfloribus fauos mellis. Itaqꝫ materiam afferre non poſſumus niſicōmunem toti ſeculo. Forma. vero poteſt eſſe noſtraº. vt elementa cōmunia ſunt. ſed per formasmixtorum in ſpecies diſtinguuntur Cuperem hoc modo fieretinter nos Modus enim tractandi quaſi formalis eſt. tollens ſuinouitate faſtidium. et inuitans vl̓irritans ad aſcenſum. Magiſter Tradidimus in alio tractatuſuper initium cantici Marie quinqꝫ verba ad que totam ſcripturarum ſeriem diximus reducibileꝫ.et ſecundum que cantabilis eſt omnis melodia paſſionum. Diſcipulus Mente teneo Sunt enimiſta quinqꝫ Dei magnificentia.munificētia. miſericordiā. iuſticiaet nr̄a miſeria Magiſter Quidſi ad pauciora reduxero. ſimuloſtendens concordiam rhetoricemyſtice diuineqꝫ cum ſeculari.Diſcipulus Placeret audire. breuitas enim memorie. ſimul et ordinis et luciditatis eſt amica Ma

gnam quoqꝫ ſoliditatem habetin ſe doctrina quelibet quam funoat natura rerum. a quibus qͥaneſciunt mentiri gloriabatur ariſtoteles tam multa didiciſſe etphyſice id eſt naturaliter didiciſſe. Magiſter Celeberrimushugo pinxit ſicut in tabula paruula rādices rhetorice naturalisorationis inſinuando coloribusOrator quippe nominatur ab orando Inde nomina prouenerunt orationibus. tullij demoſtenis et ſimilium. Sic autem incipitQuo ſtudio. quove affectu. orandus a nobis ſit deus ex dei miſericordia et noſtra miſeria ⁊cͣ. Poſitis ſubinde ſpeciebus orationiscum diffinitionibus. colligit ſedem ad tria que propria ſunt oratorum captantium iudicem inflectere. Primum reſpicit perſonāiudicis. Alterum perſonam aduerſarij. Tertium perſonam proqua fit oratio. Hec vero tria theologice reducuntur ad duo premiſſa ſcilicet ad dei iudicis miſericordiam. et ad noſtram miſeriam Diſcipulus Quo pacto ſicindignatio. et inde miſeratio maxime ſolent amplificari. ab aduerſariorum inſolentiaᵛ. crudelitateꝫmalicia. fraude dolo. aſtucia facinore. nequicia. proteruia.Magiſter Dicam illud theologie proprium eſt attendere.ſcilicet aduerſarium nihil poſſead augmentum noſtre miſerie.