ſup er Magnificat
cit
ſupoySed aīa ſenſualis. et ſi cōſentiat.velit et exequat̉. ꝯſentiēdo volendo et exequēdo. hoc tn̄ eſt freq̄nter cū remurmuratiōe qͣdam. etreniſu ꝓpter annexas paſſiōes diſtrahentes aīm ne ꝯdelectet̉ ſpūiet rōi in hͦ tn̄ dum agitur ſufficitad ſaluteꝫ Sūt em̄ priora noſtreſuppoſita voluntati. vltimū hͦ neqͣqͣꝫ. qd̓ eſt ꝯdelectatō ſenſualis invia mandatoꝝ. Hinc iugum deiſuaue. Hinc onꝰ dei leue fit ei moleſtū et graue. ¶ Diſcipulꝰ Experiri cogimur aſſidue rixam iſtamdū paſſionabil̓r afficimur ad varia. dū iudiciū rōis dū libeꝝ mētis arbitriū ꝯformans ſe legi deilex mēbroꝝ tyrānica. conat̉ auertere cuiꝰ q̄rimonie. plenas paulꝰreliquit epl̓as Sꝫ dic interim qͥdin hac ꝑte aīa marie fecerit. autſenſerit. qͥd inſuꝑ ab alijs faciēdūcenſueris. ¶ Mgr̄ Accipe ꝯſideratiōes duodecim Aīa marie. nūceſt glorioſe magnificata. vt nihilapprehēdāt nihil affectet nihil exequatur. contra vel preter iudicium rōis et ſpūs ſed neqꝫ p̄t legeſtante Hec itaqꝫ lex btitudinis eterne. vt ſicut deus eſt omni in oībus Ita ſtat in beatis. aīa cōiuncta libertati ſpūs. qui adhēt deoexiſtens vnꝰ cū eo ſpūs. Extenditur hec libertas ſpūs. nedū ad ratiōem inferiorem. nedū ad aīamſenſualem reſūpto corꝑe ſed adoēm generaliter in hoīe beatificato motionem. ¶ Soluant̉ ꝑinde
multa que de beatis. taꝫ hōibusqͣꝫ angelis queri ſolent Qūo loquūtur. qualiter illūinant̉ et illūinant. qn̄ volunt et qn̄ nolūt Datur inſuꝑ intellectus ſubtilior deprimi ſtatꝰ impaſſibilitate. non qͣnon potuit pati. ſed potuit a paſſione ſaluari a dei potentia et angeloꝝ cuſtodia a ꝓpria iuſticia etclariſſima induſtria. Deniqꝫ a loci conuenientia. cū dn̄atione ſuꝑſe perfecta. et ſuper irrationalia vniuerſa. ¶ Aīa marie dū viatrix erat. ita fuit magnifica vt innullo moueret̉ contra iudiciū rationis et ſpūs. Sed neqꝫ poteratpoſt filij conceptiōem lege ſtanteConſequitur hec veritas ex dic̄tꝭ.doctoꝝ. ponentiū ip̄am nullatenus venialiter deliquiſſe. qd̓ ſaluari non poſſet ſi non habuiſſet oēsmotus nedū ſpūs et rōis. ſed aīeſenſualis ſubditos rōi. vel nō cōtrarios neqꝫ p̄ueniētes rōem Dūaūt rō ſopita erat et in ſuo impedita iudicio ſine culpa ſuā ꝓut euenit in ſōno nō oportꝫ tales mōtꝰ p̄ueniſſe iudiciū rōis qd̓ ꝓ tūcnullū erat. Facit exēplū ꝓpoſitūde pedagogo ſi ſine culpa fueritabſēs vel incluſus vt paruulo cōſulere nō valeat Sic ſoluit̉ ꝙ adāvel maria ſomniando non errauit. ¶ Anima marie dum viatrix erat potuit apprehendere tētationes forinſecus immiſſas ſicut anima chriſti. ſed nullo modofuiſſet motaᵉ paſſionabiliter