ſuper Magnificat
ci
dei eijcio demonia. Oꝑari quipped̓r pr̄ ꝑ filiū. ꝑ quē oīa facta ſuntet ſine ipſo factū eſt nihil ¶ Diſcipulꝰ. Nunqͥd ſi deꝰ non eſſet trinꝰin ꝑſonis relatiue ꝯſtitutꝭ. ſed eſſꝫvnicū ſuppoſitū abſolutū. ſcd̓m errorem iudeoꝝ et ph̓orū. haberetpotētiā creaturaꝝ ad extra ꝓductiuaꝫ: ¶ Mgr̄ Dici ſolet ꝙ adimpoſſibile ſequit̉ qd̓libet. cum ergo dn̄s ꝓpter immenſitateꝫ ſuaꝫ.et infinitaꝫ cōicabilitate de nc̄itate fluat vt ita dicamꝰ in tripliceꝫſb̓ſiſtētiā ꝑſonalē relatiuā ad ītraalioquin nō ſe ꝑfecte cōicaret. qͥanimiꝝ. non cōicaret ſe niſi. velutvmbratice. vel vmbratil̓r. ⁊ quaſipūctual̓r in creaturis. prima cōicatiōe non poſita cuiꝰ veſtigiū reperitur de nc̄itate in quolibꝫ oꝑediuino vbi relucet potētia pr̄is ſapientia filij. amor ſpūſſancti Nihilominꝰ magꝭ. ad intentiōeꝫ querētis puto rn̄dendū ꝙ cū potentiadei ꝓut ad extra reſpicit. et oꝑando ſe extendit. eſt eadē in qͣlibetꝑſonaꝝ. et ſcd̓m iſtaꝫ. oꝑa trinitatis ſūt oīno indiuiſa. videt̉ ex ſuꝑpoſitiōe qͣꝫuis impoſſibili ſeqͥ potius ex illatiōis ꝯſideratione ꝙdei potētie ꝯpeteret. creaturarūꝓductio ſicut modo in quibꝰ relucet ſimul potētia. ſapiētia ⁊ bonitas creatoris. ¶ Diſcipulꝰ. Uidet̉ ꝓbabilis illatio ſed cur dictura virgo beata diſꝑſit ſuperbosmente cordis ſui premiſit. fecit potētiaꝫ in brachio ſuo tāqͣꝫ diſꝑdē
ſuꝑbos eſſet oīpotētie dei. ꝓpriū.¶ Algr̄ Credo legerat apd̓ Iobdn̄m dicētem. diſꝑge ſuꝑbos infurore tuo. et reſpiciens oēm arrogātem hūilia. Sequitur et egocōfitebor ꝙ ſaluare te poſſit dextera tua. qͣi ſignificaret hͦ eſſe ꝓpriū ſoliꝰ dei. ¶ Diſcipulus Curmaria non ꝯtēta dice̓ diſperſit ſuperbos. addidit mēte cordis ſui¶ Mgr̄ Sūt qͥ referant hāc additiōem. nō ad ſuꝑbos ſed ad diſꝑſit. vt mens cordis ſit ipſe deꝰ diſperdēs. ꝯnotādo moreꝫ hūanūqui mente recogitat ex affc̄u cordis. dū hoſtes ꝑdere et eos. deponendo a ſede peſtilentie humiles vult exaltare depreſſos Datem̄ frequēter ſcriptura. cor deovt illic tactꝰ dolore cordis int̓nſecꝰ. Et alibi de dauid Inueni virū ſcd̓m cor meū Et filius d̓r decorde pr̄is genitꝰ. cum pr̄i mensſeu memoria fecunda tribuit̉. abexponētibꝰ myſteriū ſublimiſſimet̓nitatis. Sūt aliqui rn̄dentes mariā voluiſſe vehemētē expͥme̓ ſuꝑbiā et int̓nſecꝰ radicatā. dicēdo iſtos non qͣlicunqꝫ mō nec leuiterſuꝑbos. ſed mente cordis ſui. qͣlis eſt demonū ſuꝑbia. qualis fuit hoīm. diuinitatꝭ. honorem vſurpare querentiū. Aut. certe ſuperbi dicunt̉ hr̄e cor nedū diſperſuꝫſed mētem cordis. dū mens ipſaqͦdammodo ſubleuataʳ ē a cordenec eadem vti fas eſt eis. vt in ha
.0I