Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
Cv
Einzelbild herunterladen
 

iiij.tractacus

neqꝫ clamor ſed nec vllꝰ dolorAgr̄ De hoc ſtatim videbimus.Tu colligas et intelligas intereaquale fuerit canticū beate ꝟginisquot vocibus alternatū. iamadepta fuerat. beatitudinē illam.que dicta eſt ſuperior ad btītudinem ſolius vie. ꝓximans et vicinaͣ beatitudini patrie. Quid ſi viatores aliqui. exercitatos pro conſuetuetudine ſenſus mentis habētes poſſint om̄i ꝓmptitudīe voces affectuū. ſcd̓m notulas qͥnqꝫvocaliū. ſparſas per ſillabas pſalmoꝝ. vnaquanqꝫ ꝯcinere vel formare Diſcipulꝰ Cōcludit intelligētia tua. qͣꝫ rationabilis ſit concluſio que ita recipienda ē. qͣſivox quelibet affectiōis; retineatſonū integrū. frangūtur em̄ qͣdāalliſione aliter qͣꝫ in cōpoſitione dictionū videmꝰ. Non em̄ hecdictio magnificat plene ſonat. i.ſtas lr̄as in a gni fic a t. ſꝫ in v colligūtur quaſi tertiū mixtumſonum. Uſus eſt ph̓us. hoc exemplo. de mixtione tali loq̄returelementoꝝ. manēt quidē in mixto. ſed refracta. vel ſcd̓m eſſentiāvt placet auicenne. vel vt auerrois ſcd̓m ꝓprias qͣlitates Agr̄Exēpluꝫ placet qd̓ inquiſitionemph̓icaꝫ p̄ſupponit. Exēpluꝫ aliudvideo de multis aromatibꝰ ſimultritis. ex quibꝰ odor tertiꝰ mixtꝰ reſultat. qn̄qꝫ plꝰ redolens aromiap̄dnans. Coaptetur exclamatio

canticoꝝ. Que eſt iſta aſcendit deſertū ſicut ꝟgula fumi ex aromatibꝰ mirre et thurisᵉ. et ſequit̉et vniuerſi pulueris pigmentarij;Exēplum aliud eſt in re nr̄a. licetem̄ pueri diſtincte priꝰ ſonent. vtre mi fa. pꝰmodum iūgunt. lrāmpaulatim vocibus iſtis. tādemvſu cōtinuo cātant ſine vocibꝰ notularū. qd̓ tādē exēplū in ꝯpāctudeinde in diſcantū plꝰ apparet. vn̄valeamꝰ ad muſicam cordis trāſferre rōem. vbi celeritas maior eſtatqꝫ facilior ſonoritas affectionūſpūaliū. qͣꝫ ſit exterior vocaliū.Diſcipulꝰ Das praxim vtēdima myſtico canticoꝝ cordis Un̄palam fit non eſſe ſiſtendū iugit̉in his qͥnqꝫ vocalibus. a. e. i. o. v.Sed nec in ſingulis deliberatepenſandū eſt affectibꝰ. Alio quinfantaſia plus tandem lederetur.qͣꝫ intelligētie recreatio ꝓueniretCuius rationem. ſenſualis nosquotidie docet cantus. Sed manet dubitatio mota de beatis d̓oiubilātibus. apud quos ſola voxleticie. nulla ſpei. nulla cōpaſſionis. nulla timoris. nulla deniqꝫdoloris reſonare videtur. Et hecdubitatio verti poteſt ad btitudinem marie ꝟginis. pro ſtatu vie.proxima ſtatui patrie quandonon habebat peccataˢ que doleret. quādo ꝯformis erat ſua inbus voluntas prouidentie dei.in ſui diſpoſitione non fallitur.