ſuperMagnificac
tingere ſpūs marie ſuſpirās et eſtuans aſſidue deſiderio ſpōſi ſui.Oſculet̉ me oſculo oris ſui. Quidq̄ris o btā? qͥd oſculū ſpōſi petiso benedicta; quid eſt illud oſculūniſi ſpūſſanctus qui vtiqꝫ ſuꝑueniA in te. qn̄ virtꝰ altiſſimi obūbrabit tibi. imo iam p̄ierat nec poſtmodū receſſit a te qꝛ dn̄s ſꝑ tecūSꝫ qͥd affectas o pulcerrima mulierū: Sentio qͦd requiris et ſi diſſimulare videaris verecūdia ꝟginali Thalamo ſponſi ꝓxima es.gaudēs oſculo oris Sed et leuaeiꝰ ſepe ſub capite tuo. Et int̓ vbera tua ꝯmoratur. te amplexās. teoſculās. quid tibi vis āpliꝰ; Terte nondū ſubintroiſti ſecreta cubiculi ſilentia vbi fede̓ ꝑpetuo mr̄imoniū ꝯſūmetur Inquieta es donec introducat te/ et tu illū in domū mr̄is tue et in cubiculū genetricis tue. Et q̄ iſta mater tua niſidiuinitas ſua. vtiqꝫ oīm creatrix ⁊gubernatrix Et que domꝰ eius q̄altera ſi nō eternitas ampliſſima?Qd̓ deniqꝫ cubiculū niſi ſinꝰ altiſſimus occultiſſimꝰ dei pr̄is in quoſpōſus tuꝰ qͥeſcit penni felicitateHoc cubiculū intrare. in hͦ qͥeſcere delectari fecūdariqꝫ deſiderabūdā ſuſpirās. penſabas qͣle ſit iſtud Exultabūt ſancti in gl̓a letabūtur in cubilibꝰ ſuis fallor. ſi nōhec ipſa q̄ diximꝰ exp̄ſſiſti ſpōſuminueniēs et dicēs Tenui eū nec dimittā. donec introducā illū in domū matris mee et in cubiculū ge-
nitricis mee Et ecce nūc o btā qd̓ſperaſti tenes quē deſideraſti poſſides quē credidiſti vides. que dilexiſti tota ꝯplectens ipſoqꝫ ſecura frueris in eternū. ¶ DiſcipulꝰQuid ſibi vult ſpōſus iſte ſuus ꝙvnā ſuā vnice dilectam mrēm diſtulit introducē ſecū in cubiculumfelicitatꝭ eterne qn̄ latronē de cruce protinꝰ in hoc cubiculo collocauit Nudiente mr̄e et incōſolabiliter anxiante. ꝑtranſierat em̄ gladius aīam eius. Amen dico tibi.hodie eris mecū in paradiſo. Omitiſſime ih̓u. Et vbi erat matertua niſi in dolore cōtinuo remanens in hoc neqͣꝫ ſeculo. ſeꝑata etiam a corꝑe tuo qd̓ incluſū iacebat in ſepulcro. O vere t̓ribilis inconſilijs deus ſuꝑ filios hoīm Ocerte veriſſimū ꝙ erunt nouiſſimiprimi. Quis hoc eſtimaſſet quiscredidiſſet. quis ſperaſſꝫ; aſſūiturad glorie cubiculū latronis aīa. ⁊aīa mr̄is relinqͥt̉ ad lamētū Cuiet lōgo tꝑe pꝰ patet ingreſſꝰ ad idē ſpōſi cubiculū Potuit inuidiāſibi face̓ glorificatꝰ ipſe latro. ſi nōfeciſſet eā caritas vnū cor et vnaaīam cū eo. Suaſit eadē caritasq̄re̓s q̄ dei ſūt hr̄e vitā in patientia ꝓpt̓ electos dei. ꝑ ſe et ex ſe docēdos de myſterijs vere fidei. Etquia deſiderium quanto per incolatus huius prolongationemplus et plus ad auctum eſt tantohꝫ in adeptōe ſuꝑ oēs plꝰ gaudiū¶ Mgr̄. Concernit hec reſponſio