Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
LXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Tr actatusſecundus.

Neſciens An ſciens ita loqueris aperis intellectū Sciſcitor itaqꝫ qͥd intelligis dicēs ē inte ſpūs nūqͥd oro ſeꝑatꝰ es a corpore tuo; Diſcipulꝰ Qualiterhoc loq̄ris me viuere ꝯgnoſcisvel ex ꝟbis certe ꝑpendis 7Magiſter Eſt ergo ī te ſpūs. Diſcipulꝰ Nullo pacto id negauerimagiſter Nunqͥd non ꝯtradicisprimo dicto. eſt in me ſpūsDiſcipl̓s Allegas acriter niſi ꝓtinus addidiſſem capiat 77Magiſter Iigilāter attendis et euadis ꝯtradictiōem ſi vocem ꝓpriāexplicaueris iſcipl̓s Tu explica vice meā. ¶Mgr̄ Hꝫ ſpūs duplicē vitā ſic̄ et aīa qd̓ ex diffinitione data aīe ph̓ꝫ colligit̉ Eſtinqͥt Aīa actꝰ corꝑis phifici organici vitā hn̄tis in potētia. ſupplētexpoſitoe̓s ad vitā ſcd̓aꝫ eſt operatio vite pͥme In̄ ſpūs d̓rſolū eſſe vel viue̓ vel intellige̓ qͥaſit eſſētialit̓ ītrinſece formalit̓ eſſētia vitā et intelligētia Sed qꝛducit ex ſe tales actꝰ vitales quivitā ſcd̓a noīantur nedū a ph̓isſed in vſu vulgari res om̄ismouet̉ d̓r viuax aut viues Mortua vero qͥeſcit vt aqua fōtisviua Aquā laci mortua Talidiſtinguūt ph̓i theologis t̓plicem vitam ẜm triplicis boni finēquē oꝑando nitit̉ qͥs adipiſci iuxta poeticā de tribꝰ deabus fictionē Iuno preeſt diuitijs vtilibꝰ. venꝰ delicijs et voluptatibꝰ Pallas

ſciētijs et artibꝰ hōrabilibꝰ Ponitur alia diſtinctio ẜm ſpeculatōeꝫet praxim et mixtim ex vtroqꝫ qd̓eſt vitā practica Eſt vita ſpeculatiua Eſt vita ſimul actiua et contēplatiuā qualeꝫ habuit beata nr̄aẜm euāgelicū pn̄tis diei ſue aſſūptionis miſteriū de ſuſceptiōe xp̄ſ martham et mariā Siquidembeata ſuſcepit xp̄um cum officioduplicis huiꝰ ſororis quia ſoliciteminiſtrauit et deuote ſedens ſecꝰpedes audiebat v̓bū illiꝰ Diſcipulus Intelligo melius qͣꝫ anteaꝓpriaꝫ vocem dixi eratin me ſpūs caperet. non em̄ volui me ſimpliciter hr̄e ſpm̄ ſꝫ operatiōem ſpūs explicatiuā talisminiſterij. ē intelligentiā me hr̄enegaui Mgr̄ Stet memorit̓ hecdiſtinctio pergā ea deduce̓ poſui Et primo beata virgo fuit inſpiritū oꝑatōem ſpūalem habuit in cognoſcēdo plurima quecantabat de magnificētiaᶻ dei inſuis oꝑibus vt de creaturaꝝ origine magnitudine multitudineplenitudine pulcritudine oꝑatione et ordine. Erat ſcd̓o ſupͣ ſpm̄vel in exceſſu ſpūs vel in extaſitis reſpectu illoꝝ qͦꝝ non poterat ex ſua virtute vel intelligentiaꝓpriam cognitionem acciꝑe. Atquid eſſet deus in ſe et in ſua magnificentia. qͥd angeli oīa. qͥd felicitas quā nec oculꝰ vidit. nec auris audiuit nec in cor hoīs aſcendit. Erat tertio ſine ſpū reſpectu