Prologus

2LSequit̉ prohemiū ſuꝑ. xij. tractatibus in cātico marie Magnificat Magiſtri Iohannis Gerſon Cancellarij Pariſienſis doctoris egregij.Anticū marie tractaturus in ſolaciū ꝑegrinationis mee vergentis in occaſū (vtinā felix matutinū. carēsveſꝑe ſubſequat̉) Decreui ꝓcedere per dialogū. more didaſcalico. qualē ſocrātes. qualem plato ſocratē introducens tenuit Poterit et hicnoſter ꝓcedendi modus. nominari dragmaticus. qualis aſcribit̉ cāticiscanticorū. qualis inſuper cōmodus eſt. cāticis vel eulogijs amoroſis Qd̓eccleſiaſtica atteſtatur exhortatio. que de ꝟginibus canit Ante thorū huius virginis. frequētate nobis dulcia cātica dragmatis. Sic igitur te fauente beatiſſima virgo ſuper omnes amans amabilis. et amata. ſit hoc iniciū. per dragmata. notulasqꝫ diſtinctū. Magnificat aīa mea dn̄m. Colloquunt̉ duo fratres Iunior inſtar diſcipuli interrogans. Senior magiſtrilocū retinet et nomen ambo ſolitudinis. non ſolitarie dilectoresSequūtur verſus decē Cancellarij pariſienſis quicongrue premittūtur operi ſuo ſuper magnificat poſt ꝓhemiū.Se lugdune tua. fratres ſolantur in vrbe.Dum de quolibet eſt ſermo frequens in eis:Iunior et ſenior. hic celeſtinus. et iſteTheologus. plaudens Iunior hec loquitur.IuniorEcce bonū fratres et iocundū ſimul eſſe.Idem quos vterus. parqꝫ dies peperit.Senior.Fraternalis amor cor noſtrū nectet in vnū.Firmet ⁊ hoc vnū. gratia xp̄e tua.Iunior. Carne quidē frater meritis pater atqꝫ magiſter.Sunt data que nobis ocia grata vides:Senior.Ocia poſt diros conflictus atqꝫ ꝓcellas.Dat deus atqꝫ locat. litore nos placido.Iunior.En fas eſt viuas pariter dare reddere voces:ffert mens de ſtudijs. querere multa tuis.SeniorQuare vices reddā Lenit faſtidia ſermo.Eſt ſua ſolamen garrula vox ſenibus.

92

Iunſoꝫ.

Soni99

Iunior.

omlor