Monorederon ſine
nomē meū qͦa neſciūt eū qui miſit me Si non veniſſē et locutꝰ eisfuiſſē pcc̄m nō hr̄ent Nūc aūt excuſationem nō hn̄t de pcc̄o ſuoQui odit me. et pr̄em meū odit Si oꝑa nō feciſſē in eis que nēoalius fecit. pcc̄m nō hr̄ent Nūc aūt et viderūt et oderūt et me etpr̄em meū. ſed vt impleat̉ ẜmo qui in lege eoꝝ ſcpͥtus ē qꝛ odiohabuerūt me gratis ¶ Cū aūt venerit ꝑaclitus quē ego mittamvobis a pr̄e ſp̄m veritatis qui a pr̄e ꝓcedit ille teſtīoniū ꝑhibebit de me et vos teſtimoniū ꝑhibebitis qꝛ ab initio mecū eſtis.Hec locutꝰ ſū vobis vt nō ſcādaliſemini Abſqꝫ ſynagogis facient vos. ſꝫ venit hora vt om̄is qui int̓ficit vos arbitret̉ obſeqͥuꝫſe p̄ſtare deo Et hec faciēt vob̓ qꝛ non nouerūt pr̄em neqꝫ me. ſꝫhec locutꝰ ſū vobis vt cū venerit hora eoꝝ reminiſcamini qꝛ egodixi vobis. Hec āt vobis ab initio nō dixi qꝛ vobiſcū erā. ¶ Etnunc vado ad eum qui me miſit et nemo ex vobis int̓rogat mequo vadis Sed qꝛ hec locutꝰ ſū vobis triſtitia impleuit cor vr̄mſed ego ꝟitatē dico vobis Expedit vobis vt ego vadā Si eninō abiero ꝑaclitꝰ nō veniet ad vos. ſi āt abiero mittā eū ad vosEt cū venerit ille. arguet mundū de pcc̄o. et de iuſtitia. et de iudicio De pcc̄o quidē qꝛ nō crediderūt in me. de iuſtitia ꝟo qͥa adpr̄em vado et iā nō videbitis me De iudicio aūt qꝛ pͥnceps huius mūdi iā iudicatꝰ eſt Adhuc multa hēo vob̓ dicere ſed nō poteſtis portare mō Cū aūt venerit ille ſpūs ꝟitatis docebit vosoēm veritatē Nō enī loquet̉ a ſemet ip̄o ſed q̄cunqꝫ audiet loq̄tur et que vētura ſūt annūciabit vob̓ Ille me clarificabit qͥa demeo accipiet ⁊ ānūciabit vob̓ ¶ Modicū et iā nō videbitis me.⁊ iteꝝ modicū ⁊ videbitis me qꝛ vado ad pr̄eꝫ Dixerūt e̓go exdiſcipulis eius ad inuicē Quid eſt hoc qd̓ dicit nob̓ modicuꝫ etnon videbitis me et iteꝝ modicū et videbitis me et qͥa vado adpr̄em. Dicebāt ergo qͥd eſt hoc ꝙ dicit nob̓ modicū; Neſcimusqͥd loquit̉. Cognouit at ih̓s qͥa volebāt eum int̓rogare et dixiteis De hoc q̄ritis inter vos qꝛ dixi modicū et nō videbitis meet iteꝝ modicū ⁊ videbitis me Amē amē dico vob̓ qꝛ plorabitꝭ.et flebitis vos. mūdus aūt gaudebit. vos aūt ꝯtriſtabimini. ſedtriſtitia vr̄a vertet̉ in gaudiū. Mulier cū parit triſtitiā hꝫ qꝛ vēithora eiꝰ Cū āt peꝑit puerū. iā nō meminit p̄ſſure ꝓpter gaudiūqꝛ natus eſt hō in mūdū Et vos igit̉ nūc quidē triſtitiā habetꝭ.Iterū aūt videbo vos et gaudebit cor veſtrū et gaudiū veſtrūnēo tollet a vob̓ Et in illo die nō rogabitis qͥcquā Mmē amēdico vob̓ ſi qͥd petieritꝭ. pr̄eꝫ ī noīe meo dabit vob̓ Iſqꝫ mō nō
Septīa rubricel.
Octaua rubricell̓
Nona rubricell̓.
Decīa rubricell̓