Monoteſeron gue

culcarēt cepit dicere ad diſcipulos ſuos Attēdite a fermēto phariſeoꝝ qd̓ eſt ypocriſis Nihil aūt opertū eſt qd̓ nō reuelet̉ neqꝫabſcōditū qd̓ nō ſciatur qm̄ que in tenebris dixiſtis. in lumīe dicētur ⁊ qd̓ in aure locuti eſtis in cubilibꝰ. p̄dicabit̉ in tectis Dicoaūt vob̓ amicis meis ne t̓reamini ab his qui occidunt corpus etpoſt hoc nō hn̄t āplius qͥd faciāt Oſtendā aūt vobis quē timeatis. timete eū qui poſtqͣꝫ occiderit hꝫ ptātem mittere in gehennāIta dico vob̓ hūc timete Nōne qͥnqꝫ paſſeres veneūt aſſe. M. dipondio. L. et vnꝰ in illis nō eſt in obliuione corā deo nō. M caditR. in terrā ſine pr̄is vr̄i voluntate. ſꝫ ⁊ capilli capitis vr̄i oēs numerati ſūt Nolite gͦ time̓ multis paſſeribꝰ meliores. M. pluris. Leſtis vos. dico. I. aūt. M. vobis quicūqꝫ me ꝯfeſſus fuerit coraꝫhoībus et filiꝰ homīs cōfitebit̉ eū corā āgelis dei Qui aūt negauerit me corā hoībus denegabit̉ corā āgelis dei Et om̄is qͥ dic̄verbū in filiū hoīs remittet̉ illi Si aūt in ſp̄m ſc̄m blaſphemauerit nō remittet̉ ei Cū aūt inducent vos in ſynagogas et ad magiſtratus et ptātes nolite ſoliciti eſſe qualit̓ aut qͥd rn̄deatꝭ. autquid dicatis. ſpūs enī ſc̄us docebit vos in ip̄a hora qͦd oporteat vos dicere. Ait autē illi quidā de turbaMagr̄ dic fr̄i meo vtdiuidat mecū he̓ditatē Et dixit ei hō q̓s me ꝯſtituit iudicē ⁊ diuiſorē ſuꝑ vos: Dixitqꝫ ad illos Uidete et cauete ab om̄i auaritia qꝛ nō in abūdantia cuiuſqͣꝫ vita eius eſt ex his que poſſidet.De diuite habēte fructuū abundantiā ⁊ neCa lxxxixdiſcipuli ſoliciti ſint. Luc̄. xij.Ixit aūt ſil̓itudinē ad illos dicēs homīs cuiuſdā diuitisAvberes fructus ager attulit et cogitabat intra ſe dicensquid faciā ꝙ non hēo quo ꝯgregē fructꝰ meos; Et dixithoc faciā deſtruā horrea mea et maiora faciā et illuc ꝯgregaboom̄ia q̄ nata ſūt mihi et bona mea et dicā aīe mee Anima meahēs multa bona poſita in annos pl̓imos. requieſce ꝯmede bibeepulare Dixit aūt illi deꝰ. ſtulte hac nocte repetēt aīam tuā a te.que aūt ꝑaſti cuius erūt. Sic eſt qui ſibi theſaurizat et nō eſt indeū diues. dixitqꝫ ad diſcipulos ſuos Id̓o dico vob̓ Dolite ſoliciti eſſe aīe vr̄e qͥd māducetis neqꝫ corꝑi vr̄o quid veſtiamini.Anima enim plus ē qͣꝫ eſca. et corpus plus qͣꝫ veſtimentū. Conſiderate coruos qꝛ nō ſeminant neqꝫ metūt. qͥbus non eſt cellariūneqꝫ horreū et deus paſcit illos. quanto magis vos eſtis plurisillis. Quis āt veſtrū cogitans p̄t ad ſtaturā ſuā adijcere cubitū

Multa que hͨ ponuntur ſunt poſita sͣ ſentētialitervel etiā in verbisin ſermone domini in monte.