Monotederon Aue

ergo iudei illi qui ſanus fuerat Sabb̓m eſt. Nō licet tibi tolleregrabatū tuū Rn̄dit eis Qui me ſanū fecit ille mihi dixit Tollegrabatū tuū ⁊ ābula Int̓rogauerūt aūt eū. Quis eſt ille hō quidixit tolle grabatū tuū ⁊ ābula Is autē qui ſanꝰ fuerat effectusneſciebat qͦs eſſet Ih̓s aūt declinauit a turba conſtituta in locoPoſtea inuenit eū ih̓s in tēplo ⁊ dixit ei Ecce iā ſanus factus esiā noli peccare ne deteriꝰ tibi aliqͥd ꝯtingat Abijt ille hō ⁊ nūciauit iudeis qꝛ ih̓s eſſꝫ qui fecit eū ſanū. ꝓpterea ꝑſeq̄bantur iudeiih̓m qꝛ hoc faciebat in ſabb̓o Ih̓s aūt rn̄dit eis Or meus vſquemō oꝑat̉ et ego operor Propte̓a ergo magis q̄rebāt eū iudeiint̓ficere. qꝛ nō ſolū ſoluebat ſabb̓m ſꝫ et pr̄em ſuū dicebat deū.equalē ſe faciēs deo Rn̄dit itaqꝫ ih̓s ⁊ dixit eis Amē amē dicovobis Nō p̄t filius a ſe quicqͣꝫ facere niſi qd̓ viderit pr̄eꝫ faciētēQuecūꝫ eī ille fece̓it hec et filiꝰ ſil̓r facit Pr̄ enī diligit filiū ⁊ oīademr̄at ei que ip̄e facit ⁊ maiora his demōſtrabit ei oꝑa vt vosmiremi. Sic̄ enī pr̄ ſuſcitat mortuos ⁊ viuificat ſic et filiꝰ quosvult viuificat Neqꝫ enī pr̄ iudicat quēqͣꝫ ſꝫ iudiciū oē dedit filiovt oēs honorificēt filiū ſic̄ honorificāt pr̄em Qui non honorificat filiū. nō honorificat pr̄em qui miſit illū Amē amen dico vob̓qꝛ qui ꝟbū meū audit et credit ei qui miſit me. hꝫ vitā et̓nā ⁊ iniudiciū nō venit ſꝫ trāſit a morte in vitā Amē amē dico vob̓ qͥavenit hora et nūc eſt qn̄ mortui audiēt vocē filij dei ⁊ qui audierint viuēt Sicut enī pr̄ hēt vitā in ſemet ip̄o ſic dedit et filio vitāhr̄e in ſemet ip̄o Et ptāteꝫ dedit ei iudiciū face̓ qͥa filius hoīs ēNolite mirari hͦ qꝛ veniet hora in qua oēs qui in monumētꝭ. ſūtaudiēt vocē eiꝰ Et ꝓcedēt qui bōa fecerūt in reſurrectiōꝫ vite.qui ꝟo mala egerūt in reſurrectionē iudicij Nō poſſū ego ipſe ame ip̄o facere qͥcqͣꝫ. ſꝫ ſicut audio iudico. ⁊ iudiciū meū iuſtū ē qꝛnō q̄ro volūtatē meā ſꝫ eiꝰ qui miſit me Si ego teſtīoniū ꝑhibeode me. teſtioniū meū nō eſt veꝝ Aliꝰ eſt qui teſtioniū ꝑhibet deme. et ſcio qꝛ verū eſt teſtīoniū eiꝰ qd̓ ꝑhibet de me Ios miſiſtꝭ.ad ioh̓eꝫ et teſtīoniū ꝑhibuit ꝟitati Ego aūt nō ab hoīe teſtīoniū accipio ſꝫ hoc dico vt vos ſalui ſitis Ille erat lucerna ardēset lucēs Ios aūt voluiſtis ad horā exultare in luce eiꝰ Ego āthēo teſtīoniū maiꝰ ioh̓e Oꝑa enī que dedit mͥ pr̄ vt perficiā ea.ip̄a oꝑa q̄ ego facio teſtīoniū ꝑhibēt de me qꝛ pr̄ me miſit Et qͥmiſit me pr̄ ip̄e teſtīoᵐ ꝑhibꝫ de me Neqꝫ vocē eiꝰ vnqͣꝫ audiſtꝭ.neqꝫ ſpēm eiꝰ vidiſtis. ⁊ ꝟ̓bū eius nō hētis in vob̓ manēs qͥa ꝙͣmiſit ille. huic vos nō creditis Scrutami ſcpͥturas qꝛ vos puta-