Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Basel 17. VII. 1488
Seite
CXXVr
Einzelbild herunterladen
 

vFoliumQA

tio. ⁊ miraculorū oꝑatio. Item paſſio cōparat̉ hiemi. natiuitas veri. reſurrectio eſtati. aduentus ad iudicium autūnꝰ quādo vetuſtꝰ dierū ſedebit tenēs ventilabrūin manu ſua. ⁊ mūdabit areā ſuā ⁊cͣ. Itemnatiuitas xp̄i concordat temꝑi reuocationis ſeu renouationis ꝓpter ꝓphetas quieum multis modis p̄dixerūt. paſſio xp̄i tēpori deuiationis ꝓpter penā culpe pͥmoꝝparentum. reſurrectio temꝑi regreſſionisꝓpter leticiā. aduētꝰ ad iudiciū tꝑi ꝑegrinationis. quia hmōi tꝑs durabit vſqꝫ addiem iudicij. Un̄ ꝓpheta. Aduena ego ſūapud te ⁊ ꝑegrinus ſicut omēs pr̄es mei.Tempꝰ ergo reuocationis ſiue renouationis que facta eſt ꝑ legem ⁊ ꝓph̓as duratvſqꝫ ad natale dn̄i tm̄ vt p̄miſſum ē. Alijtn̄ dicunt ꝙ vſqꝫ ad ſeptuageſimā ⁊ ibi incipit tempꝰ deuiationis. Sed ẜm pͥmūdictum querit̉ de tꝑe qd̓ ē a natali dn̄i vſqꝫ ad. lxx. ſub quo dictorū tꝑm ꝯtineaturSuꝑ qͦ dicunt qͥdā ꝙ tꝑs qd̓ ē a natali vſqꝫ ad octauas eph̓ie ꝑtinet ad tꝑs regreſſionis qd̓ eſt tꝑs gaudij. ſicut ⁊ illud. Un̄⁊ in quibuſdā eccleſijs tūc albis vtunt̉ veſtimētis ſicut ⁊ tꝑe paſcali. neqꝫ tunc ieiunat̉. nec genua flectunt̉. Reliqͣ ꝟo ꝑs. ſcꝫab octauis eph̓ie vſqꝫ ad. lxx. ſub tꝑe peregrinationis cōtinet̉. Et licet Eſaias legat̉ die natalis dn̄i: nō ideo dies illa ē ẜmip̄os de tꝑe reuocationis. alia em̄ cōſideratione hoc fit ⁊ an̄ euangeliū in noct̉nis⁊ an̄ epl̓am in miſſa. ſupponit̉ em̄ tūc baſiscolūne. vt ꝑ vtrūqꝫ teſtamentū natiuitasxp̄i ꝓbet̉. Item querit̉ qͣre a tꝑe veris ſiue renouationis ſiue reuocatiōis incipiūteccl̓ie officia. Uidet̉ em̄ ꝙ deberēt inciꝑea temꝑe hiemis ſiue deuiationis. quia p̄us eſt deuiatio qͣꝫ a deuiatione reuocatio.Preterea in tꝑe deuiatiōis legit̉ pͥmus liber theologie .ſ. Geneẜ. Suꝑ hoc dicuntquidā ꝙ hoc facit eccl̓ia ne incipiat ab errore. Sꝫ certe nō dicit̉ tꝑs illud deuiationis eo ꝙ eccleſia illo tꝑe deuiet. ſed qͥa errorē pͥmorū ꝑentū recolit vt nos ad pnīaꝫtrahat. ⁊ iō q̄ rō nō placet. Eſt gͦ rō. qꝛ em̄ꝑ aduētū dn̄i oīa noua facta ſunt. UndeApoc̄. Ecce noua facio oīa. Iō in honorēaduētꝰ dn̄i a tꝑe renouatiōis incipit eccleſia officiū ſuū. Preterea ſi īciꝑet ab hiemevtens ꝟbis deſꝑationis. poſſet hō illa au

diens deſperare. merito gͦ incipit a vere.vt cum poſtea audierit ꝟba deſꝑatiōis n̄deſperet. quia p̄ceſſit certa ꝓmiſſio vereliberationis. que fit in aduētu. Incipit ergo a tꝑe renouationis ſeu reuocationis. īquo tenet ratio. Qui aūt libri quibꝰ tēporibus legant̉ breuiter ē videndū. Et qͥdem in pleriſqꝫ locis ab aduentu dn̄i vſqꝫad natale eiꝰ legit̉ Eſaias. qui qͣꝫto d̓ xp̄ovrbanius ceteris ꝓphetauit tanto natiuitati eiꝰ legit̉ viciniꝰ. p̄terqͣꝫ in ieiunijs qͣtuor temporū que ꝓprias habēt lcōnes. Inip̄a etiam natiuitate nō ſolū de illo legit̉ ⁊cantat̉ ſed etiā de cauſis ip̄iꝰ feſtiuitatis.ꝓut in om̄ibꝰ fieri ſolet feſtiuitatibꝰ. quodſit ad oſtendendū magnū gaudiū nob̓ celitus datum. In pͥma ꝟo dn̄ica poſt natale legit̉ in quibuſdam eccleſijs de epiſtol̓pauli ad ip̄am ꝑtinētibus natiuitatē. Inoctaua natal̓ de ẜmōibꝰ ⁊ d̓ omel̓. euāge.eiuſdē diei. In eph̓ia de e ſaia ẜm Gelaſiūpapam. In octaua eph̓ie de omelia euāgelij eiuſdem diei. Ab octaua eph̓ie vſqꝫ adlxx. canit̉ de pſalmis. ⁊ legunt̉ epl̓e pauliin qͥbus legit̉ d̓ labore ⁊ lucta ⁊ pugna eiꝰIn. lxx. v̓o vſqꝫ ad dn̄icaꝫ an̄ ramos palmaruꝫ legit̉ pentatencus. Septuageſimaem̄ tempus noſtre captiuitatꝭ ⁊ pene ⁊ culpe deſignat. de qua myſtice ad hieruſaleꝫredire debemꝰ ſicut ꝑ hebreos olim de babylonica captiuitate exeuntes figuratū ēUt ergo memores ſint captiuitatis ſue qͥſurſum tendunt. legitur primo de adamqui in principio mundi factus eſt et de eiectione eius de paradiſo. deinde de diluuio. et quomodo abraam exiuit de terraſua: et de mundi huius laboribus. ad exemplum patientie. Et ſicut olim hebrei captiuati ducti in babyloniam in triſticia fuerunt fere vſqꝫ ad finem. lxx. annorum. etconceſſa ſibi licentia repatriādi gauiſi ſūtlicet non plenarie. ita et nos fere vſqꝫ ad finem. lxx. dierum ſcꝫ in ſeptuageſima tacemus voces ⁊ cantica leticie. vt premiſſuꝫeſt. ⁊ ibi. ⁊ ſub ti. de temꝑe aduentus dicetur. Quindecim tamē diebꝰ ante paſca legitur Hieremias. quia ille apertiꝰ qͣꝫ alij d̓paſſiōe tractauit. ⁊ in ꝓpria perſona paſſionem dn̄i preſignauit. Ab octaua ꝟo paſce. xv. diebus. vel ẜm alios vſqꝫ ad qͣrtādominicam poſt paſca. Apocal̓. legitur ⁊

t 4