Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Basel 17. VII. 1488
Seite
CXVIv
Einzelbild herunterladen
 

IQuintusiberF

matutini. Qd̓ ē in t̓tio psͣ. Te decꝫ ⁊cͣ. Etqꝛ habito mane pectoris. qd̓ ē effectꝰ māeredēptionis hō incipit ſibi vileſcere. Seqͥtur. Mane ſicut herba trāſeat ⁊c̄. Qd̓ habet̉ in qͣrto psͣ .ſ. Dn̄e refugiū. Sꝫ qꝛ qͣꝫtoſibi qͥſqꝫ magꝭ vileſcit. tāto magꝭ mae eternitatꝭ affectat. idcirco d̓r. Auditā fac mihimane miſcd̓iam tuā. Qd̓ habet̉ in. v. psͣ.Dn̄e exaudi or̄onē meā. Et qꝛ nemo ad hͦꝑuenit niſi qͥ laudat deū in adu̓ſitate ⁊ ꝓſperitate. iō adiūgit. Ad annūciādū maemiſcd̓iaꝫ tuā ⁊cͣ. Qd̓ habet̉ in. vj. psͣ. Bonū ē ⁊cͣ. Rurſus ſex psͣ. qͥ ꝑ ſingl̓as ferias mutant̉. ⁊ cantica q̄ in illis dicunturint̉ ſe cōueniunt. ⁊ ꝯgrue pn̄t tꝑis gratieſucceſſibꝰ coaptari. In ſcd̓a nāqꝫ feria recolit̉ ſtatꝰ pͥmitiue eccl̓ie. q̄ ſcōꝝ p̄dicatōehereditatē accepit vt dcm̄ ē. Un̄ ī illo psͣ.Uerba mea. orat eccl̓ia ꝓ et̓na hereditate quā ꝑ xp̄m ꝑcipit. qͣre ī ti. eiuſdē psͣ. habet̉ in fine ꝓ ea quā ꝯſeqͥt̉ hereditate. Incātico ꝟo gratias agit dicēs. Cōfitebor tibi dn̄e qm̄ iratꝰ es mihi ꝯu̓ſus ē furor tuꝰ⁊ ꝯſolatꝰ es me. Qd̓ ē Eſa. xij. c. Reueraira dei ꝑmanſit vſqꝫ ad paſſionē ſaluatorꝭſꝫ tūc ꝯu̓ſus ē dn̄s a furore ⁊ ꝯſolatꝰ ē eccleſiā. aꝑiens ei ianuā celeſtꝭ regni. cū oēs pͥꝰad īferos mitterent̉. Itē in pͣsͣ. ſolicitudinem ſuā on̄dēs eccl̓ia dic̄. Mane aſtabotibi ⁊ videbo ⁊cͣ. In cantico ꝟo ꝯfidēs dicit. Fortitudo mea ⁊ laus mea dn̄s .i. ipſeꝑ quē ſum fortꝭ ⁊ quē laudare teneor. Adtotā igit̉ ꝑtinet eccl̓iaꝫ. qd̓ d̓r. Verba mea⁊cͣ. ſꝫ ſpālit̓ ad pͥmitiuā cui ꝑ apl̓os pͥmo facta ē ꝓmiſſio et̓ne hereditatꝭ. ⁊ tūc vexillūcrucꝭ cepit in natōibꝰ eleuari. ad qd̓ ꝑtinetcāticū ſic̄ ex his q̄ p̄cedūt cāticum in eſaiamanifeſte apparet. Dicit̉ em̄ in hͦ lib̓. paulo ſuꝑiꝰ. In die illa radix ieſſe. qͥ ſtat in ſignū ppl̓orū ip̄i gētes dep̄cabunt̉ ⁊ erit ſepulcrū eiꝰ gl̓ioſū. Et paulo pꝰ Eleuabit ſignū in natiōes ⁊ ꝯgregabit ꝓfugos iſrael⁊cͣ Saluator noſter ē radix ieſſe. ⁊ ip̄e ſtatin ſignū ppl̓orū. qꝛ ad eum reſpiciūt gētes⁊ ip̄m dep̄cant̉. eiꝰ ſepulcrū fuit glorioſū.lꝫ pctīs noſtrꝭ exigētibꝰ ad tꝑs ſit ignominioſū. ⁊ ip̄e ꝑ apl̓os ⁊ alios p̄mitiuos leuauit in natiōes crucꝭ ſignū. ī qͦ ē victoriavt ſciāt oēs in qͦ diabolꝰ ē victꝰ. Sed an̄ hͦꝯgregauit ip̄e ꝓfugos iſrl̓. qn̄ in die pētecoſtes erāt viri religioſi in hierl̓m ex om̄i

ꝑte vel natiōe q̄ ſb̓ celo ē. ⁊ ex illis crediderūt vna die tria milia. ⁊ alia die qͥnqꝫ milia. Nā eis dic̄ paulꝰ in actibꝰ apl̓orū. Primū oportebat vob̓ loqͥ v̓bū dei. Intertia feria illud tꝑs recolimꝰ qn̄ ab ip̄ijs eccleſia ꝑſecutionē patiebat̉ a iudeis primo⁊ poſtea a diu̓ſis imꝑatoribꝰ romanis. p̄ſertim tꝑe neronis vſqꝫ ad tꝑa dyocleciani ⁊ maximiani imꝑatorū. Que aūt tuncpaſſa fuerit eccl̓ia indicat psͣ. Iudica medeꝰ ⁊ diſcerne cām meā de gēte nō ſcā. Eton̄dit triſticiā cū dic̄. Quare triſtꝭ incedodū affligit me inimicꝰ. Sꝫ qꝛ ab hac ꝑſecutione liberata ē cātat canticū. Ego dixiQd̓ ē Eſa. xxxviij. c. Qd̓ cātauit ezechiaſpꝰ liberationē a ſennacherib. ⁊ pꝰ infirmitatē quā incurrerat. ne eleuaret̉ cor eiꝰ inſuꝑbiā. vel qꝛ eleuatū erat ꝓpt̓ inopinabilē triūphū de exercitu ſennacherib. Sicut em̄ ille liberatꝰ reddidit gloriā deo. ſic⁊ eccl̓ia. Primꝰ tn̄ qͣſi deſperās dic̄. Nō aſpiciā hoīem vltra ⁊ habitatorē qͥetꝭ .i. ſaluatorē meū ꝑ quē mihi qͥes debe̓t eē. īmocum videbat ſuos paſſim int̓fici dicebat.Generatio mea ablata ē. Et iterū. Preciſa ē velut a texēte vita mea cū adhuc ordirer ſuccidit me. Tn̄ ſperās eccl̓ia dic̄. Uiuens ſupple nūc in ꝓtectiōe tua. viuēs ſcꝫpꝰ in futurā qͥete. ip̄e ꝯfitebit̉ tibi ſic̄ ⁊ egohodie ſuꝑ. liberata ab hoſtibus. ⁊ ego itaago ſic̄ pat̓ bonꝰ notā facit filijs ꝟitatē ſuā In qͣrta feria recolit̉ illd̓ tꝑs qͦ eccleſiacepit exaltari ſuꝑ īimicos ſuos reddita ſibi pace ꝑ imꝑatorē ꝯſtātinū. Un̄ cantat.Te decꝫ hymnꝰ deꝰ ī ſyon. Syon īterp̄tatur ſpeculatio ſiue ꝯtēplatio. qꝛ tꝑe qͥetispotuit eccl̓ia vacare ꝯtēplatiōi. Ad hͦ etiāꝑtinet titulꝰ .ſ. Pſalmꝰ dauid cāticū hieremie ⁊ ezechiel̓ de ppl̓o trāſmigrationisvel ꝟba ꝑegrinatiōis cū inciꝑet exire. Sicut em̄ ppl̓s ille d̓ babylonia exire cepit. recepta licētia a cyro. ita ⁊ eccl̓ia de babylone ꝑſecutiōis ꝑ ꝯſtātinū romanū imꝑatorem liberata. quā patiebat̉ ſub ꝑuerẜ imperatoribꝰ. hꝫ ſpem ꝓficiēdi in meliꝰ qͦuſqꝫ ꝑueniet in celeſtē hierl̓m. Un̄ recolēs p̄teritā ꝑſecutionē dic̄. Uerba iniqͦrū p̄ualuerūt ſuꝑ nos. Et ꝓfectū ſuū on̄dēs dic̄.Bn̄dices corone anni benignitatꝭ tue. Corona āni benignitatꝭ tue ē tꝑs gratie qd̓ ꝑcirculū dierū vſqꝫ ī finē mūdi decurrit ī qͣ