xoumC

ſianum ⁊ Gregorianū ſuꝑ altare beati petri apoſtoli ponerentur. plurimorū ep̄oꝝſigillis munita. ⁊ fores eccleſie clauderentur. ⁊ ip̄i tota nocte oratiōi inſiſterent. vtdn̄s ꝑ aliquod ſignum indicaret quod horum magis ab eccleſia ẜuari vellet. Sicqꝫ ꝑ om̄ia factū eſt. Mane igit̉ eccleſiamintrātes vtrūqꝫ miſſale ſuper altare apertum inuenerunt. Uel vt alij aſſeruūt miſſale Gregorianū penitꝰ diſſolutū ⁊ huc illucqꝫ diſperſum inuenerunt. Ambroſianum vero ſolūmodo aꝑtum ſuꝑ altare ineodem loco vbi poſitū fuerat inueneruntQuo ſigno edocti ſūt diuinitꝰ vt Gregorianū officiū ꝑ totum mundū diſpergi Ambroſianū vero tantū in ſua eccl̓ia obſeruari deberet. Et ſic vſqꝫ hodie obſeruatur.Siquidē temꝑe karoli imꝑatoris officiūAmbroſianū p̄cipue dimiſſum eſt. ⁊ Gregorianū imꝑiali auctoritate plurimuꝫ adiuuante diuulgatuꝫ. Ambroſius em̄ multa inſtituit iuxta ritum grecorū vt diceturinfra vbi de hymnis aget̉. Agit̉ gͦ in hacꝑte primo de his que in officio cuiuſlibethore dicunt̉. Secundo de nocturnis Tertio de laudibus matutinis. Quarto de pͥma. Quinto d̓ tertia. Sexto de ſexta. Septimo de nona. Octauo de veſꝑis. Nono de cōpletorio.¶ De his que in officio cuiuſlibet hore dicuntur.AIIEN Miſce morientes abigant̉ ⁊ mensvorantis ſerenet̉ vt digne cū d̓oloquat̉. ⁊ vt ſi mēte nō orauerit. dn̄s in furore nō iraſcat̉ ſed miſereat̉. iō laudabilicōſuetudine inductum eſt vt ſacerdos an̄canonicarū horarū initia ⁊ in fine dn̄icamorationem. ⁊ ante horas beate Marie ⁊in fine aue maria ⁊cͣ. voce ſubmiſſa p̄mit/tat. Unde in cōcilio gerundinen̄. de con.diſt. vj. in die. ſtatutū eſt vt etiam poſt ſingulas horas dicat̉ ne diabolꝰ de corde ſacerdotis rapiat ſi quod boni ibi ſeminatūeſt. Vnde ⁊ in primitiua eccleſia poſt quālibet horam alta voce abſqꝫ alia orationedicebatur. quod adhuc eccleſia lateranē.dicitur obſeruare. Quidaꝫ etiā in fine horarum dicunt. Dn̄s det nobis ſuam pacēDe hac dominica oratione ſub prima ⁊ ſb̓

veſperis dicetur. ¶ Quia ꝟo dominꝰ aitin euangelio. Sine me nō poteſtis facerequicqͣꝫ. ideo in ſingulis diurnis horis ſacerdos incipit. Deus in adiutoriū meumintende. ⁊ ſingule finiunt̉ ꝑ deo gratias. ⁊ſic initium ⁊ finis referunt̉ ad idem ſcꝫ addeum. qui eſt alpha ⁊ o. id eſt pͥncipium ⁊finis. xxxv. diſt. ab exordio. Dicendo igitur. Deus in adiutorium meum intende.mater eccleſia inuitat om̄es. iuxta illud.Uenite filij audite me. Quod ideo introductum eſt quoniā dum arca dn̄i ad portanduꝫ leuabatur dicebat moyſes. Exurge deus. id eſt. exurgere fac. ⁊ diſſipenturinimici tui. ⁊ fugiant qui oderunt te a facie tua. Sic ⁊ ſacerdos noſter dicit. Deuſin adiutorium meum intende. hoc eſt. preſta mihi auxilium in reſurgendo a peccatꝭ⁊ cōtra varios inimicos qui tuam circundant eccleſiam. Per arcam em̄ intelligit̉eccleſia. que vſqꝫ in finem circūdabit̉ a ꝑſecutoribus ſiue aꝑtis ſiue occultis: ſicut⁊ arca ab inimicis circūdabatur. Orat ergo ſacerdos ne inimici p̄ualere valeant.aliquos a cetu fidelium ꝑ aſtutiam forſitāſeꝑando. Cum em̄ ꝑſecutio iuſti fit a leone. id eſt. a diabolo impetu. id eſt. manifeſte ſeuiente. vel a dracone. id eſt. a diabolo. inſidijs. id ē. occulte ꝑſequente omnesclament. Deus in adiutoriū meum intende. ¶ Preterea cum ẜm apl̓m in dei noīeom̄ia facienda ſint. merito eſt ab eo inchoandum. Circa hoc notandum eſt ꝙ cōtingit tribus modis peccare. videlicet cordeore. ⁊ opere. Ideoqꝫ tribus diuerſis modis hore inchoantur videlicet completorium: per cōuerte nos deus contra peccatum cordis. Nocturne per domine labiamea aperies contra peccatum oris. Alievero om̄es diei hore per deus in adiutorium meum contra peccatum operis. Etquoniā in peccato cordis ⁊ oris ē aliquidoperis. ideo in omibus horis tam nocturnis qͣꝫ diurnis dicitur. deus in adiutoriuꝫmeum intende. contra peccatum operis.Monachi vero dicunt primo in noctur/nis. Deus in adiutorium meum intende.⁊ poſtea domine labia mea aꝑies. quia ſine adiutorio dei nec cor nec labia ad ipſiꝰlaudem aperiri valent. Ioh̓. xv. Sine menihil poteſtis facere. ¶ Interea vero ſa-

q 3