Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Basel 17. VII. 1488
Seite
XCIIIr
Einzelbild herunterladen
 

coliumI

ſuo de cordibꝰ vr̄is. Vt gͦ dn̄s euidenteron̄deret. ꝙ nullꝰ ē totius or̄onis fructus:niſi debitoribꝰ dimittamꝰ in fine eiuſdemeuāgelij ſubiūxit ad om̄ia. Si dimiſeritishominibus pctā eorū. dimittet vobis pater vr̄ celeſtis pctā vr̄a. Si aūt nō dimiſeritis hoībus pctā eorū. nec pater vr̄ dimittet vobis pctā vr̄a. His gͦ qui debitoribꝰnō dimittūt hec or̄o nō ꝓdeſſe videt̉. qͥnimo videt̉ obeſſe. Nam qͥ ſic petit ſibi dimitti ſicut debitoribꝰ ſuis ip̄e dimittit profecto. ſi nō dimittit ip̄e debitoribꝰ videturpetere vt ſibi nō dimittat̉. Sꝫ querit̉ qͥdtenet̉ illi dimittere qui nec ſatiſfacere vultnec veniā poſtulare. Sane diſtinguendūeſt inter ꝑfectū ⁊ imꝑfectū. Is qui viā ꝑſectionis arripuit debet etiā nō petēti veniam om̄imode indulgere. Un̄ in canoneInnoc̄. legit̉. Falſa ē penitētia. ſi penitēsoffenſo nō ſatiſfaciat. aut ſi offendēti offēſus nō indulgeat. Qui ꝟo nōdū ꝑfectōisvotuꝫ aſſumpſit. tenet̉ quidē rancorē cordis deponere. ſed nō tenet̉ ſatiſſactionemdebitā cōdonare. Un̄ in canone Fabianiita cauet̉. Si quis ꝯtriſtatꝰ recōciliari noluerit fratri ſuo ſatiſfaciente eo qui contriſtauit. acerrimis maceret̉ inedijs vſqꝫ dūgratāti animo ſatiſfactionē recipiat. Quāqꝫ om̄es vniu̓ſalit̓ teneamur diligere inimicos nr̄os. benefacere his qui oderuntnos. ⁊ orare ꝓ ꝑſequētibꝰ ⁊ calūniantibnos. Quia ꝟo ſunt culpe quibꝰ culpa eſtrelaxare vindictā. ⁊ ſi pctm̄ in nos teneamur dimittere. pctm̄ tn̄ in deum ⁊ pctm̄ īꝓximū debemꝰ punire. Quiſquis gͦ laborat odio vel inuidia. gͣuat̉ magis hac oratione qͣꝫ iuuet̉. niſi forte iā ꝓpoſitū habeat dimittēdi. Uerū tn̄ nō in ſua quiſqꝫ ſedin totiꝰ eccleſie videt̉ ꝑſona orare. Undenō dic̄ dimitte mihi debita mea. ſic̄ ⁊ egodimitto debitoribꝰ meis. ſꝫ dic̄ dimitte nobis debita nr̄a ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Quidā etiā volūt illud ita intelligi. dimitte nob̓ ⁊cͣ. i. ſic dimitte nobisdebita nr̄a vt ⁊ nos dimittamꝰ debitoribꝰnr̄is. Quaſi dicerēt. Da nob̓ donū ſcientiam luctū ⁊ ꝟtutē. quatenꝰ tā nr̄a qͣꝫ alienapctā cognoſcamꝰ ⁊ defleamꝰ vt nob̓ debita nr̄a dimittas. Et ſic ꝯſolationē habebimus adu̓ſus inuidiā. q̄ facit hoīeꝫ dolerede alieno bono. ⁊ adu̓ſus irā q̄ ē ꝯͣria ſciē-

tie. qꝛ ira impedit animū ne poſſit cernereverū. Per ſcīam em̄ ⁊ luctū in pn̄ti remiſſionē accipimus. ⁊ in futuro cōſolationeꝫhabebimꝰ. iuxta qd̓ legit̉. A delicto meomūda me: qm̄ iniquitatē meā ego cognoſco. Et beati qͥ lugēt. qm̄ ip̄i ꝯſolabunt̉. Panē nr̄m qͦtidianū ⁊r̄. Un̄ in euāgelio ioh̓is. Dn̄e ſemꝑ da nobis panē huc.Panis aūt grece interp̄tat̉ latine omnis.Un̄ oramꝰ vt oīpotēs pater oēm victumſpūalem ⁊ carnalē om̄i tꝑe nobis largiredignet̉. Quinqꝫ aūt panes ſunt nobis neceſſarij. In via quatuor ⁊ qͥntꝰ in patria.Corꝑalis ad ſuſtentationē. ſpūalis ad informationē. doctrinalis ad eruditionē. ſacramentalis ad expiationeꝫ. ⁊ et̓nalis adfruitionē. De pͥmo legit̉. Nō in ſolo paneviuit hō. De ſcd̓o. Amice accōmoda mihi tres panes. De tertio. Uenite comedite panē meū. De quarto. Qui panē domini indigne māducat reus erit corꝑis dn̄i.De qͥnto. Ego ſum panis viuꝰ qui de celo deſcendi. Poſtqͣꝫ em̄ fuerint hoī peccata dimiſſa. neceſſariꝰ ē ei ſpūs fortitudiniſvt p̄miſſum ē. id̓o dicit Panē nr̄m qͦtidianum da .i. nobis quotidie neceſſariū. alioqͥn qd̓ nr̄m eēt nob̓ dare nō poſſet. niſi prius deſineret eſſe nr̄m Da nob̓ hodie. q. d.Da nobis ſpiritū fortitudinis qͥ multiplici pane roborat animā. ne deficiamus in p̄ſenti eſuriēdo iuſticiā. ꝑ quā expellentesaccidiā .i. tediū de bono plena iuſticia ſaturabimur in futuro. ẜm illd̓. Btī qͥ eſuriunt ⁊ ſitiunt iuſticiā. quoniā ip̄i ſaturabūtur. Mattheꝰ dic̄. Panē nr̄m ſuꝑſubſtātialē. Qd̓ duobꝰ modis pōt intelligi. vl̓ vtvna ſit dictio. q. d. Da nobis panem nr̄mſuꝑſubſtantialem .i. xp̄m qͥ eſt ſuꝑſubſtātialis .i. ſuꝑ oēm ſubſtantiā ſcꝫ creatam qͥpanis ē in altari. Uel vt ſint due dictiōesq. d. Da nobis panē nr̄m .i. xp̄m qͥ eſt proprius cibus fideliū ⁊ hoc ſuꝑ pane .i. p̄terpanē ſubſtantialem .i. neceſſariū ad ſuſtētationem. q. d. Da nobis vtrūqꝫ panē ſcꝫmentis ⁊ corꝑis. Lucas dicit. Paneꝫ noſtrum quotidianū. qd̓ tā de corꝑali qͣꝫ d̓ ſacramētali pane pōt intelligi. vicꝫ de viatico. Grecꝰ hꝫ epynſion ꝙ intep̄tat̉ ſuꝑſubſtātialē. Hebreꝰ ꝟo ſegola. qd̓ īterp̄taturegregiū vl̓ peculiarē. Ob hͦ forte lucas vidēſ math̓. dixiſſe ſegola qd̓ ſonat pecl̓iarē