Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Basel 17. VII. 1488
Seite
XCIIr
Einzelbild herunterladen
 

IIſcim4Foliſ

nis gloria ſiue ſuꝑbia. ira. īuidia. accidia.auaricia. gula. ⁊ luxuria. q̄ ſignificata fuerunt in ſeptē populis qͥ terrā iſrl̓ ꝓmiſſaꝫtenebāt. vicꝫ etheꝰ. gergeſeꝰ. amorreꝰ chananeꝰ. fereſeus. eueꝰ ⁊ iebuſeꝰ Hō igitur ēegrotus. deꝰ medicꝰ. vitia ſunt languoreſpetitiones ſunt planctꝰ. dona ſunt antidota. ꝟtutes ſūt ſanitates. beatitudines ſūtfelicitates ⁊ gaudia. Hec ſeptē vitia ꝑ ſeptem petitiōes huiꝰ or̄onis fugant̉ ꝓut īferius on̄det̉. Ad or̄onis gͦ ipſiꝰ expoſitionē veniamꝰ. Et nota ꝙ in quibuſdaꝫ eccleſijs dum he ſeptē petitiōes dicunt̉. diaconus ſtat inclinatꝰ: cōmunionē expectāſin quo ſignificat apl̓os. qui poſt mortē domini ꝑ ſeptē hebdomadas cōfirmationeꝫſpūs expectauerūt. Subdiaconꝰ vero qͥeſcit. qꝛ ml̓ieres in ſabbato q̄ eſt dies ſeptīaſiluerunt. Expoſitio dn̄ice orationis.Ater noſter q̄Ordinē tꝑis vt p̄miſſum eſt inhuiꝰ or̄onis expoſitione ſeruātes a fine eiꝰ initiū ſumamꝰ ꝟſus pͥncipiūordine retrogrado ꝓcedēdo. Siquidemhō multis malis circūdatꝰ. pͥmo petit liberari a malo. Quia ꝟo ſine temptatiōe nōeſt vita hoīs ſuꝑ terrā. ideo liberatꝰ a malo petit vt in tēptationem nō inducat̉. Etqꝛ dū in hac vita cōſiſtit ſemꝑ ē in quocūqꝫ pctō. Nā ſi dixerimꝰ qꝛ pctm̄ nō habemus ꝟitas in nobis nō ē. ideo petit vt debita .i. peccata ſibi dimittant̉. Cū aūt fuerit liberatꝰ a malo. cū vicerit tēptationescū debita fuerint ei dimiſſa. qꝛ qͥ ꝑ ſe ſtarenō pōt neceſſariꝰ ē ei ſpūs fortitudinis. nep̄miū expectando defici at. ideoqꝫ petit vtpanis quotidianꝰ ſibi donet̉. Deinde cuꝫfuit lib̓atꝰ a mal̓. ⁊ roboratꝰ ī bōis petit vtfiat volūtas d̓i ſic̄ ī celo ⁊ ī t̓ra Et qm̄ p̄miſſa ī hac vita ꝑfecte fieri n̄ pn̄t mox petit vtregnū adueniat. in quo nomē pr̄is ſanctificet̉ in celis. vt nunqͣꝫ de cetero poſſit a ſcīficatiōis gr̄a ſeꝑari. Poſtqͣꝫ petitionuꝫcōtinuationē p̄miſimꝰ mox ad eorū expoſitionē veniamꝰ. Prenotandū tn̄ ē ꝙ illd̓qd̓ ē in or̄oe p̄mittit̉ vicꝫ pater nr̄ qͥ es ī celis. captatio beniuolētie eſt vt iam dicet̉.Nēpe pat̓ grece dr̄ latine genitor. Et dicitur deꝰ pat̓ a patrādo ſiue ꝑficiendo. qꝛ j

eum oīa facta ſunt. Deꝰ aūt ⁊ generaliter⁊ ſpecialiter ⁊ ſingulariter dicit̉ pat̓. Generaliter oīm ꝑ creationē. ſpecialit̓ iuſtorum ꝑ adoptionē. ſingulariter xp̄i ꝑ generationē. Per creationē vt ibi. Flecto genua mea ad deū pr̄em oīpotente a qͦ omīspat̓nitas in celo ⁊ in terra noīat̉. Per adoptionē vt ibi. Si vos cū ſitis mali noſtꝭbona data dare filijs vr̄is qͣꝫtomagis pat̓veſter de celo dabit ſpm̄ bonū petentibuſſe. Per generationē ibi. Nemo nouit filium niſi pater. ⁊ pr̄em niſi filiꝰ. ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare. Et ꝑ hͦ ꝙ dicit. Pater nr̄qui es in celis. dehortat̉ nos a duobꝰ. videlicet a ſuꝑbia. ne dicamus pater mi. qͣſireputantes ꝓpriū qd̓ eſt cōe. ⁊ ab indignitate ſcꝫ ne reddamur īdigni tāto pr̄e qͥ cōſiſtit in celis. Deꝰ em̄ ſoliꝰ xp̄i pater eſt ꝑnaturā. cui ſoli cōpetit dicere pater mi. Fideliū aūt ē pater ꝑgr̄am quibꝰ cōpetit dicere. Pater noſter. Ille dicit. pater mi ſipoſſibile ē. trāſfer a me calicē hūc. Iſti dicunt. Pater noſter qui es in celis ſanctificetur nomen tuū ⁊cͣ. Hinc etiā ipſemet dicit. Uado ad pr̄em meū ⁊ pr̄em veſtrumMeū quidē ꝑ naturā. vr̄m ꝑ gr̄am. Hortat̉ etiā nos ꝑ hoc ad duo ſcꝫ ad ſeruāduꝫgr̄am adoptionis cū dicit. pat̓. ⁊ vnioneꝫfraternitatis. cū ait noſter. Rurſum per hͦꝙ dicit pater qd̓ eſt nom piū. notat̉ bonitas eiꝰ. ⁊ eccl̓ie deuotio. que ip̄m patrē appellat. ꝑ hͦ ꝟo ꝙ dicit nr̄. oſtēdit̉ dilatatōcharitatis. Per hoc ꝙ dicit in celis. i. inſanctis. quorū cōuerſatio a fece mundi remota ē dei pietas deſignat̉. Quia igit̉ captatio beniuolētie in hac or̄one p̄mittiturſciendū eſt ꝙ beniuolentia captat̉ a tribꝰſcꝫ a ꝑſona cognitoris. petitoris ⁊ aſſeſſoris. Cognitor ē deꝰ. petitor ē hō. aſſeſſor ēangelus. A perſona cognitoris cuꝫ ait pater. petitoris cū ait noſter. aſſeſſoris cū aitqui es in celis. id eſt. in angelis vel in ſanctis. De quibus habetur. Celi enarrantgloriam dei. Unde ſpes nobis tribuiturvt ſanctos nos faciat. Uel in celis. id ē. inſecreto maieſtatis diuine. per qd̓ datur fiducia obtinendi bonum occultum quodoculus non vidit nec auris audiuit. nec incor hominis aſcendit. Dat ergo fiduciamimpetrandi bonum. Vnde nō dicit̉ dn̄e.