Druckschrift 
Liber bibliae moralis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

diligebantur. caduca vero ⁊ luriaria ſpernebant̉. et hoc maxīe inpn̓cipio qn̄ habebat in capite coronam ſtellaꝝ duodecim. i. xij. apoſtolos qui in capite .i. in pricipio ipſam cōronauerunt. ⁊ ſic ſtell̓ duodecim ornauer̄t. ſicut de ciuitatenoua dicit̉. Apo. xxj. ꝙ habebitpro. xij. portis duodeci margaritas. Tunc draco .i. dÿabolꝰ vl̓ tyrāninō potuerūt īpedire quin peret ppl̓m fidelium p̄dicando et cōuertēdo et quin acquireret bo rēpalia ꝓ xp̄i pauꝑes nut̓endo Verūptū. qꝛ iā hodie videt̉ ecōuerſoamicta luna. et ſolē ſub pedibꝫ eius tenere .i. temporalia diligere.et ſpiritualia calcare. ideo timendum eſt ne ipſam poſſit draco īſidians deuorare. Vl̓ dic ꝙ tal̓draco fignat malos tyranos. pn̄cipes ſeculares. qui ecc̄īe vel perſone ſi quā p̄gnantē viderīt .i. diuitem inſidiātur. ipſāqꝫ cape conāt̉Quaꝓpter multotiens fūgere cōpellunt̓. Sicut ad lrām patꝫ de ſb̓ditis tyrannorum. psͣ. Praco illequē formaſti ad illudēdū ei.Ichahel et draco p̄liabant̉ ī tœelo. ſed vincente michahele dracō proiectus eſt rum angelis ſuis in terram. habēs iraꝫ magnā. ſciens qm̄ et modicū tēpushabet. Vraco āt vidēs ſe ꝓiectū inſecutꝰ ē mulierē q̄ peꝑit ma ſculūſꝫ dicit̉ ꝙ illi mulieri da te ſūt aledue aquile magne vt volaret indeẜtum locuꝫ vt alat̓ certo tēpe.et tūc dracō mulierem fugienteꝫinſecutꝰ miſit pꝰ ipſā ex ore ſuofluuium magnū. vt faceret ipſaꝫa flumine trahiSꝫ t̓ra adiuuit̓mūlpoaal. pſslierē et aperuit t̓ra os ſuū. et abſorbuit fluuium. Et iratis ē draco cōtra mulierem. qꝛ vidit ꝙ einocere nō poterat. ⁊ abijt facerep̄lium cum hijs de ſemine euis q̄cuſtodiebāt dei mādata Mor Pracō iſte ſignat dyabolum. qͣ cūpugnaret in principio cū michaele et angelis eius bonis cōtradicēdo et ſuꝑbiendo. fuit ī terra dāpnatus et reprobatus. et in aerecaliginoſo incluſus. vbi procertoira inuidiam deſperatōem et t̓ſticiā magnam habet. Mulier iſta ēhumanā natura fragil̓ et debil̓ vl̓tra modū in. qn̄ ergo vidit ſe ꝓiectum inuidit mulieri .i. humanenature. et idē o ſtatim perſecutꝰfuit eam ī perſona ade et eue. Exdei tamen benignitate finalit̓ date ſunt iſti mulieri ſcilicet hum ane nature ale due .i. duo ſacramēta ſcꝫ baptiſmꝰ et penitentia mediantibus quibus p̄t volare vſqꝫad ſolitudineꝫ et locū ſecretū ꝑadyſi. vt ibi alat̓ eterne glorie voluptate. Ideo ipſa p̄t dicere. qͥsdabit mihi penas ſicut colūbe etvolabo et requieſtam. in psͣ. Sꝫqd̓ facit dyabolꝰ qn̄ videt ꝙ hūana naturā poteſt in celū aſcēderecū alis iſtis. vere ipſe emittit de ore ſuo .i. de ſuis fuggeſtionibꝫ flumnē magnū .i. mundacōnē fortiuꝫtēptationum. vl̓ fluuiuꝫ .i. aquascarnaliuꝫ vel tēꝑaliuꝫ voluptatūvt ſic faciat eam ad ſe trahi. eta volatu in celum impediri. et rerrahi. Et ideo ſtatim qn̄ homo videt hunc fluuium terra debꝫ euꝫadiuuare .i. memoria t̓reſtreitatis q̄mortalitatis nrē. ⁊ aſperitas