Tholomeus rex egypti dederat alexandroregi aſie filiam ſuam īvxorem. Tādem cōcupiuit regnuꝫ ipſius. et querebatin dolo optinere illud et adiungere r̓gno ſuo. Et ideo congregauitexercitum ſuum ſicut arenam maris et intrauit regnum alexandriet apiebant ei ciuitates. ſicut eispreceꝑat alexander. ꝓ eo ꝙ ſocͣeius eſſet p̄tholomeus. et cōfide̓tin eodem. Ipſe vero ſtatim ciuitates occupabat et ibi ꝓ cuſtodiaſuo nomine faciēda milites aſſignabat. Et intrauit ptholomeusantiochiam. et impoſuit ſibi duodyademata ſcꝫ egypti et aſie. Filiam ſuam quā alexādro dederatabſtulit ab eodem imponens ei ſicet falſe ꝙ ipſum voluea̓t occidiſſe. et dedit eaꝫ de merrio imimicoalexa ndri. Et venit alexander cōtra ipſum in preliū et victus fuitet fugit in arabiam. ⁊ ſic ptholomeus obtinuit regnū eius. Gaddiel autē arabs abſtulit alexandro caput. et miſit illud ptholomeo. Verūptamen ſic actum eſtꝙ dictus ptholomeus poſt tantāgloriaꝫ tam proditioſe acquiſitāinfra tres dies mortuus eſt. exercitus vero eius qui erat in caſtrisdecidit eos qui erant in cuſtodijsciuitatum. pͥmo. Mach. xi.Mora ¶ Iſta poſſunt exēplariter allegari cōtra multos et poſtcontra proditoe̓s qui ī dolo ſb̓ ſpecie amicicie occupant aliqn̄ alioꝝdignitates et regna. ⁊ tamēpublice rūpunt fedus et amiciciā quaꝫhabuerāt cū eis. imponentes fal4a Yſa crimina vl̓ occaſioneꝫ habeauab eis recedendi. quia ſicut dicit̉Prou̓b̓. xviij. Occaſionē q̄rit quivulr ab amico recedere Iſta potiſſime patent ī ambitōſis qui rgnoſtatus ſui non contenti:ambiūt dominia alioꝝ. ita ꝙ fraude et malitia interueniente ipſos aliquandoregno et dignitate priuāt et dyademata honoris alieni occupantApoc̄. xix. In capite eius multadyademata. Sed tales non conſueuerunt in talibus vſqꝫ ad fineꝫ ꝓſperari. qm̄ vbi habuerint qd̓ cūpierant. ſubito ſolent morte velinfortunijs pregranari. et de exe̓citibus qui ſeq̄bātur euꝫ .i. de ſuisfautoribus et amicis alt̓ in alteꝝſolet debachai. Ezech. xvij. Ergone vinea iſta ꝓſperabit̉. nonneaqͥla radices eius euellꝫ et fructūeius diſtringet et ſiccabit oēs palmites germineis eiꝰ et areſtet Illa em̄ q̄ fraude et violētia acqͥrūt̉non ſolēt durae. ſed ſubito defice̓ſicut ad littera videmꝰ de tiranisvn̄. Eccͣi. x. Omnis potētatꝰ breiuis vita. et Seneca dicit. ꝙ violēta imꝑia non perſeuerant/G ¶ Vel ſi vis allega contrafalſos mundi amicos. qͥ ſemper ſevertunt ad illum qui obtinet. etqui n̄ diligunt hominē niſi ꝙͣduūiproſperat̉. Iſte eniꝫ alexanderꝙͣdui regnū tenuit. ab iſto gaddiel ſupponitur dilectus fuiſſe. etideo dum victus dicitur ad arabia refugiſſe. iſte tūc videns eiusinfortunium ipſū āpliꝰ n̄ dilexitſꝫ potiꝰ ꝓ amicicia ſua illiꝰ q̄ r̓gnūacqͥſieā̓t caput ip̄iꝰ āputauit Statī em̄ ꝙ qͣs veīt ad īfortuniū et ꝙij iij