.i. anima de ſua pulchritudinē etde morali et naturali perfectioneſuperbit et ſic lenonibus id eſt demonibus mundo et carni per diūſa peccata ſe tradit. et cuꝫ eis fornicans ſuum virum criſtū deſeritet bene ficioruꝫ eius obl̓ita cūctisīdifferenter vitijs ſe exponit. quīymo donaria gratiarum naturalium que a viro ſuo criſto accepatin vſum leccatorum ſuoꝝ .i. mūdicarnis dyaboli exponit et ſic ſe ipſam vilem ⁊ abhomi nabilem deofacit. Quod videns dominus ip̄aꝫbonis tēporalibus et naturalibusſpoliat et tortoribus infernalibꝰPradens igni et gladijs mortis ꝑpetue velut adulteram eam dāpnat. Quia pro certo illud eſt veꝝꝙ natura humana ſeu peccatrixanima a deo per incarnationeꝫ aſſumpta. vel per penitentiam r̓ſūpta et ad morum pulchritud memet perfectionem redūcta. quandogratijs ſibi factis male̓ vtitur. adeternum ſupplicium iudicatur. etin inferno concremanda dampnatur. Ezechielis viceſimo tercio.Viri igit̉ iuſti ſunt hij iudicabūteas iudicio adulterarūVel dic ꝙ iſta puella eſt eccleſia. que in principio fuit nudā per paupertatem; et perdiuitiarum tenuitatem. et ꝑ credentium paucitatem. fuit ſāguine plena per martirū penalitate.ad terram proiecta per confeptuet aduerſitatem. fecibꝰ erroꝝ nōbene lota ꝑ he̓ſū abſterſione. necſale perfecte ſapientie ſallita ꝑ fidei ſāctitatē et puritatē Veruptamen dominus miſertus ē eius ipſamqꝫ ab erroribus lauit et purgauit. et reddita pace ſanguīeꝫmartirum ab ea abſterſit. et eamprius deiectam iaꝫ mirabiliter dilatauit. et predictis v̓tutibꝰ adornan̄t. auroqꝫ et argento ditauit. gratijs honorē et regimne āpliauit Sꝫ qͥd̓; iſta vides ſe decorāet ꝓſperitate floridā iā n̄ ceſſat virū ſuū xp̄ꝫ et eiꝰ ẜuitiū ꝯtēpne̓;quiymo iā videt̉ tēpus adoloſcentie ſue. et pauptate quaꝫ in principio habuit obliuioni tradere. ⁊iam nō ceſſat cū lenonibꝫ .i. cū mūdo carne ⁊ dyabolo per vitia fornicariet dītijs a deo receptis ip̄osoblectare; bonaqꝫ eccleſiaſtica invſus deputare demonum. Quaꝓpt̓ videmus ꝙ xp̄c iſtā tanꝙͣ adulteram iaꝫ reſꝓuit. veſtimentisqꝫ bonoꝝ terrenoꝝ eā exuit. etī manibꝫ tiranoꝝ eā tradidit. quiſtꝫ ipſā tribulatōnibꝰ lacerant ⁊diuerſis affectōnibus eā cremātNā qꝛ eccleſia hoīs ſibi a deo cōceſſis male vtit̉. iuſto dei iudicō fitvt a pn̓cipibꝰ affligatur. vt ſiciſta q̄ p̓mitiui ſui ſtatus oblita etideo de tantis bonis ingrata exiltit̉. cogat̉ tribulatōnibus ad deūreuertere quē dereliqͥt¶ Vl̓ dic ſi vis applica cōtra quaſdāmulieres q̄ ꝙͣuis de vili plebe qn̄doqꝫ a dītibꝰ aſſumāt̓ et ormētisdiuirijs delicijsqꝫ impleāt̓ iſte tn̄aliquotiēs fornicatur et iſte cōburi pͦ alijs merentur. Vl̓ dic cōtraīgratos. qͥ de nichilo eleuati benefactorē ſuū deſerūt. et alijs ſe committūt. Itē poſt priſtine pauꝑtatis ſue obliuiſtūt̉. ⁊ hoͣ ſibi ꝯceſſaab homine vel a deo in vſꝰ ſuꝑbie