cidiā. Quamdiu aūt impugnaris ab accidia/ et nondū hic ꝑueneris/ ſcias hoc ſummū eſſe contra accidiam remedium/ vt nūqͣꝫ cedas: ſꝫ ſꝑ viriliter reſiſtas.Ut aūt naturā huius beſtie agnoſcas aduerte ꝙmotus et agnitio huiꝰ vitij pͥncipalit̓ trahit ad duo:videlicet loci mutationē/ et exercitioꝝ variationem.Mutationē loci hoc mō ꝓcurat. Ip̄a em̄ mēteꝫtuā pͥmo tedio aggrauat ⁊ deprimit/ et oēm delecta-tionē in ſpūalibꝰ tollit. Anima autē ſine delectatiōeeē nō pōt. Incipit igit̉ ſtatim ad recreationē carna-lē aſpirare/ et locū illū in qͦ nullā habet delectatiōeꝫvelle deſerere. Itaqꝫ ſtatim tibi cauſat loci horror ēcelle faſtidiū: ad oē bonū maxīe ſpūale faſtidiū. Nāinterdū libenter corꝑalia arripit/ vt minꝰ ſpūalibusoccupet̉. Peniqꝫ tandem incipit loca remotiora ex-tollere/ et illic cōmorantes fr̄es beatificare: ad p̄ſentes ꝟo fratres quandā aſpernationē tanqͣꝫ ad minꝰſpirituales concipere. Itaqꝫ cū anima tedio affectanullā conſolationē inuenit/ ſtatim locū deſerit/ aut īſomnolentiā incidit vel diſſolutiōeꝫ q̄rēs ſolaciū adtempus. mutationē exercitiorum/ ita lꝫ occulte ſubpallio inducit. Cum enī aīa grauat̉ hmōi exercitijscōfingit quedā alia leuiora amplius illa extollens etreputans magꝭ meritoria: vtputa viſitare īfirmosvl̓ certe monaſteriū cōſtruere/ in qͦ malꝰ et accidioſdiſcipulus peior magiſter et rector efficiatur. Itaqꝫvolens accidiam legitime deuincere: ante omnia lo-cum tuum ne deſeras. ¶ Nam quanto locumplus mutaueris/ tantomagis erit mens tua inexterioribus vaga: in ſpiritualibus accidioſa. Un̄