qͥbuſdā ſtimul̓ ad reamādū. Cogita igit̉ pͥmū qͣꝫ ſitmagnū ſignū dilectiōis dei tui ꝙ te qͥ totiēs eū offē-diſti: totiēs ad eū terga ꝟtiſti: totiēs ab eo r̄ceſſiſti:totiēs gͣuiſſime peccaſti: qͦtiēs r̄uerti volebas ip̄e teſuſcepit: dolēti pctā indulſit: emendāteꝫ ⁊ corrigētēadiuuit. ¶ Dinumera beneficia naturalia que tibicontulit ſi potes. Creauit te/ ⁊ eſſe dedit tibi ex nihilo: ſꝫ eſſe pulchrū et ſpecioſū ſenſibile et viuū qͥnqꝫ ſēſibus decoratū. Dedit tibi p̄ ceteris creaturis īferioribus intellectū/ quo ceteris animātibus p̄eminereſet deū tuū cognoſcere poſſes/ et veritatē ip̄am intelligere: et huic intellectui tuo lumen vultus ſui īfuditet magnā claritatem luminis naturalis dedit ¶ De-dit tibi memoriā qua ſimiliū rerū ſimulachra rponeres/ donec alicuius tibi placeret reminiſci. Similit̓dedit intellectum poſſibilē vbi intelligibilium ſpecies iterū occurrēdas collocares. Fecit aīam tuā tātedignitatis tāteqꝫ nobilitatꝭ: vt nihil eā r̄plere/ nihilve poſſet ip̄i illabi/ niſi ſctā ⁊ gl̓ioſiſſima trinitas vnꝰdeꝰ ad cuiꝰ imaginē et ſimilitudinē te creauit. Quidplura? Dedit ſolem vt luceret tibi ꝑ diem: luna vt tibi lumīaret ꝑ nocte: oēmqꝫ inferiorē creaturā ad tuum fecit obſequiū/ et ad tuū miniſteriū ordinauit.Deinde cogita de donis gr̄e tibi collatis. Dedit .n.tibi contritionē et dolorē de peccatis: ⁊ ab iniuſticiareuocauit/ et iuſticiā infudit qd̓ eſt ſoliꝰ dei/ qd̓ tamēmultis negauit. Dedit et inſpirauit voluntatem ꝙte velles emendare: tempus et locum ordinauit vbiet quando te emendare poſſes: et hec omnia multis