De ſancta Cecilia
ꝯtemplatōe. In aurora aūt audiebat miſſaꝫdeuote ⁊ cū ſilentio. ⁊ pꝰ parabat carnes vl̓ legumina ꝓ xp̄ianis captꝭ a tyrānis ⁊c̄. ⁊ ꝯfortabat eos ī corꝑe ⁊ ī aīa. ⁊ circa meridiē tota feſſa ipſa prādebat. nō carnes ⁊c̄. Poſt dicebatveſꝑas. ⁊ pꝰ hͦ ibat ad predicanduꝫ infidelibꝰciuitatis. intm̄ ꝙ vna die ꝯuertit. cccc. infideles ad fidē xp̄i. qualibet dn̄ica ꝯfitebat̉ ⁊ cōicabat. iuxta antiquā ꝯſuetudinē. Ecce qūo īoꝑbꝰ miſcd̓ie expēdebat tp̄us. nō erat ocioſa¶ Moraliter habetis hic exemplū orādi qͦlibet mane ⁊ ſero reciꝑe certā oratōem ⁊ ꝯtinuare. dicendo deuote genibꝰ flexis ac ſi videretis deū. ſignādo vos pͥmo. deinde dicere credo ⁊c̄. ⁊ deꝰ erit vobiſcū ī om̄ibꝰ negocijs. Etſi in qͦlibet die nō poteſtis audire miſſaꝫ ī aurora vt antiqͥtus. ad minus tn̄ om̄i die dn̄icaaudiatis miſſam ꝯpletā ⁊ cū ſilentio ⁊c̄. Et ſi īqualibet dn̄ica nō poteſtꝭ ꝯmunicare. ad minus in paſca cōicetis. Itaqꝫ fratres mei dilecti ſtabiles eſtote ⁊ immobiles: abūdātes inom̄i oꝑe dn̄i ſemꝑ ſciētes ꝙ labor veſter nō ēinanis in dn̄o. j. Coꝝ. xv. ¶ Quarta ꝑditio ēauari. credūt em̄ amare pecuniā vel pecunias ꝯgregādo ⁊ cuſtodiēdo. ⁊ illud facit eos ꝑdere. De hoc dabo ſil̓itudinē ad oculum deduobꝰ hoībꝰ qͥ volūt ſe ad aliā ciuitatē trāſferre. ⁊ oībꝰ vēditꝭ tenēt pecuniā. Et eſt ſic ꝙ invia ꝑͤ quā habēt trāſire ſunt latrones qͥ dep̄dant̉ eos. Et dicunt. Quid faciemꝰ de pecunia portāda. Dicit vnus. Bonū remediū ē ꝑcābiū. Dicit alter auarꝰ. Abſit. pecunia meaibit mecū. nō ſeꝑabo me. ⁊ finalit̓ dep̄datur ⁊morit̉ fame. Alter ꝟo recepto ī cābio lr̄a vixitlete pꝰ ⁊ epulabat̉. Ita inꝓpoſito. Om̄es nostrō ſcooꝑter. ſanerre ad aliā ciuitatē. Nō habemꝰhic manentē ciuitatē. Hebr̄. xiij. In tranſitu aūt eſt paſſus ꝑiculoſus plenꝰ latronibusin qͦ oēs dep̄dant̉ pape. reges. cardinales ⁊c̄.ſcꝫ ī paſſu mortis. Sed qͥd facit prudens. ponit certe ī mēſa numularioꝝ q̄ ſūt manꝰ paupeꝝ. ibi ponit pecuniā ſuā aſſecuratā ꝑ regēxp̄m. Ecce clauſula. Da pauꝑibꝰ. ⁊ habebistheſauꝝ in celo. Mat. xix. Ideo ꝑſone miſericordes q̄ hic faciūt largas elemoſynas. dādo veſtes. bladū. vinū ⁊c̄. dāt ⁊ ponūt ī menſacambij. ⁊ in ꝑadiſo inuenient ſecuritatē. Aīaportat lr̄am cambij ī fronte ſcriptā. Sed dic̄auarus. Nō debet hō ſe ſpoliare ꝙ nō poſſꝫtenere ſtatū di. Ego dimittā in teſtamēto ⁊c̄.O ſtulte ⁊ neſcis paſſum periculoſum Uidetur gͦ vobis ſi auaricia facit ꝑdere pecuniam
Un̄ ait ſcpͥtura. Perde pecuniā ꝓpter fr̄em ⁊amicū. ⁊ nō abſcondas illā ſub lapide in ꝑditionē. Ecc̄i. xxix. Nota. ꝑde pecuniā Aliqͥ qn̄dāt el̓ ynā. credūt ꝙ illud ꝑdat̉. ſed tal̓ ꝑditiobona eſt. Etiā ſeminator videt̉ ꝑdere grana.ſed bona ꝑditio ē ⁊ fructuoſa. Iō dicit ꝑdere⁊c̄. Et nō abſcōdas illā ſub lapide duro auaricie in ꝑditōem. Ideo. b. Cecilia qn̄ incepitꝑſecutio ꝯͣ xp̄ianos cogitauit ſe cito moriturā. Iō an̄qͣꝫ veniſſet ad paſſū ꝑiculoſum fecitcambiū ⁊ poſuit ī mēſa .i. ī manibꝰ paupeꝝ pecuniā. Uocatꝭ domicell̓ ſuis qͣs nutriueratad ẜuitiū dei. ill̓ q̄ voluerūt viuere in ꝟginitate. dimiſit aliqͥd vt poſſent viuere etiā cum laboribꝰ eaꝝ ne eēt ocioſe. Aliā pecuniā verodedit viduis. orphanis ⁊ captiuis. ⁊ ſolā domū ſibi retinuit. Iō Urbanꝰ papa dixit d̓ eaCecilia famula tua dn̄e quaſi apis argumētoſa tibi deẜuit. recipiēs flores ab exēplis ſāctoꝝ patꝝ. ⁊ faciēs fructꝰ ſctītatꝭ. ¶ Moraliter imitemī eam. qꝛ de certo qͥcqͥd retinetis īpaſſu erit dep̄datū. gͦ de qͦ viuētꝭ ī alio mūdo.Si em̄ ꝓ iſta materia modica ⁊ miſerabili vita ⁊ incerta tm̄ laboratis. nūqͥd ꝓ illa vita beata ꝑpetua ⁊cͣ. Mittatꝭ gͦ ibi aliqͥd vn̄ viuatꝭ.Un̄ xp̄s. Beati miſericordes. qm̄ ipſi mīaꝫꝯſequent̉ Mat. v. ¶ Quinta ꝑditio eſt gl̓ieex incōſtātia. ⁊ eſt qn̄ hō incipit bonā ⁊ ſcāmvitā vel in religione vel in ſacerdotio vl̓ ī mr̄imonio: hō vadit ad ꝑadiſum recta via. Sedſi illa bona vita dimittit̉ ꝑdit̉ gl̓ia. Dicat̉ ſil̓itudo de curſoribꝰ incipiētibus ardēter currere ad brauiū ꝓpter ſpinas dimittūt curſum⁊ alij p̄cedūt ⁊ lucrant̉. Ita accidit multꝭ. Oqͦt ſunt religioſi qͥ ardēter inceperūt curreread xp̄m. qͥ in capite curſus tenēt coronam. etanimādo clamat dicēs. Uenite ad me om̄sqͥ laboratis ⁊ onerati eſtis. et ego reficiā vos.Mat. xj. Sed caueatꝭ de ſpinis. Spine ſūtderiſiones ⁊ truffe qͣs mali faciūt de bonis ⁊deuotis. Si ꝟo ille timēs diceret. O miſer ⁊oēs truffant̉ de me. ⁊ dimittit bonā vitam. ⁊ꝑdit ſic coronā gl̓ie. Alij aūt pl̓imi hoīes dimittunt ꝓpter modicā infirmitatē capitis velſtomachi. vel tētatōes diaboli. vel occaſiōesmūdi: dicētes. O miſer ego nō conſueui iſtaVhr̄e. Iō dimittit bonā vitā ⁊c̄. Ue his qͥ ꝑdiderūt ſuſtinētiā. et qͥ dereliq̄rūt vias rectas⁊ diuerterūt in vias prauas. Et qͥd faciēt cūinſpicere ceperit dn̄s .ſ. in iudicio particulari vl̓ generali. Ecc̄i. ij. Sed. b. Cecilia ī vitaſancta ⁊ virtuoſa quam incepit ꝯtinuauit de