Sermo
aūt eiꝰ abnegātes. ij. Thym̄. iij. Hec oīa hodie ī adoleſcētibꝰ patēt ad oculū. ¶ Terciꝰ dies ē iuuētutꝭ ⁊ integritatꝭ. ⁊ īcipit ī.xxv. annovſqꝫ ad. xl. In hac etate xp̄s baptizari voluit. qꝛ ī xxx. anno vbi audita ē vox pr̄is. Hic ēfiliꝰ meꝰ dilectꝰ. Et ſtatim pꝰ ductꝰ ē ī deſertūa ſpūſctō. vbi ieiunauit. xl. diebꝰ ⁊ noctibꝰ ⁊c̄.poſtea p̄dicauit ⁊ miracula fecit. ⁊ ml̓tos cōuertit ⁊c̄. Sic etiā iſte .ſ. martinꝰ. Nā cū eſſetannoꝝ. xx. ad baptiſmū ꝯuolauit. Poſt hͦ fereꝑbienniū licet ſolo noīe militauit ad precestribuni ſui. qͥ ꝓmittebat ſe renūciatuꝝ ſecl̓o⁊ ſic ad heremū ꝯuolauit induēs cilicium ⁊c̄.Poſtea viſitauit .ſ. Hylariū pictauien̄. ep̄m. ⁊ab eo eſt acolitꝰ ordinatus. vbi monet̉ a dn̄oꝑ ſoporem parētes viſitare. vbi incidit ī latrones quos ꝯuertit. ¶ Nota qūo diabolus eiapparuit querēs quo iret. Rn̄dit. qͦ dn̄s eumvocauit. Qui ait Quocūqꝫ ieris diabolꝰ tibiaduerſabit̉. Rn̄dit. Dn̄s mihi adiutor: nō timebo ⁊c̄. Itaqꝫ matrē ꝯuertit pr̄e ī errore ꝑmanēte. Cū redijſſet pictauiā. qͥdā cathecuminꝰ mortuꝰ eſt quē ꝑ orōem reſuſcitauit. etiam aliū qui ſuſpēſus fuerat reſuſcitauit. Po.ſtea aūt tm̄ placuit deo ⁊ hoībꝰ. ꝙ factꝰ ē ep̄sthuronēſis. ita vt de eo dici poſſet illud. Dilectꝰ deo ⁊ hoībꝰ. cuiꝰ memoria in benedictōe ēſil̓em illū fecit in gl̓ia ſctōꝝ. Ecc̄i. xlv. Nota.dilectꝰ. qꝛ ſuauis ⁊ mitꝭ ſuꝑ oēs hoīes Quartus dies ē ſenectutꝭ ⁊ antiqͥtatꝭ. ī quo placuitdeo. qꝛ poſtqͣꝫ fuit ep̄s. nō ꝓpter hͦ mutauit ſtatū. qꝛ eadē erat ī corde humilitas. eadē in victu ꝑcitas ⁊c̄. qꝛ ſciebat dictū apl̓i dicentis.Oꝑtet ep̄m irrep̄henſibilē eē. ſobriū. prudentē. ornatū. pudicū. hoſpitalē. doctorē. nō violentū. nō ꝑcuſſorē. ſed modeſtū. nō litigioſuꝫ.non cupidū. j. Thym. iij. Et alibi. oꝑtet ep̄mſiue crimine eē ſic̄ dei diſpēſatorē. nō ſuꝑbū.nō iracundū ⁊c̄. ſed hoſpitalē. benignū. ſobrium. iuſtū. ſanctū. ꝯtinentē. amplectentē eū qͥẜm doctrinā eſt fidelē ẜmonē. vt potēs ſit exhortari ī doctrina ſana. ⁊ eos qͥ ꝯͣdicūt arguere. Tytū. j. Tūc aūt multū ſe armauit d̓ patiētia. Nota d̓ imꝑatore qͥ noluit eū ꝑmittereintrare domū fuā. Nota qūo ſanauit vaccā ademonio. Uide legēdā. ¶ Moralit̓. iſta patiētia ē ſenibꝰ neceſſaria. Un̄ apl̓s. Patiētiavobis ncc̄aria ē vt volūtatē dei faciētes reportetis ꝓmiſſionē. Adhuc em̄modicū aliqͣꝫtulūqꝫ qͥ vēturꝰ ē veniet ⁊ nō tardabit. iuſtꝰ aūt meꝰex fide viuit. Qd̓ ſi ſubtraxerit ſe nō placebitaīe mee. Nos aūt n̄ ſumꝰ ſubtractōis filij in ꝑ
ditionē. ſed fidei ī acqͥſitōꝫ aīe. Heb̓. x. Et dd̓Uſqꝫ ad ſenectā ⁊ ſeniū deꝰ ne derelinqͣs mepͣs. lxx. ⁊c̄. ¶ Quintꝰ dies ē debilitatꝭ ⁊ decrepitatis. in qͦ hō dꝫ ꝑſeuerare ī bonis oꝑbꝰ. qꝛhͦ facit placere deo. Auc̄tas. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluꝰ erit. Mat. xxiiij. ſic .ſ.Martinꝰ. Nota qūo dixit fratribꝰ diſſolutionē ſui corꝑis īminere ⁊ qūo flebāt. tāta vi febriū poſitꝰ ē in loco vbi ī cilicio iacebat Notaqn̄ frēs parabāt ſibi lectū ⁊c. dixit. Nō decetxp̄ianū niſi in cinere ⁊ cilicio mori. Ego ſi aliud vobis oſtendo ipſe peccaui. Nota qūo vidit demonē. cui dixit. Quid h̓ ſtatꝭ mala beſtia ⁊c̄. Nota qūo dicebat. Dn̄e ſi adhuc ppl̓otuo ſū neceſſariꝰ ⁊c̄. Tādē aīa portata ab angel̓ ē in ꝑadiſū. Nota qūo .ſ. Seuerinꝰ ep̄s incolonia audiuit angelos cantātes ī aere ⁊c̄.et Ambroſiꝰ in mediolano ⁊c. Rogemꝰ igiturdn̄m vt poſſimꝰ ei placere. Amen.¶ De ſctā Cecilia ꝟ̓gine ⁊ martyre Sermo.Ibera ſti me domine de ꝑditiōe. Ecc̄ivl. Recitatūeſt ī epl̓a hodierna. Hodie in eccl̓afit ſolēnitas ⁊ officiū vniꝰ gl̓ioſiſſime ꝟginis ⁊martyris. b. Cecilie. de qua erit ẜmo noſter.Sed pͥmo ſalutet̉ ꝟgo maria. Uerbū iſtd̓ intelligo in ꝑſona. b. Cecilie ꝟginis. q̄ regratiāsdeodicit. Domine liberaſti me a ꝑditione.Mō ego inuenio in ſcpͥtura. ꝙ in hͦ mundoſunt. v. ꝑditōes hoīm ⁊ mulieꝝ ex pctīs ex qͥbus deꝰ liberan t. b. Ceciliam.¶ Prima ꝑditio eſt aīe ex pctō ſuꝑbie.¶ Scd̓a eſt corꝑis ex pctō luxurie.Tercia ē tꝑis ex peccato accidie.¶ Quarta ē diuitiaꝝ ex pctō auaricie.¶ Quinta eſt gl̓ie ex peccato inconſtātie.Dico ꝙ pͥma ꝑditio ē aīe. ⁊ iſta venit ex pctōſuꝑbie. Iā ſcitꝭ ꝙ hūana aīa hꝫ iſtā excellētiāſuꝑ aīas iumētoꝝ. aīaliū ⁊ volucꝝ. qꝛ hꝫ rōemdiſcretionē. intelligētiā. ſed pctm̄ ſuꝑbie fac̄ꝑdere aīam. qꝛ aufert ſibi rōem. diſcretionē ⁊intelligentiā. Recte em̄ ſuꝑbia ē vt freneſis.q̄ facit ridere. cātare infirmū cū ſit in punctomortis vel ſicut ſnīatꝰ ad furcā. Si qn̄ aliqͥsducit̉ ad furcā iret cantādo: ſtultꝰ iudicaret̉ab om̄ibꝰ. Ita recte eſt de ſuꝑbis. Certū ē ꝙoēs vadimꝰ ad mortē ex ſnīa a deo iudice data. tam diuitibꝰ qͣꝫ pauꝑibꝰ. om̄s tā hoīes qͣꝫmulieres ꝑui ⁊ magni moriunt̉. Statutū ēhoībꝰ ſel̓ mori. Hebr̄. ix. gͦ quādo ſuꝑbꝰ vaditornatꝰ pōpoſe. ſtultꝰ p̄t reputari. qꝛ cantādo ⁊