Druckschrift 
3 (1494) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

aūt eiꝰ abnegātes. ij. Thym̄. iij. Hec oīa hodie ī adoleſcētibꝰ patēt ad oculū. Terciꝰ dies ē iuuētutꝭ integritatꝭ. īcipit ī.xxv. annovſqꝫ ad. xl. In hac etate xp̄s baptizari voluit. qꝛ ī xxx. anno vbi audita ē vox pr̄is. Hic ēfiliꝰ meꝰ dilectꝰ. Et ſtatim pꝰ ductꝰ ē ī deſertūa ſpūſctō. vbi ieiunauit. xl. diebꝰ noctibꝰ ⁊c̄.poſtea p̄dicauit miracula fecit. ml̓tosuertit ⁊c̄. Sic etiā iſte .ſ. martinꝰ. eſſetannoꝝ. xx. ad baptiſmū ꝯuolauit. Poſt fereꝑbienniū licet ſolo noīe militauit ad precestribuni ſui. ꝓmittebat ſe renūciatuꝝ ſecl̓o ſic ad heremū ꝯuolauit induēs cilicium ⁊c̄.Poſtea viſitauit .ſ. Hylariū pictauien̄. ep̄m.ab eo eſt acolitꝰ ordinatus. vbi monet̉ a dn̄o ſoporem parētes viſitare. vbi incidit ī latrones quos ꝯuertit. Nota qūo diabolus eiapparuit querēs quo iret. Rn̄dit. dn̄s eumvocauit. Qui ait Quocūqꝫ ieris diabolꝰ tibiaduerſabit̉. Rn̄dit. Dn̄s mihi adiutor: timebo ⁊c̄. Itaqꝫ matrē ꝯuertit pr̄e ī erroremanēte. redijſſet pictauiā. qͥdā cathecuminꝰ mortuꝰ eſt quē orōem reſuſcitauit. etiam aliū qui ſuſpēſus fuerat reſuſcitauit. Po.ſtea aūt tm̄ placuit deo hoībꝰ. factꝰ ē ep̄sthuronēſis. ita vt de eo dici poſſet illud. Dilectꝰ deo hoībꝰ. cuiꝰ memoria in benedictōe ēſil̓em illū fecit in gl̓ia ſctōꝝ. Ecc̄i. xlv. Nota.dilectꝰ. qꝛ ſuauis mitꝭ ſuꝑ oēs hoīes Quartus dies ē ſenectutꝭ antiqͥtatꝭ. ī quo placuitdeo. qꝛ poſtqͣꝫ fuit ep̄s. ꝓpter mutauit ſta. qꝛ eadē erat ī corde humilitas. eadē in victu ꝑcitas ⁊c̄. qꝛ ſciebat dictū apl̓i dicentis.Oꝑtet ep̄m irrep̄henſibilē. ſobriū. pruden. ornatū. pudicū. hoſpitalē. doctorē. violentū. ꝑcuſſorē. ſed modeſtū. litigioſuꝫ.non cupidū. j. Thym. iij. Et alibi. oꝑtet ep̄mſiue crimine ſic̄ dei diſpēſatorē. ſuꝑbū. iracundū ⁊c̄. ſed hoſpitalē. benignū. ſobrium. iuſtū. ſanctū. ꝯtinentē. amplectentēẜm doctrinā eſt fidelē ẜmonē. vt potēs ſit exhortari ī doctrina ſana. eos ꝯͣdicūt arguere. Tytū. j. Tūc aūt multū ſe armauit patiētia. Nota imꝑatore noluit ꝑmittereintrare domū fuā. Nota qūo ſanauit vaccā ademonio. Uide legēdā. Moralit̓. iſta patiētia ē ſenibꝰ neceſſaria. Un̄ apl̓s. Patiētiavobis ncc̄aria ē vt volūtatē dei faciētes reportetis ꝓmiſſionē. Adhuc em̄modicū aliqͣꝫtulūqꝫ vēturꝰ ē veniet tardabit. iuſtꝰ aūt meꝰex fide viuit. Qd̓ ſi ſubtraxerit ſe placebitaīe mee. Nos aūt ſumꝰ ſubtractōis filij in

ditionē. ſed fidei ī acqͥſitōꝫ aīe. Heb̓. x. Et dd̓Uſqꝫ ad ſenectā ſeniū deꝰ ne derelinqͣs mepͣs. lxx. ⁊c̄. Quintꝰ dies ē debilitatꝭ decrepitatis. in dꝫ ꝑſeuerare ī bonis oꝑbꝰ. qꝛ facit placere deo. Auc̄tas. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluꝰ erit. Mat. xxiiij. ſic .ſ.Martinꝰ. Nota qūo dixit fratribꝰ diſſolutionē ſui corꝑis īminere qūo flebāt. tāta vi febriū poſitꝰ ē in loco vbi ī cilicio iacebat Notaqn̄ frēs parabāt ſibi lectū ⁊c. dixit. decetxp̄ianū niſi in cinere cilicio mori. Ego ſi aliud vobis oſtendo ipſe peccaui. Nota qūo vidit demonē. cui dixit. Quid ſtatꝭ mala beſtia ⁊c̄. Nota qūo dicebat. Dn̄e ſi adhuc ppl̓otuo ſū neceſſariꝰ ⁊c̄. Tādē aīa portata ab angel̓ ē in ꝑadiſū. Nota qūo .ſ. Seuerinꝰ ep̄s incolonia audiuit angelos cantātes ī aere ⁊c̄.et Ambroſiꝰ in mediolano ⁊c. Rogemꝰ igiturdn̄m vt poſſimꝰ ei placere. Amen. De ſctā Cecilia ꝟ̓gine martyre Sermo.Ibera ſti me domine de ꝑditiōe. Ecc̄ivl. Recitatūeſt ī epl̓a hodierna. Hodie in eccl̓afit ſolēnitas officiū vniꝰ gl̓ioſiſſime ꝟginismartyris. b. Cecilie. de qua erit ẜmo noſter.Sed pͥmo ſalutet̉ ꝟgo maria. Uerbū iſtd̓ intelligo in ꝑſona. b. Cecilie ꝟginis. regratiāsdeodicit. Domine liberaſti me a ꝑditione. ego inuenio in ſcpͥtura. in mundoſunt. v. ꝑditōes hoīm mulieꝝ ex pctīs exbus deꝰ liberan t. b. Ceciliam. Prima ꝑditio eſt aīe ex pctō ſuꝑbie. Scd̓a eſt corꝑis ex pctō luxurie.Tercia ē tꝑis ex peccato accidie. Quarta ē diuitiaꝝ ex pctō auaricie. Quinta eſt gl̓ie ex peccato inconſtātie.Dico pͥma ꝑditio ē aīe. iſta venit ex pctōſuꝑbie. ſcitꝭ hūana aīa hꝫ iſtā excellētiāſuꝑ aīas iumētoꝝ. aīaliū volucꝝ. qꝛ hꝫ rōemdiſcretionē. intelligētiā. ſed pctm̄ ſuꝑbie fac̄ꝑdere aīam. qꝛ aufert ſibi rōem. diſcretionēintelligentiā. Recte em̄ ſuꝑbia ē vt freneſis. facit ridere. cātare infirmū ſit in punctomortis vel ſicut ſnīatꝰ ad furcā. Si qn̄ aliqͥsducit̉ ad furcā iret cantādo: ſtultꝰ iudicaret̉ab om̄ibꝰ. Ita recte eſt de ſuꝑbis. Certū ēoēs vadimꝰ ad mortē ex ſnīa a deo iudice data. tam diuitibꝰ qͣꝫ pauꝑibꝰ. om̄s hoīes qͣꝫmulieres ꝑui magni moriunt̉. Statutū ēhoībꝰ ſel̓ mori. Hebr̄. ix. quādo ſuꝑbꝰ vaditornatꝰ pōpoſe. ſtultꝰ p̄t reputari. qꝛ cantādo