Druckschrift 
3 (1494) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo .I.

a deo ordinatū. aliqͣ die. aliqͣ mēſeꝫ annūvl̓ ānos vl̓ circa. iuxta pctā purgāda ⁊c̄. Iſtelocꝰ d̓r etiā ſepulcrū aīaꝝ. Auc̄tas allegorice.Emerūt illis agꝝ figuli ī ſepulturā ꝑegrino. Mat. xxvij. No. emerūt .ſ. pnīa eis data aꝯfeſſore. agꝝ. curcerē īferni. ſꝫ purgatoriūvbi ſūt flores vt ī agro gr̄aꝝ or̄onū. licꝫmeritoꝝ. dicēteſ. Dn̄e ponatꝭ ī corde filij meivel amicoꝝ manumiſſoꝝ vt īpleāt volūta tuā ⁊c̄. Qn̄ ꝟo ſūt negligētes nec curāt adīplere petūt a deo iuſticiā ꝯͣ illos auiſent̉māumiſſores heredes. qꝛ deꝰ faciet illis iuſticiā ſūt ī maiori pena qͣꝫ ſi corꝑe aīaconburerent̉. qꝛ ille ignis ē maioris actiuitatis. De d̓t ſcpͥtura. Nūqͥd deꝰ faciet vīdictāelectoꝝ ſuoꝝ clamātiū ad ſe. Lu. xviij. Et qꝛmulti ſūt ī purgatorio fecerūt teſtamē. vel hēbant vn̄. vl̓ qꝛ ſubito mortui ſūt.vel ſi fecerūt cōplet̉. eccl̓ia ordīauitoībꝰ iſtis hodie orare. Sūt tn̄ int̓ oīa triacipua defunctꝭ plꝰ ꝓſunt. vt dic̄. s. Tho. iniiij. diſ. xlv. q. ij. ar. iij. q. j. ſ. or̄o. ſacrificiū altaris. elemoſyna. Un̄ dic̄ ſic in corꝑe. Suffragia viuoꝝ ꝓſunt defunctis ẜm vniunt̉viuētibꝰ charitate. ẜm intētio viuorū refert̉ ī mortuos. illa oꝑa p̄cipue nata ſuntmortuis ſuffragari maxīe ad ꝯiūctiōꝫ charitatꝭ ꝑtinēt vl̓ ad directiōꝫ intētiōis ī alteꝝ.Ad charitatē autē ſacr̄m euchariſtie p̄cipueꝑtinet ſit ſacr̄m eccl̓iaſtice vniōis. ꝯtinēsillū ī tota eccl̓ia vnit̉ ꝯſolidat̉ .ſ. xp̄m. Un̄euchariſtia ē qͣſi charitatꝭ origo ſiue vinculūSꝫ int̓ charitatꝭ effectꝰ p̄cipuū ē el̓ynaꝝ opꝰ ita iſta duo ex ꝑte charitatꝭ p̄cipue mortuis ſuffragant̉ .ſ. ſacrificiū eccl̓ie elemoſyne.Sꝫ ex ꝑte intētiōis directe in mortuos p̄cipue valet oro. qꝛ or̄o ẜm ſuā rōem ſolū d̓treſpectū ad orantē ſic̄ cetera oꝑa. ſꝫ directiꝰad id quo orat̉. iſta tria ponunt̉ qͣſi p̄cipua mortuoꝝ ſubſidia. qͣꝫuis q̄cūqꝫ alia bona ex caritate fiāt defunctꝭ. eis valere credenda ſint. Hec ille ibidē. O ſi haberetꝭ oculos claros videretꝭ quō aīe hodie exeunt depurgatorio ꝓceſſionalit̓ intrāt ad nuptiasꝑadiſi. ꝑat̉ prādiū eis de illis eſcisīcorruptibilibꝰ pn̄t declarari. qͥbꝰ dixitxp̄s. Ego diſpono vob̓. Lu. xxij. Q qͦt menſeſunt ibi ꝑate refectiōe aīaꝝ ieiunarūt īpurgatorio. dicunt̉ tot miſſe md̓m. totor̄ones fiūt elemo ſyne. faciatꝭ vt bn̄ſueuiſtis. Quartꝰ locus ē beatoꝝ ī celo em̄pirreo. In illo ſanctiſſimo ſepulcro vadunt

hoīes mulieres in mūdo tenuerūt vitāꝑfectā. lꝫ peccauerūt tn̄ tꝑe cōuerterūt ſead deū. ꝯterēdo ꝓponēdo. de cetero abſtinere a pctīs. fecerūt ꝯdignā pnīaꝫ intm̄ bōaexcedūt pctā fecerūt. tales qn̄ moriūt̉ ſtatīab angelis portant̉ corā xp̄o. qͥbꝰ dic̄ xp̄s. Laboraſtis qͥeſcite. ieiunaſtꝭ comedite. De dic̄ xp̄s. Factū eſt vt moreret̉dicus portaret̉ ab angel̓ in ſinū abrae. Lu.xvj. qꝛ iam habuerat purgatoriū pnīaꝫpatīaꝫ. De iſto monumēto auc̄tas ana gogice. Quaſi effodiētes theſauꝝ. gaudētqꝫ vehemēter inuenerint ſepulcrū Iob. iij. Dicat̉quō illi fodiūt inueniēdo theſaurū gaudēt qn̄ inuenerīt. licꝫ laborauerīt fodiēdo. itaqͥs delectat̉ faciēdo pnīaꝫ. qꝛ expectat theſau ꝑadiſi. Et iſtis oramꝰ. qꝛ nihil indigent a nobis. licꝫ gaudeāt bonis facimꝰReſpiciūt em̄ nos feneſtras gaudētes. Dico vobis gaudiū eſt angelis in celis. Luc̄.xv. Ideo heri feſtiuauimus de omnibꝰ ſanctis vt nos iuuent hodie de mortuis in purgatorio exiſtētibꝰ vt habeant gloriā. De ſancto Martino ſermo pͥmus.Ognouit in benedictionibꝰ ſuis Habet̉ originalit̓Ecc̄i. xliiij. recitatiue in epl̓a hodierna. Sicut feſtū ſolēnitas hodierna pn̄tisdiei eſt illiꝰ gl̓ioſiſſimi cōfeſſoris btī martiniamici dei. Ita de eodē erit nr̄ ẜmo. Et ſuavita ꝑfectōne ſpūali nos poterimus extrahere exēplū inſtructionē ad ſaluatōeꝫ aīaꝝnoſtraꝝ informatiōeꝫ vite. Salutet̉ priusꝟgo Maria. Ego ꝓpoſui iſtud thema veſtredeuotioni ſub tali intellectu deꝰ cognouitſcꝫ approbādo acceptādo beatū Martinūin ſuis bn̄dictiōibꝰ. Pro cuiꝰ intellectu declaratiōe ſciēdū ꝟtutes bona oꝑa ſancta meritoria qͣs acqͥrit gloriā celi dicunt̉benedictiōes.. fundat̉ in quadā regulaph̓ie dicētis. A fine denomīat̉ res. Et cuiꝰ finis bonꝰ eſt ip̄m qͦꝫ bonum eſt. Et cuiꝰ finismalꝰ eſt ip̄m qͦꝫ malū eſt. iſta regula declaret̉ in theologia. Uideamꝰ pctā facitꝯtra deū ſua p̄cepta. ad quē finē ducūt. admortē. Finis illoꝝ .ſ. peccatoꝝ mors eſt. adRoma. vj. Quia mala oꝑa peccata que homo facit auferūt vitam anime. Itē auferuntvitam glorie. Et ab iſto fine dicunt̉ peccatamortalia. regulā. quia a fine denomīat̉ resIta oppoſitu. ſeruire deo in bonis oꝑbus