De ſanctoFranciſco

btō petror alijs. Ecce nos reliqͥmꝰ oīa ⁊ ſecuti ſumꝰ te. Sed nos mō ẜuamꝰ pauꝑtatē ſinedefectu. bn̄ paſti. induti. ⁊ ſi aliqͥd nob̓ deficiat murmuramꝰ. Iō ꝑdemꝰ ꝓmiſſionē factaꝫnob̓ a xp̄o di. Amē dico vob̓. ꝙ vos qͥ ſecutieſtis me. in regeneratōe cū ſederit filiꝰ hoīs inſede maieſtatꝭ ſue. ſedebitꝭ ⁊ vos ſuꝑ ſedes. xijiudicātes. xij. tribꝰ iſrl̓. Mat. xix. Clerici etiāhn̄t exemplū. ꝙ exqͦ habēt ſuos redditꝰ. nō cōgregēt ſuꝑfluos theſauros. iuxta v̓bū xp̄i Nolite theſauriſare. ꝯgregādo ī ciſtas. ⁊c̄. Nō ſolum hn̄t cauere ab vſuris. ⁊c̄. ⁊ ſymonijs. ſedab auaricia. Et qͥd oportet facere ciſternā indomo vbi eſt fons emanās. Bern̄. O clericeqͥcqͥd p̄ter victū ⁊ veſtitū ſimplicem retines.furtū facis. ſacrilegiū cōmittis. Hinc ē qd̓ d̓rxvij. q. j. Clerici qͣꝫtū ad res eccl̓ie cū paupeꝝſint alienare nō pn̄t. Layci etiā hn̄t exēplumNō oꝑtet oīa dimittere vt b. Franciſcꝰ. ſꝫ recognoſcatꝭ domū. taxiā. burſam. ⁊ ſi eſt ibi aliqͥd de vſura. furto. rapina. dimittatꝭ reſtituēdo. al̓s corrūpent oīa alia. Exemplū d̓ pomocorrupto qd̓ oīa alia corrūpet. Ita d̓ floreniſIō apl̓s. Reddite oībꝰ debita. Et nemī qͥcqͣꝫ debeatꝭ. niſi vt inuicē diligatꝭ ⁊c̄. Roꝝ. xiij.Ecce pͥmꝰ radiꝰ. Iō d̓t thema. Lucerna. ⁊c̄.¶ Secūdꝰ radiꝰ eſt de aſperitate penitētialiMiꝝ eſt ꝙ tantā aſperitatē faciebat. Dicantur aliqua. Primo non portabat niſi illū ſaccum in hyeme. ⁊ ſtatim intellexit illud euangelicū ad lr̄am. neqꝫ duas tunicas habeatisdormiebat ſuꝑ terrā. Si aliqn̄ fieret ſibi aliqua ſcutella de bono cibo. ponebat cineresvel aquā frigidā. Dicat̉ de temptatōe vt haberet vxorē ⁊ filios ⁊c̄. demū fecit ⁊ ꝓiecit ſe inniue. ibat diſcalciatꝰ. Hic dat nob̓ exempluꝫvt faciamꝰ aliquā aſperitateꝫ pnīalem. Dicūtaliqͥ ſtulti ⁊ ignorātes. Ue ⁊ qͥd oꝑtet facereaſperitatē. ⁊ qͥd ꝓdeſt deo ⁊c̄. Rn̄deo ꝙ d̓ aſperitate quā nos facimꝰ d̓ꝰ hꝫ honorē ⁊ nos vtilitatem. qꝛ ſicut rex qͥ habet vnū caſtꝝ rebelle. ⁊ miles ſubijcit caſtꝝ. regꝭ eſt honor. et miles habebit inde ſalariū. ⁊c̄. Sic corpꝰ noſtꝝrebelle eſt deo. Sēſus em̄ ⁊ cogitatio hūanicordis in malūꝓna ſunt ab adoleſcentia ſuaGen̄. viij. Sꝫ ſubijcit̉ deo ꝑ aſperitatē ieiunādo. ⁊c̄. Iō ſi eſtꝭ bonꝰ miles ſubijciatꝭ ip̄mdeo. qꝛ honor eſt d̓i. vtilitas aūt vr̄a. Nā deꝰſeruat iſtū modū pctōribꝰ. ꝙ ſi in hͦ mūdo faciūt iuſticiā de ſe. ip̄e in alio mūdo non facietiuſticiā de pctīs. Iuſticia ꝓ pctīs fit ꝑ penitē

iudiciū vbi accuſat̉ a diabolo. dic̄ xp̄s Quiddicis tu aīa. Rn̄det. Dn̄e veꝝ eſt ꝙ ego feci illa. tn̄ dn̄e feci iuſticiā. qꝛ ſi aliqn̄ fui ſuperbushūiliaui me. ⁊ ſic d̓ alijs. Feci iudiciū .ſ. ꝯfitēdo. ⁊ iuſticiā. nō tradas me calūniātibus me.ps. cxviij. Dic̄ xp̄s. Ego ſūꝯtētus. Ecce vtilitas. Iō xp̄s. Dico vob̓ ꝙ niſi pnīam habueritis om̄s ſimul ꝑibitis. Lu. xiij. ¶ Tertiꝰ radiꝰ eſt de hūilitate cordiali. Erat em̄ ita hūil̓ꝙ reputabat ſe viliorē oībꝰ ⁊ magis pctōremDicat̉ quō ſocio orāti fuit viſa in celo pulcerrima cathedra cū corona. ⁊ di. O bn̄dictꝰ eritqͥ in illa collocabit̉ Rn̄dit xp̄s. Cathedrā illāꝑdidit vnꝰ pͥnceps de ordine ſeraphin ex ſuaſuꝑbia. ⁊ reẜuat̉ hūili franciſco. Un̄ cū ſemelille ſociꝰ q̄reret a btō franciſco. Pr̄ qualē eſtimationē habetꝭ de vobiſmet. Rn̄dit. Nō credo eſſe hoīem magꝭ pctōrem in mūdo qͣꝫ egoEt ſociꝰ. Quō habere poteſtꝭ talē imaginationem d̓ vob̓ cū tot gr̄as recipiatꝭ a d̓o Rn̄ditTot gr̄as recipio ꝙ ſi aliꝰ reciꝑet. hūilior mefieret. ⁊ maiꝰ bonū faceret. Dicat̉ ſimilitudo.Sint duo hoīes. ⁊ vnꝰ hꝫ paucas poſſeſſiones ⁊ pecunias tn̄ trāſit. Aliꝰ ꝟo recepit mutuo magnū theſauꝝ de qͦ annuatim hꝫ facere certā penſionē ſub pena mortis Itē habetredd̓e totū illū theſauꝝ dn̄o certo die ſub pēamortis obligata ⁊ reddere. ⁊c̄. magnū onꝰ tenet ſupra ſe. Aliꝰ aūt licet nō habeat tm̄. trāſitlete ⁊ ſine illa obligatōe. Ita inꝓpoſito. Detiſmihi vnū ſanctū. Nihil aliud vult dicere. qͣꝫrecepiſſe a xp̄o diuite mutuo magnū theſaurum ſub pena. ⁊c̄. ⁊ ꝙ certo tꝑe reddat ſibi rationem. Et quia ſanctꝰ cogitat. O deꝰ fec̄ mihi tantā gr̄am de ſcientia vel eloquētia vl̓ faciendi miracula. cum dolore ⁊ triſticia ⁊ ī magna humilitate debet viuere. Et iſtd̓ cogitāſꝟgo Maria humiliabat̉. q̄ ſciuit ſe eſſe mr̄eꝫdei ⁊ eſſe virginē. reginā celi. Nā qͣꝫto ꝑſonaſancta excellentior. tanto eſſe debet humiliorEcc̄i. iij. Quanto magnus es .ſ. in ſanctitatehumilia te in omnibꝰ. ⁊ corā deo inuenies gͣtiam .ſ. vlteriorem. Quoniam magna potentia dei ſolius. que dat gratiam. ⁊ ab humilibus honorat̉. Perſona aūt que a deo non recipit tot gratias. poteſt viuere lete. quia nō ēita obligata. ⁊ cito reddet computum ſuum.Sicut em̄ diues habet reddere cōputum d̓quolibet floreno. ita ſanctꝰ de qualibꝫ gratia.Propter hoc ſancti dū magis honorabāturplus humiliabant̉. Ideo xp̄s. Homini aūtcui multum datū eſt. multum queret̉ ab eo.