Sermo
filio ſi erit ſuſpēſus vl̓ cōbuſtꝰ. ⁊ cū magͦ timore debetꝭ ſtare. maxīe ne ī furca īferni ſit ſuſpēſus ꝓpt̓ malū nutrimētū qd̓ datꝭ eis. Paſcitꝭem̄ eos cibo corꝑali ⁊ nō ſpūali. qͥ eſt melior.In qͦlibet mane etiā ⁊ ſero on̄datꝭ filio. pr̄ nr̄Dicat̉ modꝰ quō mr̄ dꝫ dicere filio de maneFili mi ſcias ꝙ ē vna regīa ī celo. et on̄dat ſeſigͣre ⁊ orare. ī ſero cū tīore dicat mr̄ filio. Fili mi mō de nocte vadūt demōes. ⁊ illi qͥ ponūt ſe ī lecto ſine or̄one. hos moleſtāt ⁊c̄. Sꝫvos on̄ditꝭ eis vanitates vt vadāt cū gladio⁊c̄. Mr̄es on̄dūt puellis quō debēt choriſare. Et debetꝭ eē cū magͦ tīore qꝛ hētꝭ reddererōem deo de filijs. Iō ait ſcpͥtura Ne iocūderis ī filijs impijs ſi ml̓tiplicent̉. nec oblecterꝭſuꝑ ip̄os ſi nō eſt timor dei ī illis. Melior eſtem̄ vnꝰ timēs deū qͣꝫ mille filij īpij. Et ſubdit̉Utile eſt mori ſine filijs qͣꝫ relin. filios īpios.Ecc̄i. xvj. ¶ Tertiū gaudiū ꝟginis Mariefuit ī die apparitōis qn̄ venerūt reges orētis.O qͣle gaudiū fuit illd̓. Uirgo ſtabat cū filiovt dicūt doctores adhuc ī illo loco vbi peꝑit⁊ ſubito magnꝰ rumor fuit ī ciuitate bethleē.Iā poteſtꝭ cogitare ꝙ eqͦꝝ homīes ī aduētutriū regū faciūt magnū rumorē. ⁊ venerūt adlocū vbi erat. Et ioſeph nō erat cū ꝟ̓gine. vtdic̄ textꝰ. Inuenerūt puerū cū maria matreeiꝰ. ⁊ nō aliū. dic̄ glo. Et qn̄ ꝟgo ſenſit eqͥtes.cogito ego ꝙ ip̄a abſcōdit filiū ⁊ poſuit ī p̄ſepio. ⁊ poſuit ſe ad laborē. Qn̄ ꝟgo audiuit reges mirātes de ſtella q̄ ſtetit ſuꝑ vbi erat puer. ꝟgo gauiſa eſt ꝓpt̓ illā ꝓphetiā Nūe. xxiiij.Oriet̉ ſtella ex Iacob. et ꝯſurget ꝟga de iſrl̓.⁊ ꝑcutiet duces moab. Reges admirātes vl̓admirādo dicebāt. Et qͥd eſt hͦ. qꝛ ſtella nonꝯſueuit ſtare niſi hora prādij ⁊ qͥetiſ. ⁊ mō ſtat⁊ dabat mirabiles radioſ. Poterāt dicere reges. Nō eſt h̓ palaciū. Nos regē natū ꝑquirimus ⁊c̄. Et venerāt ad portā vbi erat ꝟgo. ⁊eleuata modicū flaciata. dixerūt ꝟgini. Scitis vos vbi ē qͥ natꝰ ē rex iudeoꝝ ⁊c̄. Et rn̄ditꝟgo. Dn̄i hͦ debēt ſcire magni rabini. Et dūꝟ̓go loq̄ret̉ corda regū calefiebāt. reſpiciētesſe mutuo. Deinde int̓rogauerūt ꝟginē ſi hr̄etfiliū. Et ꝟgo rn̄dit ꝙ ſic. Itē int̓rogauerūt d̓die natiuitatꝭ. Rn̄dit ꝙ erāt. xiij. dies. Itemquō vocabat̉. Rn̄dit ꝟgo maria. Ih̓s. Audito hͦ noīe ꝓcidētes adorauerūt ih̓m. quē ꝟgoeis on̄dit. ⁊ adorādo dicebāt. O dn̄e creatorceli ⁊ t̓re. ⁊ tanta ē hūilitas vr̄a dimittēdo celū. ⁊ venire ī iſtā miſeriā ꝓſaluatiōe nr̄a. De
mera filij dei. tēplū ſctm̄ dn̄i. regīa celi. ⁊ dn̄amd̓i. Et aꝑtis theſaurꝭ ſuis obtulerūt. Eccegaudiū. De iſto gaudio ꝓph̓auit Iſaias di.Tūc videbis ⁊ afflues. ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉cor tuū qn̄ ꝯuerſa fuerit ad te multitudo mariſ .ſ. infidelitatis. qꝛ illi reges infideles erāt ⁊nō iudei. fortitudo gentiū venerit tibi. Iſaielx. Sꝫ ſequit̉ ſtatim ſalſa doloris et triſticie.qꝛ poſt receſſum regū. Herodes vidēs ſe deluſū a regibꝰ cogitauit occidere oēs puerosbethleē ⁊c̄. Propter qd̓ angelꝰ dn̄i apparuit īſomnis Ioſeph di. Surge ⁊ accipe puerū ⁊matrē eiꝰ ⁊ fuge ī egyptū. ⁊ eſto ibi vſqꝫ dumdicā tibi. Futurū eſt em̄ vt herodes q̄rat puerū ad ꝑdendū eū Math̓. ij. c. Statī ioſephibat ad camerā virginis q̄ orabat iuxta illudDauid. Media nocte ſurgebam ⁊c̄. Ioſephpulſauit ad ianuam. de qͦ ꝟgo admirata. cūaperuiſſet vidit Ioſephflentē. Et ait. Dn̄e d̓quo ploratis cū ſit gaudendū. qꝛ hēmꝰ filiuꝫdei nobiſcū. de qͦ vos eſtis nutritor. Et Ioſeph. O bn̄dicta cito recedamꝰ. qꝛ herodesvult interficere filiū vr̄m. Cogitate triſticiāꝟ̓ginis. Primo timore filij. Secūdo ex fugaTertio ad egyptū ad terrā infideliuꝫ. Dicat̉quādo exibat ciuitatē. ⁊ virgo ſentiebat aliquid. videbat̉ ſibi ꝙ eſſꝫ Herodes ⁊ timebatſumme abſcōdēs filiū īgremio. Et equitāsſuꝑ aſinaꝫ fugerunt in egyptū. vbi ſeptē annis fuit tanqͣꝫ exul ⁊c̄. Ecce qͣre glorioſiſſimaꝟgo maria dic̄. Ego mater pulchre dilectionis ⁊ timoris. ¶ Moraliter inſtruimur hic.Nam gaudiū ꝟginis ꝑ reges oriētis venit. ⁊etiā dolor ⁊ triſticia ꝑ regē herodē. Hic oſtēdit̉ ꝙ ſi aliqͥs ē in amicicia ſeu familiaritateregis caueat ⁊ timeat. qꝛ tales vt cōmunitera regibꝰ interficiunt̉ vel exheredant̉. Iō debēt timere. Si hō eqͥtaret in leone. licꝫ timeret̉ ab alijs. nō rōne ſui ſꝫ rōne leonis. plꝰ debet ip̄e timere ne eo cū vno pede interficiateū ⁊c̄. Ita de rege qͥ eſt leo. in qͦ equitat qͥ ī eocōfidit ⁊c̄. Propt̓ hoc ſi habetis amorē ſeu fauorē regis vel p̄latoꝝ. nulli diſpliceatꝭ. nō faciatis oīa q̄ volueritꝭ. Iō dic̄ Qd̓ in pͣs. Nolite ꝯfidere in pͥncipibꝰ. in filijs hoīm in qͥbꝰnō eſt ſalꝰ. Ratio. Exibit ſpūs eiꝰ .ſ. regis permortē corꝑalē. ⁊ reuertet̉ in terrā ſuā. qͣꝫtū adcorpus in illa die ꝑibunt om̄s cogitationeseoꝝ .ſ. qui in rege ꝯfidebant. cogitātes multas vanitates ¶ Quartū gaudiū v̓ginis marie fuit de glorioſa reſurrectione filij ſui. qn̄ſibi primo apparuit. vt dicit Ambro. in libro