Druckschrift 
3 (1494) Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

filio ſi erit ſuſpēſus vl̓ cōbuſtꝰ. magͦ timore debetꝭ ſtare. maxīe ne ī furca īferni ſit ſuſpēſus ꝓpt̓ malū nutrimētū qd̓ datꝭ eis. Paſcitꝭem̄ eos cibo corꝑali ſpūali. eſt melior.In qͦlibet mane etiā ſero on̄datꝭ filio. pr̄ nr̄Dicat̉ modꝰ quō mr̄ dꝫ dicere filio de maneFili mi ſcias ē vna regīa ī celo. et on̄dat ſeſigͣre orare. ī ſero tīore dicat mr̄ filio. Fili mi de nocte vadūt demōes. illi ponūt ſe ī lecto ſine or̄one. hos moleſtāt ⁊c̄. Sꝫvos on̄ditꝭ eis vanitates vt vadāt gladio⁊c̄. Mr̄es on̄dūt puellis quō debēt choriſare. Et debetꝭ magͦ tīore qꝛ hētꝭ reddererōem deo de filijs. ait ſcpͥtura Ne iocūderis ī filijs impijs ſi ml̓tiplicent̉. nec oblecterꝭſuꝑ ip̄os ſi eſt timor dei ī illis. Melior eſtem̄ vnꝰ timēs deū qͣꝫ mille filij īpij. Et ſubdit̉Utile eſt mori ſine filijs qͣꝫ relin. filios īpios.Ecc̄i. xvj. Tertiū gaudiū ꝟginis Mariefuit ī die apparitōis qn̄ venerūt reges orētis.O qͣle gaudiū fuit illd̓. Uirgo ſtabat filiovt dicūt doctores adhuc ī illo loco vbi peꝑit ſubito magnꝰ rumor fuit ī ciuitate bethleē. poteſtꝭ cogitare eqͦꝝ homīes ī aduētutriū regū faciūt magnū rumorē. venerūt adlocū vbi erat. Et ioſeph erat ꝟ̓gine. vtdic̄ textꝰ. Inuenerūt puerū maria matreeiꝰ. aliū. dic̄ glo. Et qn̄ ꝟgo ſenſit eqͥtes.cogito ego ip̄a abſcōdit filiū poſuit ī p̄ſepio. poſuit ſe ad laborē. Qn̄ ꝟgo audiuit reges mirātes de ſtella ſtetit ſuꝑ vbi erat puer. ꝟgo gauiſa eſt ꝓpt̓ illā ꝓphetiā Nūe. xxiiij.Oriet̉ ſtella ex Iacob. et ꝯſurget ꝟga de iſrl̓. ꝑcutiet duces moab. Reges admirātes vl̓admirādo dicebāt. Et qͥd eſt. qꝛ ſtella nonꝯſueuit ſtare niſi hora prādij qͥetiſ. ſtat dabat mirabiles radioſ. Poterāt dicere reges. eſt palaciū. Nos regē natū ꝑquirimus ⁊c̄. Et venerāt ad portā vbi erat ꝟgo.eleuata modicū flaciata. dixerūt ꝟgini. Scitis vos vbi ē natꝰ ē rex iudeoꝝ ⁊c̄. Et rn̄ditꝟgo. Dn̄i debēt ſcire magni rabini. Etꝟ̓go loq̄ret̉ corda regū calefiebāt. reſpiciētesſe mutuo. Deinde int̓rogauerūt ꝟginē ſi hr̄etfiliū. Et ꝟgo rn̄dit ſic. Itē int̓rogauerūtdie natiuitatꝭ. Rn̄dit erāt. xiij. dies. Itemquō vocabat̉. Rn̄dit ꝟgo maria. Ih̓s. Audito noīe ꝓcidētes adorauerūt ih̓m. quē ꝟgoeis on̄dit. adorādo dicebāt. O dn̄e creatorceli t̓re. tanta ē hūilitas vr̄a dimittēdo ce. venire ī iſtā miſeriā ꝓſaluatiōe nr̄a. De

mera filij dei. tēplū ſctm̄ dn̄i. regīa celi. dn̄amd̓i. Et aꝑtis theſaurꝭ ſuis obtulerūt. Eccegaudiū. De iſto gaudio ꝓph̓auit Iſaias di.Tūc videbis afflues. mirabit̉ dilatabit̉cor tuū qn̄ ꝯuerſa fuerit ad te multitudo mariſ .ſ. infidelitatis. qꝛ illi reges infideles erāt iudei. fortitudo gentiū venerit tibi. Iſaielx. Sꝫ ſequit̉ ſtatim ſalſa doloris et triſticie.qꝛ poſt receſſum regū. Herodes vidēs ſe deluſū a regibꝰ cogitauit occidere oēs puerosbethleē ⁊c̄. Propter qd̓ angelꝰ dn̄i apparuit īſomnis Ioſeph di. Surge accipe puerūmatrē eiꝰ fuge ī egyptū. eſto ibi vſqꝫ dumdicā tibi. Futurū eſt em̄ vt herodes q̄rat puerū ad ꝑdendū Math̓. ij. c. Statī ioſephibat ad camerā virginis orabat iuxta illudDauid. Media nocte ſurgebam ⁊c̄. Ioſephpulſauit ad ianuam. de ꝟgo admirata.aperuiſſet vidit Ioſephflentē. Et ait. Dn̄equo ploratis ſit gaudendū. qꝛ hēmꝰ filiuꝫdei nobiſcū. de vos eſtis nutritor. Et Ioſeph. O bn̄dicta cito recedamꝰ. qꝛ herodesvult interficere filiū vr̄m. Cogitate triſticiāꝟ̓ginis. Primo timore filij. Secūdo ex fugaTertio ad egyptū ad terrā infideliuꝫ. Dicat̉quādo exibat ciuitatē. virgo ſentiebat aliquid. videbat̉ ſibi eſſꝫ Herodes timebatſumme abſcōdēs filiū īgremio. Et equitāsſuꝑ aſinaꝫ fugerunt in egyptū. vbi ſeptē annis fuit tanqͣꝫ exul ⁊c̄. Ecce qͣre glorioſiſſimaꝟgo maria dic̄. Ego mater pulchre dilectionis timoris. Moraliter inſtruimur hic.Nam gaudiū ꝟginis reges oriētis venit.etiā dolor triſticia regē herodē. Hic oſtēdit̉ ſi aliqͥs ē in amicicia ſeu familiaritateregis caueat timeat. qꝛ tales vt cōmunitera regibꝰ interficiunt̉ vel exheredant̉. debēt timere. Si eqͥtaret in leone. licꝫ timeret̉ ab alijs. rōne ſui ſꝫ rōne leonis. plꝰ debet ip̄e timere ne eo vno pede interficiat ⁊c̄. Ita de rege eſt leo. in equitat ī eocōfidit ⁊c̄. Propt̓ hoc ſi habetis amorē ſeu fauorē regis vel p̄latoꝝ. nulli diſpliceatꝭ. faciatis oīa volueritꝭ. dic̄ Qd̓ in pͣs. Nolite ꝯfidere in pͥncipibꝰ. in filijs hoīm in qͥbꝰ eſt ſalꝰ. Ratio. Exibit ſpūs eiꝰ .ſ. regis permortē corꝑalē. reuertet̉ in terrā ſuā. qͣꝫtū adcorpus in illa die ꝑibunt om̄s cogitationeseoꝝ .ſ. qui in rege ꝯfidebant. cogitātes multas vanitates Quartū gaudiū v̓ginis marie fuit de glorioſa reſurrectione filij ſui. qn̄ſibi primo apparuit. vt dicit Ambro. in libro