Infra octa. ſancti Dominici
annihilare ſi vellet ſꝫ ſupportat eos. dās noh̓exēplū ſupportādi inimicos nr̄os. Et qn̄ aliqͥs vult ſtare cū xp̄o tūc ꝯductio fit ī baptiſmo ⁊ ꝯductor ē ſacerdos qm̄ ad portā domꝰdn̄i an̄qͣꝫ ītres iniꝰ. d̓t. Quid petꝭ. ⁊ tu rn̄desFidē xp̄i. Et ſacerdos. Et fides xp̄i qͥd dabit tibi. Rn̄des. vitā et̓nā. et ſacerdos. Ergoabrenūcia ſathane. ⁊ rn̄des. abrenūcio. et tūchō baptiſat̉. Ecce ꝯductio ⁊ iuramētū fidelitatꝭ qd̓ hō facit dn̄o. Iō deꝰ dat pͥmū p̄ceptūne cū inimicꝭ ſuis hō hēat ꝑlamētū ſeu ꝯſiliūdi. Ego ſū dn̄s deꝰ tuꝰ. Nō hēbis deos alienos corā me. Exo. xx. Dij alieni ⁊ falſi ſūt demones volētes honorē diuinū. vt ſacrificia ⁊hmōi. q̄ ſoli d̓o debent̉. ⁊ eis adherētes dicūt̉diuini ⁊ ꝓditores. qꝛ freger̄t fidē xp̄o ꝓmiſſāin baptiſmo Iſta ē rō pͥmi p̄cepti ī ſe qͣre fuitdatū. Mō vidēdū ē exꝑim̄tal̓r qͣl̓r a xp̄o fuitobẜuatū cū dicat ī thēate. Nō veni ſol. le. ſedadimpl̓. Dicat̉ ꝙ cū xp̄s p̄dicarꝫ ꝑ iudeā di.ſe eē meſſiā ⁊ ſaluatorē in lege ꝓmiſſū. miſſū adeo. iudei nō credebāt ſibi. Rō. qꝛ ip̄i expectabāt ⁊ etiā adhuc expectāt ꝙ meſſias ē vēturꝰcū magͣ potētia ⁊c̄. ⁊ qꝛ xp̄s ibat ita pauꝑrimedeſpexerūt eū. īmo qn̄. b. ioh̓es bap. on̄dit eūdi. Ecc̄e ag. dei ⁊c̄. dixer̄t iudei. Nolumꝰ hūcregͣre ſuꝑ nos. Lu. xix. Dicat̉ quō demonesin cordibꝰ obſeſſoꝝ clamādo affirmabāt. Oih̓u fili d̓i tu es meſſias ⁊ ſaluator md̓i. O dixerūt iudei magis credētes dyabolis qͣꝫ xp̄oMeſſias dꝫ eē iſte. Et xp̄s nō ſinebat ea loqͥAuc̄tas. Exibāt āt demonia a ml̓tis clamātia ⁊ dicētia. qꝛ tu es filiꝰ dei. Et increpās nōſinebat ea loqͥ. qm̄ ſciebāt ip̄m eē xp̄m Lu. iiijEſt h̓ qō qͣre xp̄s nō ſinebat ea loqͥ. Maximecū dicerēt ꝟitatē ⁊ forte oēs iudei fuiſſent cōuerſi. Rn̄ſio ꝙ rō qͣre nō ſinebat ea loqͥ fuit vtẜuaret legē. qꝛ ꝓ ſaluatōe hoīm xp̄s noluit vtiauxilio demonū. Mō vidēdū ē quō ⁊ qͣliteriſtud p̄ceptū ē a nob̓ p̄cticādū vel ẜuādū. qͥaꝓ nll̓a neceſſitate md̓i ꝑ opꝰ dyaboli ē ꝓcurāda ſanitas. nec ad dyaboloſ ſeu ad diuīos recurrēdū. vt pꝫ exēplo xp̄i p̄dicto. Hic pꝫ ſtulticia ⁊ pctm̄ illoꝝ qͥ ꝓſanitate obtinēda r̄currūt ad eos. ⁊ dicūt. nō hēmꝰ medicos ⁊c̄. Dicat̉ ꝙ recurrāt ad nomē ih̓s. ſi aliquā medicinā corꝑalē n̄ poterꝭ hr̄e iſta ſufficit. Det̉ modus quō ſuꝑ morbū cū ſigͦ crucꝭ dꝫ dici ih̓s.Itē dicat̉ qd̓ pctm̄ ē illoꝝ qͥ ꝓ ſciēda ꝟitate l̓vt īueniāt rem ꝑditā recurrūt ad eos. cū eētmeliꝰ ſuſtinere deſtructionē ⁊ ꝑditionē totiꝰmūdi et mortē qͣꝫ ire ad eos. Iō dic̄ ſcpͥtura-
Ne declinetꝭ ad magos. nec ab ariolis aliqͥdſciſcitemī. vt polluamī ꝑ eos. Ego dn̄s deuſvr̄. Leui. xix. No. ne polluamī .ſ. ꝑ ꝓditionē.Nā militi mala fama ē ꝓditio. Ita qͥlibꝫ xp̄ianꝰ d̓r ꝓditor recurrēs ad diuīos. Iō dic̄. nepolluamī .ſ. ꝑ talē famā. ſꝫ recurratis ad deū.Rōneꝫ ipſe aſſigͣt di. Ego ſū dn̄s deꝰ omīpotēs. Si dicat̉. O frat̓. forte nō rn̄deret nob̓ d̓aliqͣ ꝟitate ſciēda. vel de re ꝑdita inueniēda.vel de ſanitate obtinēda. Dicat̉ ꝙ īmo. ſi ꝟitas ſit neceſſaria. vel res ꝑdita. vel ſanitas ſitaīe ꝓficua deꝰ audiet te dās qd̓ petis. al̓s niſiſint aīe ꝓficua nō q̄ras. Id̓o tales diuini ⁊c̄.notorij qn̄ gentes ꝓceſſional̓r vadūt ad eosextirpent̉ ꝑ dn̄os ⁊ rectores cōitatum. Eccep̄ceptū dei. Leui. xx. Uir ſiue ml̓ier in qͥbusphitonicꝰ vl̓ diuinatiōis fuerit ſpūs. mortemoriant̉. Si dicat̉. dn̄e ⁊ qͣ morte. ſuſpēſusvel ſubmerſus ⁊c̄. Rn̄det. lapidibꝰ obruenteos .ſ. oēs ppl̓i. Rō. qꝛ oībꝰ de ppl̓o nocēt. Sidicat̉. dn̄e erit pctm̄ occidere eos ſic. Rn̄det.Sāguis eoꝝ ſit ſuꝑ illos. ¶ Scd̓m p̄ceptūordinat os ꝓ reuerētia dei. Iam ſcitꝭ ꝙ pͥmꝰnūcius manifeſtās illa q̄ ſunt in corde eſt osIō d̓t ſcpͥtura. Ex abūdantia cordis os loquit̉. Bonus bono d̓ bono theſauro cordisꝓfert bona. Et malꝰ homo de malo theſauro ꝓfert mala. Math̓. xij. Iō exqͦ dn̄s ordinauit cor ꝑ pͥmū preceptū ordinat ſtatim os di.Non aſſumes nomē dn̄i dei tui inuanū; nechabebit inſontē. id eſt innocentē ⁊ impunitūdn̄s eū qͥaſſumpſerit nomen dn̄i dei ſui fruſtra. Exo. xx. Iam ſcitꝭ ꝙ qn̄ hō loquit̉ de ꝑſona honorobili nomini ſuo iūgimꝰ aliquamdictionē honoris. vt dn̄s Petrꝰ vel mgr̄ Petrus ⁊c̄. Mō nullꝰ dn̄s honorabilior deo ē.Iō vult vt cū reuerētia ⁊ honore ſui hō loqͣt̉de eo. Non iurare inuanū Inuanū iuraturquando ſine neceſſitate vel vtilitate homoiurat. Neceſſitas iurandi eſt quando homoper ſuperiorē cogitur ī iudicio vel al̓s. Utilitas quando pro bono pacis aliquorū hominū iurat. Bene illi qui ſcit veritatē. O qͦtiuramenta fiunt quolibet die inuanū. dicendo. per deū ſic vel ſic. ſine neceſſitate et vtilitate. Dicunt aliqui. Ego dico verū. id̓o poſſum iurare. nō ſufficit dicere verū. ſed aliudrequirit̉ .ſ. vt fiat propter neceſſitatē ⁊ vtilitatē. Modo fiat concluſio ſi iurare inuanūſit tantū peccatum quando iuratur falſe. vtfaciunt emptores ⁊ venditores dicendo. per