Sermo
Cūqꝫ fuiſſet ad portā eccl̓ie quedā ſancta ꝑſona vidit ſeptē demones ip̄m hoīem cū cathenis trahētes ne intraret eccleſiā. Si dicat̉ ab aliquo. qͣre nō retinebāt eū cū ſint itapotentes. Rn̄deo ꝙ ꝓpter liberū arbitriū qd̓nō pn̄t cogere ⁊c̄. Iō apl̓us. Uiuꝰ eſt ſermodei ⁊ efficax ⁊ penetrabilior omī gladio ancipiti. ad Heb̓. iiij. Quīto cū dixit angelꝰ. p̄cinge te. hic ſubtilit̓ on̄dit reſtitutionē. Namille qͥ tenet bona alioꝝ ⁊ non reſtituit. qꝛ vultire ample in pompis vanitatibꝰ mulis ſcutiferis ⁊c̄. Et qn̄ a ꝯfeſſoribꝰ d̓r eis ꝙ reſtituāt⁊ ꝙ ſtringāt ſe. Rn̄dent. O oportet me minuere de ſtatu ⁊c̄. Ecce qͣre dicit. p̄cinge te peccator. nō faciēdo vanitates de bonis alteriꝰ.ſed reſtituere oportet et p̄cingere ſe ⁊c̄. Ideoxp̄s Lu. xij. Sint lumbi veſtri p̄cincti .ſ. viuendo de bono iuſto. Et lucerne ardētes inmanibꝰ vr̄is .i. oꝑa meritoria. Sexto calciare. Ecce h̓ remiſſio iniuriaꝝ. diſcalciatꝰ ꝟo ēiniuriatꝰ ⁊ ſentit. qꝛ ſunt impatiētes ⁊ vindicatiui qͥ ſentiūt iniurias. dicēdo. nō ꝑ corpꝰego me vindicabo. Calciati ſunt patientesin dextro pede per amoreꝫ dei. In ſiniſtro ꝑtimorē inferni nō ſentiūt iniurias ꝓximi qͣntūcunqꝫ magnas. Nullꝰ ſic diſcalciatus pōtintrare in ꝑadiſum. State gͦ calciati in p̄parationē euāgelij pacis. ad Eph̓. vj. Septīocircūda tibi veſtimentū tuū .ſ. mantellū tuū.Hoc ſigͣt honeſtā ꝯuerſationē. Mantelluscooperit alia indumēta. ita honeſta cōuerſatio operit peccata. Ideo cōuerſamur honeſte coram deo a parte ante ꝑ deuotā or̄onemet ꝑ ieiunia a parte poſt. a dextris ꝑ elemoſynam. a ſiniſtris per patientiā. Sic em̄ circūdat̉ veſtimentū. Ideo dic̄ Iohānes. Beatꝰqͥ vigilat et cuſtodit veſtimēta ſua. ne nudusambulet et videant turpitudinē ſuā. Apoc̄.xvj. Octauo cum dicit̉. ſequere me. oſtendit̉cōmunio. quia ſancta ſcriptura vocat ſacerdotē angelū. Malach̓. ij. Labia ſacerdotiscuſtodiūt ſcientiā ⁊ legē requirūt de ore eiꝰ.quia angelꝰ dn̄i exercituū eſt. ¶ Notate hicquāte ſanctitatis debet eſſe. Epyloga hic dicta. ⁊ dic. poſtqͣꝫ habuiſti cognitionē de peccatis cōtritionē ⁊ ꝓpoſitū nō redeundi ⁊c̄. ſequaris angelū ⁊ cōmunica. Ideo chriſtꝰ dic̄Qui māducat meā carnem ⁊ bibit meū ſanguinē habet vitam eternā ⁊c̄. Ioh̓. vj. Tuncpeccator poteſt dicere. Dominꝰ eripuit mede manu herodis. id eſt peccato.¶ De ſancto Laurentio martyre.
Abetis fructu ueſtrū in ſanctificatiōꝫ. Uerbū iſtudhabet̉ originalit̓ ad Ro. vi. ⁊ recitatiue in epl̓a currētis feſtiuitatis. Sicut totūfeſtum ⁊ ſolēnitas hodierna eſt beati Laurētij militis xp̄i. ita erit ⁊ ſermo noſter. maximeqꝛ de eius vita glorioſa et morte et paſſionedoloroſa poterimꝰ reciꝑe bonas doctrinas⁊c̄. Salutet̉ pͥus ꝟgo maria. Pro declaratione huiꝰ ꝟbi ⁊ introductiōe materie p̄dicande ſciendū ꝙ in ſacra ſcriptura bona oꝑa virtuoſa ⁊ meritoria q̄ hō facit in hac vita dicūtur fructꝰ vite hūane. Rō eſt. Nam pͥncipalevltimū ⁊ finale qd̓ homo expectat de arboreeſt fructꝰ. Nam ſi in orto ſuo habꝫ quiſqꝫ pulchrā arborem nō erit cōtentꝰ de radicibꝰ velde ramis. floribꝰ vel de folijs. ſed de fructibꝰ.quia eſt illud qd̓ ſperat̉. Idem eſt de domīoih̓u xp̄o qͥ habet ortū pulcherrimū .ſ. eccleſiāmilitantē. clauſam p̄ceptis ⁊ ꝯſilijs. plenamarboribꝰ. ⁊ qͥlibet xp̄ianus eſt vna arbor. Un̄dr̄ Marci. viij. Uideo hoīes velut arboresambulantes. ⁊ plantat̉ in die baptiſmi. et rigat̉ aqua baptiſmi. De iſtis arboribꝰ pͥncipaliter vult deus fructū dulcē. Ideo d̓t eccl̓iadn̄o ih̓u xp̄o. Ueniat dilectꝰ meꝰ in ortū ſuūvt comedat fructus pomoꝝ ſuoꝝ. Canticorū. v. Non em̄ cōtentat̉ xp̄s ꝙ mittamꝰ radices magnas in terram .ſ. parētes. amicos ⁊c̄.De talibꝰ em̄ d̓r qͥ habent magnā gloriā vulgariter. ille hꝫ magnas radices. Nec etiā cōtentat̉ xp̄s de trūco ſiue de ramo forti ⁊ groſſo q̄ eſt ꝑſona iuuenis pulchra ⁊ fortis. Nec d̓ramis .ſ. poſſeſſionū. vineaꝝ. villaꝝ. ⁊ caſtrorum. Nec ꝯtentat̉ de floribꝰ .i. de bona famahonoribꝰ. Nec de folijs .ſ. bonis verbis .ſ. ratiocinando. aduocādo. iudicando. p̄dicādodiſputando. Nec cōtentat̉ de vmbra p̄lationum. dignitatū. dominij. officiorū. ſub cuiꝰvmbra multi ſe ponūt. Sed vult fructꝰ dulces et ſapidos bonorū operū. intm̄ ꝙ ſi aliqͣꝑſona haberet omnia p̄dicta .ſ. radices ⁊c̄. etnō haberet fructū bonorū operū talis eſſet īira dei. Ecce qͥd dic̄ xp̄s. Oīs arbor que nōfacit fructū bonū excidet̉ ⁊ in ig. mit. Math̓iij. et. vij. Patet gͦ rōne ꝙ bona oꝑa in hac vita ꝑ nos facta dicunt̉ fructꝰ. De hoc auc̄tasxp̄i di. Ego elegi vos vt eatis ⁊ fructū afferatis. ⁊ fructꝰ veſter maneat. Ioh̓. xv. Ego elegi vos. Sicut homo eligit arborē de nemore et plātat in ſuo orto. ita deꝰ eligit xp̄ianos