Sermo
ſcl̓o ꝑ eternā poſſeſſionē. Bn̄ habuit iſtā ꝟtutē. b. petrꝰ. qꝛ licet eēt papa ⁊ vicariꝰ xp̄i. ⁊ hr̄ettantā ſcītatē ꝙ ſanaret oēs īfirmos. etiā vmbra ſua tangēs infirmos curabāt̉. Dicat̉ qūoqn̄ ſciebāt ipſū tranſituꝝ ꝑ aliquē vicū: ponebāt infirmos vt vmbra tāgeret eos ⁊ ſanarēt̉.Act̉. v. Sed cū toto hͦ tantā hēbat ſimplicitatē ꝙ nullā hēbat hypocriſiā ſeu vanā gl̓amaut p̄ſumptōꝫ. Ibat ſimpl̓r. rexit ⁊ correxit ſepatet ꝙ erat filiꝰ ſimplicitatꝭ. poterat dicereScio deꝰ meꝰ ꝙ tu ꝓbas corda ⁊ ſimplicitatē diligas. vn̄ et ego ī ſimplicitate cordis meiletꝰ obtuli vniuerſa hͦ. jͣ. ꝑal̓. vl. Tu ꝓbas corda creature ſi ẜuit bn̄ ⁊ recta intētōe. ⁊ ſi ē ſimplex diliges eū Et iō ī ſimplicitate cordis meidilexi te ⁊ ẜuiui tibi ꝟo corde ¶ Moral̓r h̓ ē ſciendū ꝙ pͥmū qd̓ reſpicit deꝰ in oꝑbꝰ nr̄is ē intētio. Nā ſi vnꝰ faceret oīa bona md̓i d̓ genere bonoꝝ ⁊ nō fierēt recta intētōe: nihil valerēt meritorie. Uerbi gr̄a ad p̄cticā. Magnūopꝰ meritoriū eſt religionē intrare. intm̄ ꝙ d̓tb. Tho. ij. ij. q. lxxxix. arti. iij. ad terciū. ꝙ votūreligiōis ſi recta intētōe fiat. cū ſit ꝑpetuū: eſtmaiꝰ qͣꝫ votū ꝑegrinatōis terre ſctē: qd̓ ē tꝑaleSic alexāder. iij. d̓t. et hr̄ extra de voto ⁊ vo.redē. ī. c. ſcpͥture. Et poſtea ſubiūgit Tho. ibidē. ꝙ rōnabilit̓ dici pōt. ꝙ aliqͥs ꝯſequet̉ remiſſionē pctōꝝ oīm ꝑ ingreſſum religionis.qͥ vtilior ē qͣꝫ ꝑegrinatio terre ſctē. qͣꝫtū ad ꝓmotionē ī bonū. q̄ p̄pōderat abſolutōi a pena. hͨ Tho. ibidē. ⁊ in lr̄a pulcra de hͦ ibidemSed iſtud opꝰ ꝑuertit̉ .ſ. ingreſſus religiōis.⁊ ꝑdit̉ qn̄ intētio ē ꝑuerſa ⁊ tꝑalis. vtputa qꝛſperatis qꝛ filiꝰ vr̄ erit abbas vel mgr̄ ī theologia aut ep̄s. ⁊ iō inducitꝭ eū ad religionē. ⁊ niſi hͦ ſꝑaretis. ipſe nunqͣꝫ religionē ingrederet̉.qꝛ tal̓ intētio nō ē ad deū. ſed ad mūdū. ⁊ ꝑdit̉ meritū. vl̓ ſi intrat vt viuat in reqͥe nō ſeruādo religionē. Iſta intentio ē ꝑuerſa. Nammeliꝰ eēt religioſo ꝙ eēt latro qͣꝫ religioſus n̄ẜuādo q̄ dꝫ. Itē p̄dicare ꝟbū dei ē magnū meritū. qꝛ ē magnū opꝰ ſi intētio ſit recta. ſed qn̄aliqͥs p̄dicat ꝓpt̓ vanā gl̓iam ſeu famā vl̓ ꝓpterpecunias habēs intētionē ad mūdana: totūꝑdit̉ ⁊ damnatur. Quare. b. Tho. qͦdlibeto. vq. xij. ar. ij. in corꝑe. Si ꝑ pnīam p̄t qͥs recuꝑare aureolam q̄ digne p̄dicāti ꝓmiſſa ē. ſi ꝑvanā gl̓iam eā ꝑdiderit. ⁊ dicit ꝙ nō. qꝛ nonfuit lucratꝰ ipſam iuxta ſnīam dn̄i. Amē dicovobis: receperūt mercedē ſuā. Pōt tn̄ acqͥrere gr̄am dei ſi emēdatur. vl̓ ꝑ bonā p̄dicatiōꝫaliā d̓ nouo pōt lucrari aureolā. Sed ꝑdita
nullatenꝰ p̄t recuꝑari. Itē in bello iuſto illi qͦvadūt magnū opꝰ faciūt ſi habēt rectā intentionē. Beati ſūt qͥ moriūt̉ ꝓpter iuſticiā vl̓ defenſionē reipublice. int̓ martyres ſunt gl̓ioſilicet eccl̓ia nō faciat feſtū. ſed ſi faciūt ꝓpt̓ vanitatē vt multi. dicētes. amore dn̄i mei ⁊c̄. Ofatue. in tali caſu oꝑtet p̄ponere amorē ⁊ reſpectū diuinū ⁊ verā iuſticiā dicendo. faciamꝰhͦ amore ⁊ zelo iuſticie. Ideo vel cenabimꝰ intabernacul̓ inimicoꝝ nr̄oꝝ ꝑ victoriā quamhabebimꝰ. vel cū deo in ꝑadiſo exqͦ defendimꝰ iuſticiā. Sed qn̄ habes iutētionē fatuamtotū bonū opꝰ ꝑdis. Sil̓r remittere īiurias.ꝑcere inimicꝭ. magnū opꝰ ē ſi fiat ꝓ deo ⁊ amore xp̄i. ſed qn̄ fit nō ob dei reuerētiā ſeu amorē. ſed interceſſionē ꝑſonaꝝ: totū meritū ꝑd. t̉Dicatur p̄ctice. Si papa vel rex rogaret teꝙ remitteres: forſitan remitteres. ⁊ tamen ꝓxp̄o nō remittis. Dicatur qūo ī iudicio xp̄soſtēdēs vulnera dicet. Ecce qͥd feci ego ꝓ tevideamꝰ qͥd feciſti tu ꝓ me. ſi remiſiſti amoreſui dabit tibi ꝑadiſum. ſi ꝟo remiſiſti amorepape vel regꝭ vl̓ alioꝝ. dicet̉ tibi. Uadas ad illos gͦ vt dent tibi ꝑadiſum. qͥ habebūt ſatiſfacere de ſeipſis. Si remittis pura intentōe ꝓhonore xp̄i. tūc xp̄s accipiet te ꝑ manū dicēsEuge ẜue bone ⁊ fidel̓. Mat. .xxv. Auiſemīvt in om̄ibꝰ ad deū dirigatis intētōꝫ. In oībus honorificetur deꝰ ꝑ Ih̓m xp̄m. cui ē gl̓ia⁊ imperiū in ſcl̓a ſcl̓oꝝ amē j. Pe. iiij. ¶ Quātū ad qͣrtā ꝟtutē q̄ ē dura paſſio. cū d̓r bariona. qd̓ ẜm ſcd̓am interp̄tationē vult dicere filiꝰ colūbe. Ecce h̓ martyriū ſuū. Dicat̉ qͣndoſacerdotes veteris teſtamēti offerebant deocolūbā. pͥmo deplumabant. Itē fregerūt ſibialas. Itē fregerūt collū ⁊ inclinabant ſibi caput. Et tale ſacrificiū multū erat deo acceptabile. vt d̓r Leuit̓. jͣ. Holocauſtū ē ⁊ oblatōſuauiſſimi odoris dn̄o. Ꝙ. b. petrꝰ fuerit filiꝰcolūbe patet ī eiꝰ martyrio ꝓpt̓ patiam quaꝫhabuit ⁊ ꝑ eternā btītudinē. Si qͥd patimīꝓpter iuſticiā beati. j. Pe. iij. Dicatur qūo. b.petrꝰ poſtqͣꝫ p̄dicauit ꝑ multas ciuitates ⁊ villas ⁊ ꝯuerterat pl̓es gētes ī antiochia ⁊ alibivenit romā. ⁊ ipſo ibi p̄dicāte ꝯͣ mādatū Neronis imꝑatoris. qͥ p̄cepit fidē xp̄i nō p̄dicare. fuit captꝰ. Xp̄iani aūt volētes eū liberare:dicebāt ſibi. o pr̄ nos liberabimꝰ vos. fugitede iſtis. Tandem acqͥeſcens eis fugit. Quoegrediente d̓ ciuitate. apparuit ſibi xp̄s cumcruce in humerꝭ. Quē videns Petrus dixitDn̄e qͦ vadis. q. d. ego egredior de ciuitate. et