Sermo
dicēdo. tal̓ ꝑdidit oīa ſua. et iā hͦ poſſet cuilibet euenire. iō iuuemꝰ eū. ego do tm̄. ⁊c̄. Sꝫmō ſi vnꝰ poteſt auferre oculū alteri. totū eſtex inuidia ⁊ malicia. Antiqͥtꝰ qn̄ vnus diueibat extra villā. ſi videbat campū incultū velvineā. petebat inqͥrēdo cuiꝰ eſſet qn̄ dicebat̉ſibi de tali. ſtatim ibat ad illuꝫ dicēs. Quarevinea vr̄a vel campꝰ eſt incultꝰ. qͣre nō ſemīaſtis. de qͦ viuitis Dicebat ille. Dn̄e nō habeoiumēta nec ſemē. ⁊c̄. dicebat diues Mō teneatis bladū vl̓ pecunias recipiatꝭ beſtias meas. ⁊c̄. ⁊ nō dicatꝭ alicui. Mō ſi veniret pauper laborator ad diuitē petēs ab eo decē florenos ad p̄ſtandū vt poſſet ſemīare. ⁊c̄. diceret diues. placet mihi. ſꝫ qn̄ venit notariꝰ dicetis ꝙ ſunt. xij. ⁊ ita ponet̉ in carta. ⁊ ita iurabitis. intm̄ ꝙ dānabit̉ ip̄e laborator ꝓpt̓ falſūiuramentuꝫ. ⁊ notariꝰ ⁊ teſtes. ⁊ gͦ ſol iuſticieoccidit eis. Antiqͥtꝰ qn̄ videbāt viduā iuuenem vel puellā pauꝑculā diſcalciatā ⁊c̄. dicebāt. cuiꝰ eſt. dicebat̉ eis. filia eſt tal̓. ⁊ vocabātpr̄em dicēdo ſibi. ⁊ qͣre nō maritatꝭ iſtam. neſcitis ꝙ ꝑiculū eſt tenere puellas magͣs. Rn̄dit pr̄. qꝛ multi vellēt eā qꝛ ip̄a eſt bona. ſꝫ nōhabet dotē. Dicebat diues. Ecce ego do vobis tm̄ nihil dicatis. ⁊ detꝭ ſibi viꝝ. Dicebatmulier. ⁊ ego do ſibi vnū lectū ⁊c̄. Sꝫ modoqn̄ diues videt iuuenculā pauꝑculaꝫ. mittitad eam vnū ruffianū dicēs ꝙ ſi vellet loqͥ ſecum daret ſibi tunicā ⁊ facit eam meretriceꝫEt nūqͥd ſcimus qd̓ eſt illud colloquiū. Et gͦillis foris eſt ſol. Antiquitꝰ ſi aliqͥs vendebataliqͥd alicui mercatori. dicebat qͣꝫtum valerꝫUn̄ d̓t Augꝰ. ꝙ quidā vendidit vnā rempetens ꝓ ea mediū florenuꝫ. o dixit mercator qͥempturꝰ erat rē illā. Uos eſſetis deceptuſ. qꝛilla res valet decē florenos. ⁊ iō dabo vob̓ nouem vt ⁊ ego qͥ ſum mercator lucrer aliquidvobiſcū. Sꝫ mō ſtatim vnuſquiſqꝫ decipietalium. Nā venditor vult deciꝑe emptoreꝫ. ⁊ecōuerſo. Antiqͥtꝰ ſi vnꝰ mercator vendebat ⁊vicinꝰ ſuꝰ nō vendebat. qn̄ ꝑfecerat vēditionēſuam. dicebat emere volentibꝰ. Ego iā vēdidi hodie ſꝫ ille nō vendidit. qͥ hꝫ ita bonū pānum. vel ⁊c̄. vt ego. vadatis ad eū. ſꝫ modo ēinter eos tāta inuidia ꝙ nullꝰ facit alteri qd̓ſibi fieri vellet. Antiqͥtus iurati vel rectorescōitatis nolebāt aliqͥd reciꝑe de cōmunitateniſi ſalariū iā eis taxatū. Iam aūt volūt pluſreciꝑe. Ordinatōes em̄ eoꝝ ſunt vt tela aranee q̄ ſolū retinet muſcā. non timent deū Iāergo a puallibꝰ ſol iuſticie retraxit radios ſu
os. ⁊c̄. ⁊ videt̉ cōpleta ꝓph̓ia xp̄i dicētis; quiaqm̄ abūdauit iniqͥtas refrigeſcit caritas ml̓toꝝ. Math̓. xxiiij. ¶ Tertio videamꝰ ſi illuminat coſtas q̄ ſunt ſacerdotes. Rō. qꝛ cōſteſunt eleuate ⁊ altiores vallibꝰ. Ita ſacerdoteſ⁊ mīſtri altaris ſuꝑ alios ſunt eleuati ad ẜuiendū xp̄o ⁊ mīſtranduꝫ. Iō d̓t de ip̄is. Separauit vos deꝰ ab oī ppl̓o ⁊ iunxit ſibi vt ſeruiretis ei ī cultu tabernaculi ⁊ ſtaretis coraꝫfrequētia ppl̓i ⁊ miniſtraretis ei. Numeri. xvj.Sed dico ꝙ iā ſol iuſticie ab eis retraxit radios ſuos .ſ. ſapīe ⁊ deuotiōis. Antiquitꝰ aūthabebāt tantā deuotionē ꝙ etiā ī vna paruaparrochia vbi nō erat niſi vnꝰ clericꝰ. ſurgebat de nocte ad matutinas. ⁊ tāgebat campanā. ⁊ eſt bn̄ factū. vt licet gētes nō ſurgerent.tn̄ qn̄ audirēt cāpanā dixerūt. Bn̄dictꝰ ſit d̓sDeinde corā altari accēſo lumine dicebat ſuas matutinas deuote ⁊ diſtincte. intantū ꝙmulte gētes veniebāt ad eccl̓iam vt audirētſed mō vel nō pulſant̉ campane. vl̓ ſi pulſantur ibi. nō ſurgūt. Sꝫ cāpane dicūt matutinas de nocte. ip̄i aūt dicūt matutinas rubeas vel albas in orto vel platea vel in feneſtraindeuote. ⁊c̄. Cū tn̄ de qͣlibet lr̄a et dictionehabeamꝰ reddere cōputū in iudicio dei. Antiquitꝰ parabāt ſe ad miſſam. cōfitebant̉ ⁊ celebrabāt qͣſi qͦtidie cū magna deuotōne. ſedmō ſi nō hn̄t denarios nō curāt celebrare. ſꝫſi ſunt pecunie tūc celebrāt. Antiqͥtꝰ ſacerdotes ꝯſiderātes ꝙ eoꝝ lingua erat clauis paradiſi. vt dicit Gregoriꝰ. cauebant a iuramētisa mendacijs. ꝯſeruabāt manꝰ a ludis ⁊ tactibus. Mō aūt iurare renegare plꝰ īuenit̉ ī eisqͣꝫ in latronibꝰ. ſil̓r dicere mendacia. ⁊ ī ludoipſi ſunt pͥmi. Item ꝯſeruabant corpꝰ. qd̓ eſtmonumentū xp̄i ꝓprius ⁊ veriꝰ qͣꝫ ſepulcrumin hierl̓m. ſed mō ꝓijciunt ſe in latrina luxurie tenendo concubinas. ergo ſol occidit eisEt nunqͥd videt̉ vobis paruuꝫ pctm̄. Namvnꝰ p̄ſbyte rꝯcubinariꝰ damnat totū ppl̓umꝓpter ſcandalū ⁊ detractionē. Et plꝰ peccatmulier cū clerico ſemel qͣꝫ cū pluribꝰ hominibꝰ laicis. Ideo fiat ſtatutū ꝯtra iſta in ſynodo ſancta. ⁊c̄. Antiquitus etiā ſacerdotes dabant exempluꝫ bone vite ꝙ quādo ſacerdosex aliqua neceſſitate intrabat villam vl̓ ciuitatem. ⁊ tranſibat per vicum. omnes ſurgebant ⁊ ſe orationibus eius commendabant.oſculando ſibi manus vel veſtes. ⁊c̄. Et modo dicunt. O ſacerdos noſter vadit ad illam ⁊c̄. Peius dicunt qͣꝫ de iudeis. ex malo