Sermo
ꝓijcere clauē ī mari ꝓmittēs ſe nūqͣꝫ inde exire qͦuſqꝫ illa clauis inueniret̉. ⁊ in hͦ cogͦſceretſe remiſſionē habuiſſe d̓ pctō. Poſt annū ꝟoquidā piſcator pn̄tauit ſibi piſcē vnū in cuiꝰvētre inuēta ē clauis cū aperiret̉ ⁊c̄. Ecce qd̓pctm̄ ē maledicere creaturas qͣs deꝰ diligit.De iſto gradu amoris diuini dic̄ ſapiēs. Diligis oīa q̄ ſūt. et nihil odiſti eoꝝ que feciſtiNec eī odiēs aliqͥd ꝯſtituiſti aut feciſti. Sapiētie. xj. No. diligis oīa q̄ ſūt. Ecce amor generalis. ⁊ nihil odiſti eoꝝ q̄ feciſti. Ecce ſineexceptiōe. Et aſſignat rōem di. nec em̄ odiēsaliqͥd feciſti. Sꝫ ponit̉ amor. Ecce pͥmꝰ gradus. Mō veniūt h̓ due q̄ſtiōes ꝑutiles oībus. Prīa. an ſit pctm̄ deſtruere vel occiderecreaturaſ. Si pctm̄ ſit eis maledicere. videt̉ꝙ maiꝰ pctm̄ ſit ip̄as deſtruere. qꝛ maiꝰ pctm̄eſt hoīeꝫ occidere qͣꝫ ip̄m maledicere. dicēdomaledictꝰ ſis tu. vl̓ hmōi. Idē etiā videt̉ dealijs creaturis. gͦ nō deberemꝰ occidere pulices. pediculos. cimphes. ⁊ ſil̓ia. Ex iſta rōnefuerūt aliqͥ qͥ hēbant ꝯſcīaꝫ occidēdi pulices⁊c̄. dicēteſ. O qꝛ creature dei ſūt. Sꝫ nō hn̄tꝯſcīam occidendi ꝑdices. gallinas. lepores.piſces ⁊ hmōi. ¶ Pro declaratiōe hꝰ q̄ſtiōisſciēdū. ꝙ deꝰ fecit oēs creaturas duplici fine. Prīo ꝓ honore ⁊ gl̓ia diuina. Scd̓o provtilitate hūana. Cauēdū eſt gͦ ne illud qd̓ hōdic̄ ſeu facit creaturis ſit ꝯͣ honorē dei ⁊ vtilitatē hūanā. al̓s pōt hō vti creaturis ⁊ comedere ⁊ occid̓e. qꝛ ſūt ꝓ nr̄a vtilitate. Iō occidere ꝑdices ⁊ gallinas. mutōnes ⁊ hmōi. nōeſt pctm̄ de ſe. īmo ꝯcordat cū fine ꝓpter quēfacte ſūt. qꝛ ꝓ nr̄a vtilitate. Etiā p̄t hō occid̓epulices ⁊c̄. qꝛ faciūt ꝯͣ noſtrā vtilitatē. nec eīꝑmittūt nos dormire. nō eſt pctm̄. īmo meritū. et oppoſitū eſſet ſtulticia ſeu error. Ideopoſſumꝰ occidere lupos. vulpes ⁊ ſil̓ia. qꝛ dānificāt nos. Secūdꝰ finis pͥncipalis qͣre deꝰfecit creaturas ē ꝓ honore ⁊ gl̓ia diuīa vt ineis deꝰ laudet̉ ⁊ bn̄dicat̉. Et iſte eſt pͥncipal̓finis. Iō magnū pctm̄ eſt maledicere creaturas. qꝛ in eis maledicet̉ etiā creator. Iō eſt qͣipctm̄ blaſphemie. qꝛ repugnat huic fini pͥncipali. Et id̓o dicebat Daniel. Bn̄dicite oīaoꝑa dn̄i dn̄o. laudate ⁊ ſuꝑexaltate eū in ſcl̓aDaniel̓. iij. Si dicat̉. ⁊ quō formice ⁊ muſcepoſſunt deū bn̄dicere. Intelligit̉ ſic. Bn̄dicite .ſ. vos hoīes ex oībꝰ creaturꝭ dn̄i dn̄o. laudate ⁊c̄. Mō ad argumētū. ſi d̓r. Si pctm̄ ēcreaturis maledicere. videt̉ gͦ maiꝰ pctm̄ eſſeeas deſtruere ⁊c̄. Rn̄ſio. ſi maledictio et de-
ſtructio ſumat̉ vniformit̓. Dico ꝙ maiꝰ peccatū eſt creaturas deſtruere qͣꝫ maledicere.Maiꝰ pctm̄ em̄ eſt hoīem occidere qͣꝫ ſibi dicere. maledictꝰ ſis tu ⁊c̄. Si aūt ſumat̉ difformit̉. ſic ꝙ deſtruere referat̉ ad creaturā. ⁊ maledicere ad creatorē. maiꝰ pctm̄ ē maledicereqͣꝫ deſtruere. qꝛ ſapit blaſphemiā. Iō apl̓us.Bn̄dicite ⁊ nolite maledicere. Gaudete cuꝫgaudētibꝰ. flete cū flētibꝰ Roꝝ. xij. Et hoc depͥma q̄ſtiōe. ¶ Scd̓a q̄ſtio quā vos poſſetismihi facere ē. Uos frat̓ dicitis ꝙ deꝰ diligitoēs creaturas ⁊c̄. Querit̉. Si hͦ amore deꝰdiligit pctōres ⁊ dānatos ⁊ demones. Hecq̄ſtio eſt ẜm plures interrogatōnes. vt dicūtlogici. ac ſi diceret̉. vl̓ dicat̉. Frat̉ mel et fellēdulce ⁊ amaꝝ. Due q̄ſtiōes ſt̓ ī vna. Ita etiācū dr̄. Utrū deꝰ diligit pctōres ⁊ dānatos vl̓ne. qꝛ peccator duo dicit .ſ. naturā ſeu ſubſtātiā hoīs. ⁊ culpā ſeu peccatū q̄ eſt in eo. Cū gͦquerit̉ vtrū deꝰ diligat pctōres vel ne. Quiapeccator duo dicit .ſ. naturā ⁊ culpā. oportetreſpōdere cū diſtinctōne. dicēdo ꝙ deꝰ diligit naturā. qꝛ opus ſuū eſt. ſed nō diligit culpā ſeu peccatū. qꝛ non eſt opus ſuū. ¶ Notaad hoc ꝓpoſitū pulchrā ſil̓itudinē de pictoreqͥ diligit imaginē quā ip̄e depinxit. ſꝫ ſi ē deturpata nō diligit maculam ⁊c̄. Ita de deo.imaginē quā deꝰ depinxit eſt aīa ad imaginē⁊ ſimilitudinē ſuam. Intm̄ ꝙ ſi aīa poſſet videri a nobis abſqꝫ macula. nolletis comedere ⁊c̄. Sꝫ pctōr ſuꝑinducit maculā ſeu turpitudinē peccati. īmo ꝓpter illā punit peccatorēeo qꝛ maculauit imaginē dei. Similit̓ odioſūt deo impiꝰ ⁊ impietas eiꝰ. Sap̄. xiiij. Nota. ſimilit̓. qꝛ deus odit impietatē. ⁊ ꝓpter eaꝫodit etiā impiū. ita ꝙ eadē rō odij ē vtrobiqꝫQuid de dānatis ad idē. Quid vult dicere.dānatū eſſe duo dicit .ſ. creaturā dei. vl̓ culpam obſtinatā irreꝑabilē. rōne cuiꝰ dat̉ ſibipena ſeu punitio. dicēdo dānatis. dabo tibipenam. qꝛ tu maculaſti ⁊ deturpaſti imaginē meā. Ita ꝙ deꝰ diligit naturā ſꝫ nō culpāIō auiſetis vos ⁊ caueatis a maculis pctōꝝſcꝫ ſuperbie. auaricie. luxurie. ſi approximarevolueritꝭ creatori. Iō vult ꝙ hoſtia in qͣ ip̄eeſt dictis verbis ſit mūda ⁊ vinū etiā mūdū⁊ purū ⁊ corꝑalia ⁊ alia. Nāꝓpter īmundiciāfuit reprobatū ſacrificiū veteris teſtamenti.Auctoritas. Nō eſt volūtas mea ī vobis d̓tdn̄s. ⁊ munꝰ nō ſuſcipiā de manu vr̄a. Malach̓. jͣ. Fiat ergo ratio. ſi inanimata ⁊ irrōnabilia vult deꝰ ꝙ ſint ſine macula. eo quia ſibi