Sermo
dicit̉ os lāpadis Vter ſuā luculentā p̄dicationē. Lāpas em̄ hꝫ os latū. ſcd̓o ē vncta oleotertio eſt clara ad illuminādū. Ita os beatiPhilippi fuit latū ad p̄dicāduꝫ vbiqꝫ. vnctū⁊ medicinale ad cōuertendū ppl̓os multos.claꝝ ad illumīandū corda gentiū Ergo dr̄ ꝑꝓph̓am. Si ſeꝑaueris p̄cioſū a vili quaſi osmeū eris. Cōuertent̉ ip̄i ad te. et tu nō ꝯuerteris ad eos. Hiere. xv. Precioſū eſt fides catholica. vilis eſt error et idolatria. Hoc ſeꝑabat beatꝰ Philippꝰ ore p̄dicando. Itē p̄cioſares ē virtꝰ. vilis res ē viciū. Hoc ſeꝑabat beatus Philippꝰ Idē de ſuꝑbia ⁊ hūilitate. auaricia ⁊ liberalitate. luxuria ⁊ caſtitate. ⁊ ſic dealijs. Beatꝰ philippꝰ ſeꝑabat p̄cioſum a vili.qꝛ ſuꝑbū ꝯuertebat ⁊ faciebat ip̄m hūilem. ⁊ſic de alijs. Iō ſequit̉. Ip̄i cōuertent̉ ad te .ſ.ad fidē quā tu p̄dicas. Et tu nō ꝯuerterꝭ adeos .ſ. ad eoꝝ ſectā et errorē. Eſt h̓ q̄ſtio. quōvnꝰ homo ſimplex ẜm mundū tantos ppl̓osꝯuertebat qui erāt antiquatī in eorum ſectamala. ⁊ ſtatiꝫ credebāt ⁊ ꝯuertebant̉ ad xp̄mIdē de peccatoribꝰ aſſuetis ī peccatis. ⁊ ſtatim ꝯuertebant̉ ad v̓tutes. Et mō cū ſimustot p̄dicatores nō poſſumꝰ ꝯuertere vnū infidelē. īmo iā ꝯuerſi ꝑuertunt̉. qꝛ apl̓i ꝯuertrunt totū mundū qͣſi. qꝛ in omnē terrā exiuitſonꝰ eoꝝ ⁊c̄. et modo multi ꝑuerſi ſunt. Prorn̄ſione dicat̉ quō apl̓i habebāt tria. qͣre neqꝫmirū ſi gentes cōuertebant̉ .ſ. pͥmo doctrināceleſtialē. nos habemꝰ oppoſitū. igit̉ ⁊c̄. ſꝫ doctrina apl̓oꝝ tota erat celeſtis inclinādo gētes ad amorē dei. ⁊ ad amandū celeſtia. Mōaūt doctrina ml̓toꝝ tota ē poetaꝝ dānatoꝝquō gͦ poterit aliquē ſaluare. Talis doctrīaaures tangit nubibꝰ atris ⁊c̄. ſed nō cōuertitcorda. Doctrina celeſtis ⁊ euāgelica hꝫ oppoſitū. nō hꝫ illas cadētias doctrine poetarū. ſꝫdoctrina euāgelica frangit ⁊ penetrat corda⁊ illumīat intellectū ⁊ īflamat volūtatē. Det̄exemplū de aqua q̄ aſcendit naturalit̓ tantūquātū deſcēdit. Si ꝟo ꝓcedit a pͥncipio infimo nō pōt aſcēdere. Ita eſt de doctrina euāgelica q̄ ab altiſſimo pͥncipio ꝓcedit. ab illofonte de qͦ Ecc̄i. j. Fons ſapīe verbū dei inexcelſis. Iō facit aſcēdere ꝑſonā deuote p̄dicantē et ip̄am obſeruantē vſqꝫ ad celū. Sedaqua doctrine poetaꝝ ꝓcedit a pͥncipio ⁊ fōte hūani intellectꝰ. quō gͦ faciet te ad celū aſcēdere. Propter hͦ dicebat xp̄s. Oīs qͥ bibit exaqua hac .ſ. doctrine ph̓ie ẜm intellectū allegoricū. ſitiet iterū. Qui aūt biberit ex aqͣ quā
ego dabo ei. non ſitiet in eternū. Ioh̓. iiij. Etqꝛ beatꝰ Philippꝰ p̄dicabat doctrinā euāgelicam ⁊ celeſtē. ⁊ diſputabat ſine forma ph̓ie.ſimplicit̓ dicēdo v̓ba fidei. gētes credebāt etꝯuertebant̉. qꝛ hec ꝓmiſerat eis xp̄s dicens.Ego dabo vobis os ⁊ ſapīaꝫ cui nō poterūtreſiſtere ⁊ ꝯtradicere oēs aduerſarij vr̄i. Lu.xxj. ¶ Secūda ratio eſt. qꝛ apl̓i habebāt vitā ſꝑūalē. nō curabāt de bonis huius mūdi.īmo dicebāt gentes. Quid vult iſte hō. vultpecunias vel dignitates. Rn̄debāt alij non.Ergo quid vult dicebāt alij. nihil aliud vultniſi honorē dei ⁊ ſaluatiōꝫ aīaꝝ. Ieiunabātfaciebāt magnas penitētias ⁊ afflictōnes inſuis ꝑſonis. vitabāt familiaritates. Nos ꝟomō neſcimꝰ p̄dicare niſi ꝓ vanitate vt videamur ⁊ laudemur. vel ꝓ pecunijs acquirēdisvel ꝓ familiaritatibꝰ habēdis. Nō eſt iſta vita ſpūalis. qꝛ in mala hora intraſtis religionem. qꝛ licꝫ lr̄a regis vel pape ſit optime ordinata. ⁊ colore rethorico falerata. ſi ꝟo nō habet ſigillū nō creditis aliquid. Ita ſermo rethoricus ⁊ optime ordinatꝰ eſt vt lr̄a regꝭ xp̄ivel pape. ſꝫ quādo ille qui p̄dicat caret ſigillo bone vite nō credit̉ ſibi. Iſta eſt cauſa qͣremodo non cōuertunt̉ infideles nec peccatores. Apoſtoli aūt habebāt vitā ſpūalem. ⁊ ſicut dicebāt ore. ita ſeruabāt opere. Ideo credebat̉ eis. Ideo apoſtolꝰ. Nō audeo aliquidloqui eoꝝ que ꝑ me nō efficit xp̄s. ad Roma.xv. ¶ Tertia ratio. non ſoluꝫ habebant doctrina celeſtē et vitā ſpūalem. ſed habebantopera diuina. ſcꝫ in miraculis que faciebāt.quia quādo p̄dicabant de articulis fidei. vtde trinitate. de incarnatione xp̄i. et paſſionereſurrectione. et aſcenſione. ꝓbabant hoc nōſolū auctoritatibus ſacre ſcripture ſed etiaꝫper demōſtrationeꝫ euidentē ſeu potiſſimā.ſcꝫ per miraculū. Ideo neqꝫ mirū ſi cōuertebantur gentes. Ideo dicit̉ de apoſtolis. Illi autē p̄dicauerunt vbiqꝫ dn̄o cooperante ⁊ſermonē ꝯfirmante ſequentibꝰ ſignis. Marci vltimo. Dicā vobis vnū ſingulare de beato Philippo. qui p̄dicando per ſichiā venitad quādam ciuitatem. vbi erat quidā dracoterribilis qui emittebat anhelitū vt furnusde calce emittit fumū. et corrūpebat omnesde illa ciuitate. ⁊ interficiebat multos. Quibus dixit Philippꝰ. Credite mihi ⁊ ſtatuamiſtā confringite et in loco eius crucē dominiadorate. vt infirmi veſtri curent̉ et ſanent̉ etmortui ſuſcitēt̉. Et inceper̄t clamare dicēdo