Sermo

placui ei. qd̓ idē ē Ex iſta rōe ſcī pr̄es totū att̄buebāt deo. et in hͦ nō pōt hō errare. ⁊ fit deomagnꝰ honor. De hͦ exemplū ī Iob ditiſſimoqͥ vna die ꝑdidit qͥngēta paria boū ⁊ totidemparia aſinaꝝ. qꝛ ſabei ſecū duxerūt. ⁊ voluerūt interficere cuſtodes qꝛ defendebāt. Iteꝫhabebat. vij. milia capita ouiū. ⁊ eadē die duxerūt ſecū. ⁊ etiā tria milia cameloꝝ. Itē habebat. vij. filios milites. ⁊ tres filias. ⁊ eadeꝫdie dū comederēt in eadē domo faciētes ꝯuiuiū. venit vētꝰ ⁊ diruit domū. ⁊ opp̄ſſit om̄s.qn̄ aūt vener̄t noua ad Iob. creditꝭ ꝙ ipſe dixiſſet. hͦ fecerūt inimici. ignis vl̓ vētꝰ. nō curauit d̓ ſcd̓is cauẜ. qꝛ ſolū ſunt inſtr̄a. ſed totūattribuit deo. d. Dn̄s dedit. dn̄s abſtulit ſic̄dn̄o placuit ita factū ē. Iob. jͣ. Itē iacob qn̄eſau fr̄ ſuꝰ q̄ſiuit ab eo. Quid ſibi volūt iſti. etſi ad te ꝑtinēt. Rn̄dit. ꝑuuli ſunt qͦs donauitrpimihi deꝰ ẜuo tuo. Gen̄.xiij. Ecce gͦ qūo pꝫdoct̓na. ꝙ oīa q̄ fiūt ī md̓o ſiue oꝝbꝰ nat̉alibus ſiue artificialibꝰ ſiue volūt rijs. deꝰ ē cāpͥncipal̓ oīm. dēptꝭ culpis pctōꝝ. de qͥbꝰ actꝰ ēa deo. culpa ꝟo a pctōre. Iō d̓t mgr̄ ſen. in. j.⁊ allegat Augꝭ. dicētē. Sufficiat xp̄iano ſcire ⁊ ꝯfiteri oīm reꝝ ⁊ oꝑationū q̄ fiūt in hͦ mūdo cām eſſe diuinā volūtatē. Ideo qꝛ. b. matthias fuit ita ſanctꝰ. Si q̄rat̉. q̄ fuit cā eiꝰ ſāctitatis. Rn̄det̉ ꝙ or̄ones ⁊ ieiunia vel pnīa.nō qꝛ iſte cauſe ſolū qꝛ ſunt inſtr̄ales ⁊ diſpoſitiue. ſed cā pͥncipal̓ fuit bn̄placitū d̓ine volūtatis. Ideo xp̄s dicit pr̄i. Ita pr̄ .ſ. ē ita ſanctꝰ. b. matthias. Et inde ſic fuit placitū antete. Pꝫ thema. Et notaui qͣttuor gͣdꝰ ſctītatisMatthie. Primꝰ ſāctitas laical̓. Scd̓s ſāctitas clerical̓ Terciꝰ ſāctitas pōtifical̓. Quartꝰſāctitas martyrial̓ Si q̄rat̉ qͣre habuit totgͣdꝰ ſāctitatꝭ. Rn̄dꝫ thema Ita pr̄. qm̄ ſic fuitplacitū ante te. ¶ Dico pͥmo ꝙ in Mathiafuit ſanctitas laical̓. Que in hͦ ꝯfiſtit. vt ſeruent̉ ſtricte dei p̄cepta. ⁊ ꝙ homīes ponāt incorde ſuo nihil facere qd̓ ſit ꝯͣ deū. etiā ꝓ toto mūdo acqͥrēdo. Quid em̄ ꝓdeſt homī ſimūdū vniuerſū lucret̉. aīe ꝟo ſue detrimentūpatiat̉ Mat. xvj. Modicū lucrat̉ qͥ aīam ꝑdit. Qn̄ hō magꝭ vult viuere ẜm diuinā ordinatōꝫ qͣꝫ ẜm ꝓpriā inclinatōꝫ. qn̄ .ſ. dicit caro ad deū. Uos dn̄e ordinaſtꝭ oppoſitū ꝯͣ malā inclinatōꝫ. iō volo hūiliari ad ẜuiēdū vr̄ismādatis. ⁊ ſic diſcurrēdo pctā. vt erit expediens. Iſta ē ſāctitas laical̓. De hͦ auc̄tas. Sāctificamī ⁊ eſtote ſancti. qꝛ ego ſanctꝰ ſū dn̄sdeꝰ vr̄. Et ſi q̄rat̉. dn̄e qūo ſanctificabimur.

Rn̄det. Cuſtodite precepta mea et facite ea.Ego dn̄s qͥ ſāctifico vos. Leuit̓. xx. Iſto mōb. Matthias habuit ſanctitatē laicalē. Cuꝫem̄ fuiſſet laicꝰ potius gubernabat ſe ẜm deimādata qͣꝫ ẜm ꝓpria ſentimēta. Dicit hyſtoria ꝙ fuit ciuitatis bethleem de tribu iudaIā ſcitis qūo fuer̄t. xij. tribꝰ ⁊ pͥncipal̓ fuit tribus iudade qua fuit xp̄s. etiā. b. MatthiaſPtꝫ qūo erat nobilis genere. ⁊ parētes eiꝰerāt diuites in diuitijs ⁊ moribꝰ. ⁊ habuerūtmagnā diligentiā ad nutriendū pueꝝ. b. mathiam. qꝛ pueri in puericia lucrant̉ vl̓ ꝑdunt̉ex negligētia parentū. qꝛ dimittūt eos ad libitū eoꝝ ⁊c. Dic̄ hyſtoria ꝙ parētes ip̄ꝫ ab annis puerilibꝰ d̓ine legꝭ inſtructōibꝰ mācipar̄tAd pͣcticā dicat̉. qūo pr̄ eiꝰ vocabat eū corāſe dicēs ei. Fili ſcias ꝙ deꝰ dedit nobis p̄cepta ⁊ ordinatōes ẜm qͣs debemꝰ viuere ⁊ nōẜm nr̄am volūtatē ſeu inclinatiōem. iō cauene dicas mēdaciū. Idē. ne iures niſi ꝓ ncc̄itate .ſ. coactꝰ ī iudicio r vtilitate. ⁊ tūc cū ꝟitate. Alit̓ em̄ iurare ſꝑ ē pctm̄. Itē ꝙ nō diffamaret aliquē. vl̓ diceret maluꝫ de ꝓximo. neꝯtēderet. ne iniuriā alicui faceret. Itē ne furtū faceret. nec inuentū aliqͥd retineret. ne vellet vindictā de iniuria. vt oraret ⁊ ad templūiret. ⁊ cū ſilētio officiū audiret. Ecce qūodiuine legꝭ inſtitutōibꝰ māciparūt. Et ſic̄ aug.mētabat̉ etate: etiā augmentabat̉ ſanctitate.Nō legit̉ ip̄m feciſſe carnalitatē. īmo dic̄ hyſtoria ꝙ erat corꝑe mūdiſſimꝰ. Mūdi ſuntvir ⁊ vxor eiꝰ ẜuātes ſibi mutuā fidelitatem ⁊modū ⁊c̄. Mūdiores ſunt ꝯtinētes. Sꝫ mūdiſſimi ſūt ꝟgines. Ecce ſcītas laical̓. ita pr̄.qm̄ ⁊c. ¶ Moraliter habetis hic inſtructionē nutriēdi filios. Magnadamnatio ē parētū qͥ nō curāt de ſpūali inſtructōe puerorumvultꝭ cogͦſcere qd̓ pctm̄ ē. ſic̄ ſi pr̄ nollet ꝓuidere filijs ꝑuul̓ de cibo. potu. veſtitu ⁊ morerent̉ fame. nūqͥd eēt magͣ crudelitas ⁊ magnūpctm̄. maiꝰ pctm̄ ē qn̄ nō curāt īſtruere d̓ hisq̄ ꝑtinēt ad aīam. qͣplꝰ valet qͣꝫ corpꝰ. qͥd eſtcorpꝰ niſi ſaccꝰ ſtercoꝝ ⁊ cibꝰ vermiū. qd̓ morit̉⁊ corrūpit̉ ⁊ nō aīa. Iō Io. vj. Spūs ē qͥ viuificat. caro aūt nō ꝓ. qͥcqͣꝫ. ſi gͦ tā magnū pctm̄ē parētū nō curare de corꝑe filioꝝ. qͣꝫto magis de aīa eoꝝ ⁊ maxīe qͣndo ſūt ꝑuuli tūc em̄flecti poſſūt vt arbores tenues. magni āt mīme. ſed ī furca inferni caſtigabūt̉. iō parētibꝰdic̄ ſcpͥtura. Pr̄es nolite ad iracūdiā. ſuppledei. ꝓuocare filios vr̄os. ſed educate illos indiſcipline ⁊ correptione domini. ad Eph̓. vj.