De ſancto Blaſio
Nota. iudiciū duriſſimū. Tria em̄ iudiciafiūt p̄latis. Primū ē quō intrauit dignitatē.Si ꝑ portā. qn̄ .ſ. ſine ſcitu eligit̉. vl̓ papa ꝓuidet ſine ſui vel ſuoꝝ reqͥſitiōe. Si ꝟo aliterintrat. fur eſt ⁊ latro. nec p̄t ſaluari niſi renūciet. Un̄ ſcpͥtura de hͦ dic̄. Amē amē dico vobis qͥ nō intrat ꝑ oſtiū in ouile ouiū ſꝫ aſcendit aliūde vel ꝑ lr̄as vel ꝑ p̄ces armatas velꝑ dona ⁊c̄. ille fur eſt ⁊ latro. Ioh̓. x. O durūiudiciū fiet ei. Secūdū erit duriꝰ iudiciumqd̓ ei fiet .ſ. quō vixit poſtqͣꝫ ītrauit. ⁊ quō reddiiꝰ expēdit. qꝛ tres ꝑtes dꝫ facere de eis. vnāꝓ ſe. ſecūdā ꝓ ſua familia. tertiā ꝓ pauꝑibus.Tertiū erit .ſ. iudicium duriſſimū. qd̓ fiet eiqn̄ reddet cōputū de aīabꝰ dānatis ex ſua negligētia. Nam cuilibet tali d̓r Ezech̓. xxxiij.Speculatorē te dedi domui iſrl̓. Audiēs gͦex ore meo ẜmonē. annūciabis eiſ ex me. Sime dicēte ad impiū impie morte morierꝭ. nōfueris locutꝰ vt ſe cuſtodiat impiꝰ a via ſua.ip̄e impiꝰ ī iniqͥtate ſua moriet̉. ſanguinē aūteiꝰ de manu tua requirā. Si aūt annūciātete ad impiū vt a vijs ſuis ꝯuertat̉. ⁊ nō fueritꝯuerſus. ip̄e moriet̉. tu aūt aīaꝫ tuā liberaſti.Iam videtis quō et qualiter curat̉ de aīabꝰ.quia parū. Ecce qͣre dicit. Iudiciū duriſſimū ⁊c̄. Iſta ꝯſiderātes antiqͥ ſancti cū maximo timore accipiebāt onꝰ ep̄atus. ⁊ ꝯͣdicebātquouſqꝫ ſciebāt dei volūtatē. ⁊ tūc ꝯfidendode auxilio diuino accipiebāt. Dicat̉ quō beatus Blaſiꝰ factꝰ ep̄us nō mutauit ſtatū ſuūvt faciūt multi mali. ſtatim em̄ faciūt vanitates ī familia nimis magna. in eqͥs ⁊ pōpis.dicēdo. Honores mutāt mores .ſ. in malis.⁊ in bonis nō eſt verū. Et qꝛ beatꝰ blaſiꝰ nondimiſit ſuū ſtatū. ergo nec deus abſtulit ſibigratiā miraculoꝝ. īmo augmētauit eā. qꝛ nōſolū curabat hoīes. ſꝫ etiā aīalia ferociſſimaque etiā ſibi obediebant. Dicat̉ miraculū demuliere pauꝑcula habēte vnicū porcellū. qͥa lupo fuit captꝰ. q̄ cū maxima feſtinatiōe accurrit ad beatū blaſiū vt p̄ciperet lupo vt reſtitueret ſibi porcū quē emerat ⁊c̄. Qd̓ ⁊ fecit.Statim em̄ viuū p̄ſtitit ſibi lupus. Modocogitate h̓ duo diligēter. Primo v̓tutē beatiBlaſij. Secūdo duriciā noſtrā. Uirtus em̄erat beati Blaſij. qꝛ mouit cor lupi ferociſſimi ad reſtituendū carnes qͣs tantū ip̄e diligit. obediēdo beato blaſio. qꝛ erat amicꝰ dei⁊ deo obediēs. Sic etiā fuit in pͥmo ſtatu ꝙqͣꝫdiu adā fuit deo obediēs. aīalia obedierūtei. Secūdo ꝯſiderate duriciā noſtrā. Lupꝰ
em̄ rapax ad p̄ceptū beati blaſij reſtituit furtū. Et tu fur latro nō ex p̄cepto blaſij ſed deinō vis reſtituere furtū ſeu vſurā. peiores ſumꝰ qͣꝫ beſtie. O qͦt vſurarij ſunt qͥ mutuāt decē florenos ⁊ ponit̉ ī inſtrumēto ꝙ ſūt. xij. velemūt minori p̄cio parato. vel vendūt ī plusꝓpter p̄ciū ſperatū. vel ſuꝑ poſſeſſiōes accomodāt pecuniā. interim recipiunt fructꝰ. velrecipiūt a cōitate ⁊c̄. vel retinēt ſibi ſolidataꝫſeruoꝝ vel bona eccleſie. vt decimas vel pͥmicias vel bona defunctoꝝ. nō poſſunt ſaluariniſi reſtituāt. Nō em̄ dimittit̉ peccatū niſi reſtituat̉ ablatū. Regula eſt iuriſtaꝝ. xiiij. q. vj.Si res. ⁊ etiā theologoꝝ ⁊ ē Auguſtini originaliter. Hic dicere poteris ꝯͣ ip̄os vſurarios. ¶ Dico tertio ꝙ tertia virtꝰ eſt aduerſitas rigoroſa cum d̓r. cadēs ⁊c̄ .ſ. de dignitateep̄ali. Cum em̄ fuiſſet diu ī ſuo ep̄atu. venitaduerſitas ꝯͣ xp̄ianos. vel ꝙ abnegarent fidēxp̄i. vel ꝙ morerent̉ ꝓpter qd̓ beatꝰ blaſiꝰ fuitdepoſitꝰ ⁊ exul a ſuo ep̄atu a p̄fecto. ⁊ iuit indeſertū vbi in quodā monte ⁊ in quadā ſpelūca vixit in maxīa pnīa. Ecce quō pōt dicicadēs. Et poterat dicere cū Dauid. Impulſus euerſus ſum vt caderem. et dn̄s ſuſcepitme .ſ. de deſerto. Et quia in tāta aduerſitatenoluit deū deſerere. nec deꝰ ipſum deſeruit.Nā cū eſſet in deſerto nec haberet ad comedendū ꝯfidens ī deo dixit. Oculi omniū ī teſperāt dn̄e ⁊c̄. dicens ſuas horas deuote ac ſifuiſſet ī ciuitate. Et hora prandij exibat ſpeluncam. Et dicit hiſtoria ꝙ volucres veniebant ad eū portātes ei cibū de illo quod ipſeaues comedebāt. Portabant enim ſibi horaprandij. ſcꝫ hora nona veniebāt qͥnquagintavel centū colūbi cū granis tritici. Iteꝫ ſtornellꝰ cū oliuo in roſtro. Itē corui portabantficus nouas. Itē falcones veniebāt cū ꝑdicibꝰ. Et beaiꝰ blaſiꝰ dicebat ꝟſuꝫ ⁊ oēs aueserāt in circuitu. ¶ Nota ꝙ nullꝰ ep̄us nec rexhabet tot ſeruitores ⁊ comedebat illud qd̓ ſibi placebat. non carnes. Et pꝰ diuidebat eiscibum. p̄cipiēs eis ꝙ nō litigarēt. Dicat̉ quōeſt ꝯfidendū de deo. Qui em̄ bn̄ ſeruiūt deonō oportet eos timere ꝙ eis deficiat. Nō dicat gͦ religioſꝰ. O miſer vn̄ habebo aliā cappam qn̄ iſta erit rupta ⁊c̄. Seruiatis deo diligenter. qꝛ nihil vobis deficiet. Nunqͥd dic̄ip̄e deꝰ ih̓s xp̄s ſcꝫ. Primū q̄rite regnū dei ⁊iuſticiā eius. ⁊ hec oīa adijcient̉ vobis. Mathei. vj. Idē de clericis ⁊ laicis. Sꝫ mō tl̓is